طرفداری | در شبی که درخشش انفرادی رامین رضاییان در فاز تهاجمی جورِ تیم را کشید، انتشار نمرات فنی و آمار بازیکنان خط دفاعی تیم ملی پس از بازی با نیوزیلند، هواداران و کارشناسان را به شدت نگران کرده است. نگاهی به نمرات ثبتشده برای ۴ مهره عقبِ زمین ایران نشان میدهد که تساوی در بازی اول، دقیقاً از کجا آب خورده است.
سقوط آزاد در نمرات؛ میلاد محمدی زیر خط فقر فنی!
آماری که از پلتفرمهای مرتبط استخراج شده، گویای یک فاجعه تاکتیکی در ساختار دفاعی تیم امیر قلعهنویی است:
-
میلاد محمدی (۵.۹): ضعیفترین مهره زمین. مدافع چپ تیم ملی در نبردهای یک در مقابل یک و پوشش فضاهای پشت سر خود شب کابوسواری را سپری کرد و نمره او به خوبی نشاندهنده میزان آسیبپذیری این جناح است.
-
علیرضا بیرانوند (۶.۲): شماره یک تیم ملی روی گلهای دریافتی، به ویژه توپهای هوایی و ارسالهای مستقیم غولهای اقیانوسیه، اقتدار همیشگی را نداشت و نتوانست نجاتدهنده عقبِ زمین باشد.
-
شجاع خلیلزاده (۶.۴): مدافع مسن تیم ملی که طی سالهای اخیر، بیشتر از عملکرد فنی با حواشی خارج از زمین به یاد آورده میشود، در زمین مسابقه توانایی مقابله با سرعت و فیزیک مهاجمان را نداشت و نمره پایین ۶.۴ حاصل عملکرد پرانتقاد او بود.
-
علی نعمتی (۶.۷): شاید نسبت به بقیه وضعیت بهتری داشته باشد و با کمی خوششانسی، میتوانست یک گل را نیز به نام خود ثبت کند، اما در مجموع، عملکرد مدافع پیشین پرسپولیس در فاز دفاعی، چنگی به دل نزد.
این نمرات ضعیف و پایین، اتفاقی یا محصول یک شب بد نیستند. حقیقت این است که مدتهاست این ضعف وجود دارد. اصرار کادر فنی بر بازی گرفتن از مهرههای پا به سن گذاشته و عدم تزریق خون تازه به قلب دفاع، در حساسترین تورنمنت فوتبال جهان گریبان تیم ملی را گرفته است.
در فتبالی که ثانیهها و صدمثانیهها در واکنش مدافعان تعیینکنندهاند، میانگین سنی بالای خط دفاعی ایران باعث شده تا در برابر تیمهای فیزیکی و دوندگی بالای حریفان، آسیبپذیر باشد. نیوزیلند تیمی نبود که خط دفاعی ایران را اینگونه به هم بریزد، اما فضاهای خالی میان مدافعان، مهاجمان حریف را به راحتی به دروازه بیرانوند نزدیک کرد.