طرفداری | در جام جهانی ۲۰۲۲، تصویر کارلوس کیروش روی نیمکت ایران با یکی از تلخترین شبهای تاریخ فوتبال ملی ایران گره خورد: شکست ۶ بر ۲ مقابل انگلیس. تیمی که در همان نیمه نخست چهار گل دریافت کرد و عملاً پیش از پایان ۴۵ دقیقه اول، از جریان مسابقه خارج شده بود.
چهار سال بعد اما، کیروش دوباره مقابل انگلیس قرار گرفت؛ این بار روی نیمکت غنا. نتیجه؟ تساوی ارزشمند مقابل یکی از مدعیان جام و قرار گرفتن در آستانه صعود از مرحله گروهی. البته شاید مهمتر از نتیجه، نحوه رسیدن به آن بود.
انگلیسِ توماس توخل با چهار گل زده مقابل کرواسی وارد بازی شده بود؛ تیمی که رسانههای انگلیسی از قدرت هجومی، سرعت انتقال توپ و تنوع حملاتش حرف میزدند. اما مقابل غنا، همه چیز متفاوت بود. کیروش همان کاری را انجام داد که سالها به آن شهرت داشته است، یعنی ساختن یک تیم منظم، فشرده و صبور.
غنا اجازه نداد بازی به ریتم دلخواه انگلیس برسد. فاصله خطوط کوتاه بود، تقریباً فضایی بین مدافعان و هافبکها وجود نداشت و هر بار که انگلیس به یک سمت زمین متمایل میشد، کل بلوک دفاعی غنا به همان سمت حرکت میکرد. تیم کیروش نه مالکیت توپ میخواست و نه نمایش چشمنواز، بلکه فقط میخواست حریف را خسته کند و از اشتباهاتش بهره ببرد.
نکته جالب اینجاست که کیروش در نشست خبری پیش از مسابقه گفته بود: «انگلیس سه شیر دارد، اما ما ۳۳ میلیون شیر داریم.» جملهای که شاید در ابتدا بیشتر شبیه یک شوخی رسانهای به نظر میرسید، اما بازیکنانش در زمین نشان دادند سرمربی پرتغالی برای اجرای نقشهاش روی آنها حساب ویژهای باز کرده است.
حالا غنا با چهار امتیاز، سرنوشت صعود را در اختیار خودش دارد. تیمی که پیش از شروع جام کمتر کسی روی آن حساب ویژهای باز میکرد، تنها یک قدم با حضور در مرحله حذفی فاصله دارد.
شاید بزرگترین برنده این داستان، خود کارلوس کیروش باشد؛ مربیای که چهار سال پیش مقابل انگلیس یکی از سنگینترین شکستهای دوران حرفهایاش را تجربه کرد و حالا با همان سلاح قدیمیاش، یعنی نظم دفاعی و انضباط تاکتیکی، توانسته یکی از خطرناکترین تیمهای جام را متوقف کند.