طرفداری | در روزهایی که بحث سهمیههای آسیایی فوتبال ایران به یکی از موضوعات داغ فوتبال کشور تبدیل شده، بسیاری از تیمها نسبت به نحوه تعیین نمایندگان ایران در رقابتهای آسیایی انتقاد دارند. استقلال و تراکتور در حالی از شانس بالایی برای حضور در آسیا برخوردار شدهاند که تیمهایی مانند پرسپولیس، گلگهر و چادرملو نیز خود را مدعی کسب این سهمیهها میدانند.
فدراسیون فوتبال برای حل این مسئله، سادهترین راه را انتخاب کرده و تصمیمی گرفته که بیش از همه مورد قبول استقلال و تراکتور بوده است. با این حال، تاریخ فوتبال ایران نمونهای متفاوت از مواجهه با چنین شرایطی را به یاد دارد؛ نمونهای که نام علی پروین را در مرکز آن قرار میدهد.
در سال ۱۳۷۰ نیز مسابقات فوتبال ایران به صورت نیمهتمام دنبال میشد و باید نماینده کشور برای حضور در رقابتهای باشگاهی آسیا معرفی میشد. در آن مقطع، پرسپولیس در صدر جدول قرار داشت و از شانس بالایی برای کسب این سهمیه برخوردار بود. علاوه بر این، ریاست فدراسیون فوتبال و همچنین سرمربی تیم ملی نیز به نوعی به پرسپولیس نزدیک بودند و شرایط میتوانست به سود سرخپوشان رقم بخورد.
با این وجود، علی پروین که هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت، با حضور استقلال در رقابتهای آسیایی موافقت کرد. در شرایطی که پرسپولیس صدرنشین مسابقات بود و حتی سابقه قهرمانی در جام در جام آسیا را نیز در کارنامه داشت، سهمیه حضور در جام باشگاههای آسیا به استقلال رسید.
اکنون اما شرایط متفاوت است. منتقدان معتقدند در حالی که پرسپولیس طی ۹ فصل گذشته ۷ بار عنوان قهرمانی لیگ را به دست آورده و بارها توانسته در هفتههای پایانی اختلاف امتیاز خود را جبران کند، تصمیم فعلی عملاً فرصت رقابت را از این تیم و سایر مدعیان گرفته است.
به همین دلیل، بسیاری از هواداران فوتبال با مرور اتفاقات سال ۱۳۷۰ از رفتار علی پروین به عنوان نمونهای از «معرفت فوتبالی» یاد میکنند؛ رفتاری که به اعتقاد آنها این روزها کمتر میتوان مشابه آن را در فوتبال ایران مشاهده کرد.
به قلم مهدی حدادپور