طرفداری | هرچند دیدن هری کین که پس از قطعی شدن صعود انگلیس به مرحله حذفی، رهبری همخوانی دستهجمعی هواداران با ترانه Wonderwall را بر عهده گرفته بود، صحنهای دلگرمکننده برای هواداران انگلیس بود، اما تصویری که بیشتر در ذهن ماند، پیچ خوردن مچ پای جرل کوانسا و غلت زدن او از شدت درد روی زمین بود.
آقای توخل، از دست دادن یک دفاع راست شاید بدشانسی باشد، اما از دست دادن دو نفر بیشتر شبیه بیاحتیاطی است.
حالا به نظر میرسد سرمربی احتمالاً سومین مدافع راست خود را هم از دست داده است؛ کوانسا به ریس جیمز و تینو لیورامنتو در فهرست مصدومان پیوسته است. با این روند، شاید لی دیکسون ۶۲ ساله وسوسه شود از جایگاه گزارشگری پایین بیاید و خودش این خلأ را پر کند.
وقتی از توماس توخل درباره کشیدگی همسترینگ ریس جیمز که احتمالاً او را دستکم از دو بازی جام جهانی دور نگه میدارد سؤال شد، گفت:
هیچکس نمیتوانست چنین چیزی را پیشبینی کند.
با این وجود، برای پیشبینی آسیبدیدگی بازیکنی که فقط طی 5 سال اخیر، ۱۲۹ بازی باشگاهی و ملی را به دلیل مصدومیت از دست داده، نیازی به قدرت پیشگویی نبود. توخل شیفته جیمز است؛ او زمانی در چلسی گفته بود آرزو دارد دو ریس جیمز در اختیار داشته باشد. اما حالا نمیتوان نپرسید که آیا همین وفاداری بیش از حد، انگلیس را بیدلیل در موقعیتی خطرناک قرار نداده است؟ تیم اکنون ممکن است در حساسترین بازیهای حذفی، بدون حتی یک دفاع راست تخصصی به میدان برود. توخل از آوردن جانشین خودداری کرد و حالا تیمش تاوان این تصمیم را میدهد.
توخل اکنون فقط میتواند دعا کند که ریس جیمز هرچه زودتر از مصدومیتش بهبود یابد.
در نیم ساعت پایانی بازی انگلیس و پاناما، جد اسپنس به اجبار در پست دفاع راست به میدان رفت. شاید این راهحل موقتی مقابل تیم چهلوسوم رنکینگ جهان، تنها تیم حاضر در مسابقات که هنوز موفق به گلزنی نشده بود، جواب بدهد، اما برابر برزیل، آرژانتین یا فرانسه، احتمال فروپاشی آن بسیار زیاد است. انگشت اتهام ناگزیر به سوی توخل نشانه میرود. او یا نپذیرفت که جیمز بازیکنی بسیار آسیبپذیر است، یا این واقعیت را نادیده گرفت که لیورامنتو نیز مدتها پیش از مصدومیتش در اردوی انگلیس، در نیوکاسل با مشکلات جسمانی دستوپنجه نرم میکرد. او با دو بازیکنی به آمریکا آمد که همیشه احتمال مصدومیتشان وجود داشت. در همین حال، ترنت الکساندر آرنولد، دفاع راستی با تواناییهای استثنایی که انتقالش از لیورپول به رئال مادرید به یکی از پرسروصداترین نقلوانتقالات تبدیل شد، جایی در لیست انگلیس پیدا نکرد.
فقط میتوان تصور کرد که الکساندر آرنولد هنگام تماشای تکاپوی انگلیس برای یافتن منجی خود در وجود اسپنس چه احساسی دارد. این بازیکن ۲۷ ساله، پس از بازگشت به اوج آمادگی، پایان موفقی در نخستین فصل حضورش در اسپانیا داشت و بار دیگر تواناییهای خود را بهعنوان یک دفاع راست بازیساز به نمایش گذاشت. اما برای جلب نظر توخل دیر شده بود و او بهطور کامل از فهرست جام جهانی کنار گذاشته شد. حتی زمانی که لیورامنتو از دسترس خارج شد، توخل که همواره بر تصمیمات خود پافشاری میکند، به جای بازگرداندن آرنولد، تروه چالوبا، یک مدافع میانی را دعوت کرد. همین موضوع باعث شد کوانسا، که معمولاً در قلب خط دفاع برای لیورپول و بایرلورکوزن به میدان رفته، در سمت راست دفاع قرار گیرد.
این انتخاب باعث شد گری نویل، کسی که شناخت عمیقی از بازی در پست دفاع راست دارد، با نگرانی واکنش نشان دهد. او گفت:
اگر دو ماه پیش کسی به من میگفت کوانسا قرار است در یک تورنمنت در پست دفاع راست بازی کند، فکر میکردم اتفاق خیلی بدی افتاده است. من او را در فینال جام اتحادیه در این پست دیدهام و اصلاً نمایش زیبایی نبود.
با این وجود آنچه اینجا رخ داد، بسیار ناخوشایندتر بود؛ کوانساه در دقیقه ۶۳ با پیچ خوردن مچ پایش روی زمین افتاد و از شدت درد به خود میپیچید. نمایش او حتی پیش از مصدومیت نیز پرسشهایی درباره شایستگیاش ایجاد کرده بود. آیا واقعاً او بهترین گزینه انگلیس برای مهار بازیکنانی مانند وینیسیوس جونیور یا دزیره دوئه در مراحل حساس جام جهانی بود؟ البته این بحثها فعلاً باید کنار گذاشته شود، زیرا به نظر میرسد او نیز مدتی از میادین دور خواهد بود و توخل ناچار است راهحلی دیگر، احتمالاً با استفاده از اسپنس یا ازری کونسا پیدا کند.
آنچه بیش از همه آزاردهنده است، این است که هیچکدام از این مشکلات ضرورتی نداشت. توخل از ابتدا گزینهای ایدهآل به نام الکساندر آرنولد را در اختیار داشت؛ بازیکنی که پس از سالها نادیده گرفته شدن در دوران گرت ساوتگیت، شایسته فرصتی تازه بود. او دو قهرمانی لیگ برتر را در کارنامه دارد، به پرافتخارترین باشگاه اروپا منتقل شده، بارها در بزرگترین مسابقات برای تیمهایش درخشیده و با این حال، توخل ترجیح داده است گزینههای متعدد اما آسیبپذیرتر را امتحان کند.
در نهایت، دو گل انگلیس و صدرنشینی این تیم در گروه، تا حدی بر این مشکل سرپوش گذاشت. جود بلینگام بار دیگر با نمایشی کامل درخشید و کین نیز از تبدیل شدن به بهترین گلزن تاریخ انگلیس در جام جهانی لذت برد. اما در میان این شادی، یک نگرانی جدی وجود داشت: انگلیس در حالی وارد مرحله حساس جام جهانی میشود که در پست دفاع راست با بحرانی تمامعیار روبهرو است. اگر تصمیم توخل برای کنار گذاشتن الکساندر آرنولد در زمان اعلام فهرست تیم اشتباه به نظر میرسید، اکنون دیگر چیزی فراتر از یک اشتباه و نزدیک به تصمیمی غیرقابلباور به نظر میرسد.
- به قلم اولیور براون برای تلگراف