طرفداری | کارزار تیم ملی آرژانتین در جام جهانی 2026 با درخشش تاریخی لیونل مسی آغاز شده است. با این حال، مقدمات موفقیت آلبیسلستی از یکسوم تهاجمی زمین پایریزی میشود.
برای دومین بازی متوالی، تیم ملی آرژانتین در مرحله گروهی جام جهانی موفق به ثبت کلینشیت شد. در واپسین دقایق بازی، جایی که انتظار میرفت موج حملات اتریش بزرگتر و خطرناکتر شود، بازیکنان آرژانتین بازی را به بهترین نحو ممکن مدیریت کردند. بازیکنان رانگنیک که از میانه زمین در طراحی حمله با مشکل مواجه بودند، ایدهای جز رد و بدل توپ در یکسوم میانی و امیدواری به استفاده از برتری فیزیکی در خط حمله نداشتند.
اتریش در مسابقه امروز شش شوت به سمت دروازه آرژانتین زد که تنها یک مورد آن در چارچوب بود. مهمترین خطر جدی آنها ضربه سر پل وانر بود که اکسجی 0.14 را تولید کرد. اگر به بازی آرژانتین مقابل الجزایر برگردیم، این وضعیت برای روباههای صحرا به مراتب بدتر بود. هیچکدام از هفت شوت الجزایر در چارچوب نبود و آنها با امید گل 032 عملاً پشت ساختار تدافعی تیم لیونل اسکالونی ناکامی مطلق را گذراندند.
آرژانتین طی دو بازی مرحله گروهی، از نظر شاخص xGOT (گل مورد انتظار در چارچوب) عدد صفر را ثبت کرده است. به بیان سادهتر، امیلیانو مارتینز تاکنون نیازی به واکنش جدی نداشته و با تهدید قابلتوجهی روبهرو نشده است.
اسکالونی در دیدار مقابل الجزایر از زوج دفاعی لیساندرو مارتینز و کریستین رومرو استفاده کرد. این ترکیب در جریان بازی با اتریش و بهدلیل مصدومیت رومرو دچار تغییر شد، اما ورود نیکلاس اوتامندی نشان داد که ساختار تدافعی آلبیسلسته به نامها وابسته نیست و ایده مشخصی را دنبال میکند.
برای قهرمانی در تورنمنتها، به یک لیونل مسی و ساختار تدافعی قدرتمند احتیاج دارید؛ در این لحظه، آرژانتین نسخه 2026 هر دو مورد را دارد.