طرفداری |‌ پیش از آغاز جام جهانی ۲۰۲۶، بسیاری از هواداران فوتبال در سراسر جهان نسبت به میزبانی ایالات متحده دیدگاه مثبتی نداشتند. نگرانی‌هایی درباره روند دریافت ویزا، هزینه‌های بالای سفر و اقامت، خشونت‌های مرتبط با سلاح گرم، و حتی میزان علاقه مردم آمریکا به فوتبال باعث شده بود برخی از هواداران با تردید به این تورنمنت نگاه کنند.

اما با آغاز مسابقات، روایت‌های متفاوتی از سوی هواداران خارجی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است؛ روایت‌هایی که چهره‌ای متفاوت از آمریکا را به نمایش می‌گذارند. بسیاری از تماشاگرانی که برای نخستین بار به آمریکا سفر کرده‌اند، از فرهنگ خاص این کشور، فروشگاه‌های ۲۴ ساعته، امکان شارژ رایگان نوشیدنی‌ها در رستوران‌ها، غذاهای محلی و مهم‌تر از همه برخورد صمیمانه و دوستانه مردم آمریکا تمجید کرده‌اند.

هوادار تیم ملی الجزایر  

گیل نیکول، یکی از هواداران مشهور تیم ملی اسکاتلند و عضو گروه هواداری «تارتان آرمی»، که برای تماشای دیدار اسکاتلند و هائیتی به بوستون سفر کرده بود، در این باره گفت:

دو دختر اهل بوستون را ملاقات کردم. یکی از آن‌ها تولدش بود و در حال خوردن یک نوشیدنی بود. برایش یکی دیگر خریدم و آن‌ها مدام می‌گفتند: "به بوستون، ماساچوست خوش آمدی." آن‌ها عاشق ما بودند و ما هم عاشق آن‌ها شدیم. همه اینجا فوق‌العاده مهربان و دوست‌داشتنی هستند.

یکی از هواداران سوئیسی نیز در شبکه اجتماعی ردیت نوشت:

چیزی که برای من جدید است، میزان صمیمیت و اجتماعی بودن مردم آمریکاست. همه خیلی راحت ارتباط برقرار می‌کنند و رفتار دوستانه‌ای دارند.

با وجود این بازخوردهای مثبت، هنوز مشخص نیست که چنین تجربه‌هایی تا چه اندازه می‌تواند تصویر بین‌المللی آمریکا را که طی سال‌های اخیر تحت تأثیر سیاست‌های جنجالی و رویکرد «اول آمریکا» قرار گرفته، تغییر دهد. سیاستی که در مقاطع مختلف باعث تنش با متحدان سنتی واشنگتن از جمله کانادا، بریتانیا و آلمان شده بود. با این حال کارشناسان حوزه بازاریابی ورزشی معتقدند چنین رویدادهایی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر افکار عمومی جهان داشته باشد.

هواداران فوتبال در آمریکا  

دارین وایت، بنیان‌گذار برنامه صنعت ورزش دانشگاه سامفورد آمریکا، در این باره می‌گوید:

اِیوان خانه اولین چیزی است که یک مهمان قبل از ورود به داخل خانه می‌بیند. ورزش هم دقیقاً همین نقش را برای شهرها، ایالت‌ها و کشورها ایفا می‌کند. بسیاری از افراد از طریق ورزش برای نخستین بار با یک مکان ارتباط عاطفی برقرار می‌کنند. تحقیقات مختلف نشان داده‌اند که میزبانی از رویدادهای بزرگ ورزشی می‌تواند کلیشه‌ها و تصورات قدیمی مردم درباره یک کشور را تغییر دهد.

فراتر از نیویورک و لس‌آنجلس


یکی از ویژگی‌های متفاوت جام جهانی ۲۰۲۶ این است که هواداران خارجی فقط از شهرهای معروف آمریکا بازدید نمی‌کنند. در کنار مقاصدی مانند نیویورک، لس‌آنجلس و اورلاندو، شهرهایی همچون کانزاس‌سیتی، هیوستون، سیاتل و آتلانتا نیز میزبان هزاران گردشگر فوتبالی هستند. در کانزاس‌سیتی، هواداران آرژانتین که کباب یا «آسادو» بخش مهمی از فرهنگ ملی آن‌ها محسوب می‌شود، به سراغ نسخه محلی باربیکیو آمریکایی رفتند.

