طرفداری | با برتری 1-3 فرانسه مقابل سنگال، شاگردان دیدیه دشان جام جهانی 2026 را با اقتدار شروع کرده و در حد و اندازههای یک مدعی واقعی ظاهر شدند. کیلیان امباپه با ثبت دو گل عملکرد بینقصی را از خود ارائه کرد و مایکل اولیسه نیز با پاسهای تعیینکننده و درخشانی که داشت، به جایزه بهترین بازیکن زمین دست رسید. علاوه بر این دو، بردلی بارکولا هم شب به یادماندنیای را تجربه کرد و تنها چند دقیقه پس از ورودش به زمین، توانست برای فرانسه گلزنی کند.
دشان و یک معمای بزرگ
در میان درخشش امباپه، اولیسه و حتی بارکولا، عثمان دمبله به یکی از مهمترین معماهای دیدیه دشان تبدیل شده است. دمبله پس از انتقال به نقش مهاجم مرکزی در پاریسنژرمن، عملکردی درخشان داشت و موفق شد دو بار لیگ قهرمانان اروپا را فتح کند و توپ طلا را نیز به دست آورد. اما در تیم ملی شرایط متفاوت است؛ زیرا جایگاه محوری خط حمله عملاً متعلق به امباپه است. دشان در دیدار برابر سنگال از دمبله در نقش شماره ۱۰ استفاده کرد، اما این آزمایش چندان موفق نبود. دمبله در نیمه نخست نتوانست تأثیر قابل توجهی بر جریان بازی بگذارد و فرانسه در ۴۵ دقیقه ابتدایی حتی یک شوت در چارچوب نیز نداشت. این در حالی است که امباپه، دمبله، مایکل اولیسه و دزیره دوئه فصل گذشته مجموعاً ۹۷ گل به ثمر رسانده و روی ۱۵۷ گل نقش مستقیم داشتند. بنابراین مشکل فرانسه کمبود استعداد هجومی نبود؛ بلکه اشکال در نحوه استفاده از این ستارهها بود.
دشان در بین دو نیمه راهحل را پیدا کرد. او دمبله را به سمت راست منتقل کرد و مایکل اولیسه را به مرکز زمین آورد. نتیجه بلافاصله مشخص شد. فرانسه روانتر بازی کرد و ارتباط میان خطوط بهتر شد.
سرمربی فرانسه پس از مسابقه گفت:
وقتی مایکل در مرکز میدان قرار گرفت، تیم عملکرد بسیار بهتری داشت. دلیل این تصمیم این بود که فکر میکردم میتواند ارتباط بهتری بین خطوط ایجاد کند. هرچه بیشتر توپ به اولیسه برسد، تیم ما بهتر بازی میکند.
انتقال اولیسه به شماره 10 و تبدیلشدن او به مغز متفکر حملات فرانسه، بیش از همه به سود امباپه بود؛ چرا که اولیسه در پست جدیدش میتواند با پاسهای دقیق خود، امباپه را در موقعیت گل قرار دهد. در صحنه گل نخست نیز همین اتفاق رخ داد. اولیسه پاس عمقی دقیقی ارسال کرد و امباپه با فرار همیشگی خود دروازه سنگال را باز کرد. هماهنگی میان این دو بازیکن به حدی طبیعی به نظر میرسید که بسیاری آن را یادآور همکاری سالهای گذشته امباپه و آنتوان گریزمان دانستند.
گریزمان بازیکنی است که بیش از هر فرد دیگری در تیم ملی فرانسه کنار امباپه بازی کرده و بیشترین پاس گل را برای او ارسال کرده است. پس از خداحافظی گریزمان از بازیهای ملی، خلأ بزرگی در تیم ملی فرانسه ایجاد شد؛ خلأی که اکنون به نظر میرسد اولیسه در حال پر کردن آن باشد. در مجموع، دیدار برابر سنگال یک پیام مهم برای دشان داشت؛ همکاری میان امباپه و اولیسه میتواند کلید موفقیت فرانسه در جام جهانی باشد. از سوی دیگر، عملکرد نهچندان موفق دمبله در نقش شماره ۱۰ باعث شده آینده او در ترکیب اصلی با تردیدهایی روبهرو شود. همچنین گل بردلی بارکولا پس از ورود به زمین، گزینههای بیشتری را پیش روی کادر فنی قرار داده است.
امباپه فردِ اول فرانسه است، نه برنده توپ طلا
با تمام این تفاسیر، یک نکته تقریباً قطعی به نظر میرسد: این تیم حول محور امباپه ساخته شده است. ستاره ۲۷ ساله فرانسه نهتنها با ۵۸ گل بهترین گلزن تاریخ کشورش شده، بلکه با ۱۴ گل در جام جهانی نیز رکورد تاریخی ژوست فونتن را پشت سر گذاشته است. او در آستانه صدمین بازی ملی خود قرار دارد و همچنان مهمترین تضمین موفقیت فرانسه محسوب میشود.
دیدیه دشان درباره او میگوید:
کیلیان حتی اگر بازی چندان خوبی انجام ندهد، در یک صحنه میتواند نتیجه مسابقه را تغییر دهد و تیمش را به پیروزی برساند.
امباپه امروز بیش از هر زمان دیگری به یک مهاجم شماره ۹ کلاسیک نزدیک شده است؛ مهاجمی که فرانسه پس از خداحافظی ژیرو به آن نیاز داشت. اما برای درخشش به بازیکنی نیاز دارد که او را تغذیه کند و در حال حاضر به نظر میرسد آن فرد کسی نیست جز مایکل اولیسه. به همین دلیل، بسیاری معتقدند سرنوشت فرانسه در جام جهانی ۲۰۲۶ بیش از هر چیز به همکاری این دو ستاره بستگی دارد؛ زوجی که میتوانند تفاوت میان موفقیت و ناکامی خروسها را رقم بزنند.