طرفداری | تیم ملی ایران در این مسابقه با سیستم دیدار قبلی یعنی مقابل بلژیک بازی کرد. 3-5-2 که در فاز تدافعی به سیستم 5 دفاعه تبدیل میشود. در این مسابقه اما صالح حردانی جانشین محمدحسین کنعانی زادگان شد که در این مسابقه عملکرد قابل قبولی داشت.
تیم ملی ایران با همان تاکتیک همیشگی در این مسابقه حاضر شد. فوتبالی مبتنی بر دفاع و ضد حملات که البته ضد حمله در این مسابقه کمتر به چشم آمد. در دیدار برابر بلژیک، ایران 90 دقیقه فوتبال سازمان یافته را ارائه کرد و وقتی در این مسابقه گل خورد، خیلیها تصور میکردند شاید تیم ملی ایران به مشکل بخورد. هرچند تیم ملی ایران بلافاصله پس از گلی که خورد، واکنش خوبی داشت و موفق شد پنالتی بگیرد البته مهدی طارمی این پنالتی را از دست داد ولی در ادامه رامین رضاییان باز هم مثل یک منجی به داد امیر قلعه نویی رسید.
تیم ملی ایران نشان داده همان تیمی است که در دفاع بینقص کار میکند و اگر عقب بماند، حملات خوبی را میتواند انجام دهد. نکته اینکه در خط حمله تیم ملی شاهد بلوغ خوبی هستیم و بازیکنان تیم ملی حالا قدر تک موقعیتهای خود را بهتر از قبل میدانند.
نسبت XG به دست آمده ایران برابر رقبای خود در این جام جهانی و گلهایی که زده نشان میدهد ما قدر موقعیتها را خوب دانستیم. تغییرات در قلب خط دفاع تیم ملی و ارائه همان بازی همیشگی نشان میدهد ایران دارای ساختار دفاعی خوب و باثباتی است. همان ساختاری که وابسته به نفر نیست و تغییر نفرات باعث نمیشود خط دفاع تیم ملی ایران آسیب بخورد.
در خط حمله هم تیم ملی ایران کاملا به مهدی طارمی و محمد محبی اطمینان دارد، بازیکنانی که دوندگی بالایی دارند و در دفاع تیم ملی هم متعهدانه کار میکنند. تیم ملی ایران به همان سیستمی که میخواست رسیده و به نظر میرسد در صورت صعود به مرحله بعدی، با همین شیوه بازی با بلژیک و مصر بازی خواهد کرد.