کریستیان گاستس، یکی از هواداران آرژانتینی، گفت:

کباب آرژانتینی همچنان محبوب‌ترین غذای من است، اما باید بگویم باربیکیو اینجا هم واقعاً عالی است.

وایت معتقد است تجربه شهرهای کمتر شناخته‌شده آمریکا نقش مهمی در تغییر نگاه گردشگران دارد:

وقتی از مسیرهای معمول گردشگری فاصله می‌گیرید، گرمای رفتار مردم را بیشتر احساس می‌کنید. هوادار مراکشی که در دالاس برای پیدا کردن گیت پروازش از یک غریبه کمک می‌گیرد یا خانواده آلمانی که در سیاتل از یک رهگذر آدرس می‌پرسند، شاید هرگز به تیتر رسانه‌ها تبدیل نشود، اما همین لحظات در حال ساختن تصویر جدیدی از آمریکا هستند.

چالش‌ها همچنان پابرجاست


البته همه نگرانی‌های پیش از جام جهانی از بین نرفته‌اند. گرمای شدید هوا در برخی شهرها، به‌ویژه میامی، همچنان برای بازیکنان و هواداران مشکل‌ساز است و با نزدیک‌تر شدن به روزهای گرم‌تر تابستان، این موضوع می‌تواند پررنگ‌تر شود. علاوه بر این، هزینه بالای بلیت مسابقات، اقامت و حمل‌ونقل باعث شده بسیاری از هواداران از سفر به آمریکا منصرف شوند. مشکلات مربوط به صدور ویزا نیز همچنان وجود دارد. برخی از هواداران به دلیل محدودیت‌های مهاجرتی موفق به ورود به آمریکا نشده‌اند و مجبور هستند مسابقات را از خانه تماشا کنند. شهروندان چهار کشور حاضر در جام جهانی شامل ایران، هائیتی، ساحل عاج و سنگال نیز با محدودیت‌های مختلفی برای ورود به خاک آمریکا مواجه بوده‌اند.

آمریکایی‌ها در کنار تیم‌های بدون هوادار


این موضوع باعث شده بسیاری از آمریکایی‌ها برای حمایت از تیم‌هایی که هواداران کمتری در ورزشگاه‌ها دارند، وارد عمل شوند. جسیکا آمبرس، شهروند بروکلین که با پیراهن سنگال برای تماشای دیدار فرانسه و سنگال به ورزشگاه رفته بود، گفت:

در بالاترین نقطه ورزشگاه نشسته‌ام، اما امیدوارم بازیکنان صدای تشویق من را بشنوند. به عنوان یک آمریکایی سیاه‌پوست، احساس نزدیکی خاصی با کشورهای آفریقایی و جوامع آفریقایی‌تبار دارم.

در بسیاری از ورزشگاه‌های آمریکا، تماشاگران آمریکایی تنها برای حمایت از تیم ملی کشورشان یا کشورهای اجدادی خود حضور پیدا نکرده‌اند، بلکه از تیم‌های کم‌طرفدار و شگفتی‌ساز نیز حمایت می‌کنند. 

امید به بازگشت دوباره هواداران 


مسئولان شهری و فعالان اقتصادی آمریکا امیدوارند تصویری که جام جهانی از کشورشان ارائه می‌دهد، حتی پس از پایان مسابقات نیز در ذهن گردشگران باقی بماند.

میشل وو، شهردار بوستون، خطاب به هواداران اسکاتلند گفت:

امیدوارم تارتان آرمی بارها و بارها به بوستون بازگردد. از حضور شما در این مسابقات خوشحالیم، اما دوست داریم در هر فصل و هر سال دوباره شما را ببینیم. اینجا خانه شماست.

 

ترجمه مقاله‌ای از برای رویترز