طرفداری | در آستانهی تقابل نفسگیر پرتغال و اسپانیا در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، کریستیانو رونالدو در نشست خبری پیش از بازی، با لحنی که ترکیبی از پختگی، اقتدار و احساس بود، خیلی مفصل به پرسشهای خبرنگاران پاسخ داد که در ادامه میخوانید (بخش دوم).
بخش اول مصاحبه کریستیانو رونالدو
- این میتواند آخرین جام جهانی تو باشد. نظر تو درباره احتمال تعویض شدن در جریان بازی چیست؟
از وقتی در ۱۸ سالگی به تیم ملی پیوستم، شرایط همین بوده است. وقتی صحبت از تأثیرگذاری من میشود، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد. من همیشه با تمام وجود و روح و جسمم متعهد هستم. چه بازی کنم و چه نکنم، همیشه نقش مهمی خواهم داشت. همانطور که چند سال پیش گفتم، من زمانی به دوران حرفهایام پایان میدهم که خودم تصمیم بگیرم، نه زمانی که شما تصمیم بگیرید. فکر میکنم ادامه دادن به پرسیدن این سوال، وقت تلف کردن است. نمیخواهم تمرکز روی این موضوع باشد. چیزی که مهم است این است که فردا بازی خوبی انجام دهیم و باور داشته باشیم که صعود خواهیم کرد.
- تو یکی از مشهورترین آدمهای روی کره زمین هستی. زندگی روزمره تو همیشه با محافظ، خبرنگاران و اینجا در جام جهانی، با هواداران احاطه شده است. میخواهم این را بپرسم: وقتی چراغهای اتاقت امشب خاموش میشود و با افکارت تنها میشوی، با دانستن اینکه فردا روز سرنوشتسازی برای پرتغال، برای تیم ملی و شخص توست… آیا ذهنت به آن پسر کوچکی برمیگردد که فونچال را ترک کرد؟ یا وزن سنگین مسئولیت را حس میکنی، مسئولیتِ به دوش کشیدن امیدها و احساسات میلیونها نفر در سراسر جهان؟
احساس تقریباً همیشه یکسان است. این یک افتخار و اشتیاق فوقالعاده برای نمایندگی کشورت و تلاش برای پیروزی برای آن است. هر بار که پا به زمین میگذارم، حس میکنم انگار اولین بازی دوران حرفهایام است. به همین دلیل سعی میکنم تا حد امکان از آن لذت ببرم و فکر میکنم این همان چیزی است که در نهایت با شما میماند. همانطور که قبلاً گفتم، چیزی که این جام جهانی را برای من خاص کرده، شور و اشتیاق مردم است. نه فقط اشتیاق ما برای رقابت در تورنمنتی با این عظمت، بلکه اشتیاق هواداران. مثلاً همین امروز صبح سر صبحانه، افرادی را از ونزوئلا و کلمبیا دیدم. شروع کردند به تعریف کردن داستانهایشان و میدیدم که خیلی از آنها با چشمانی اشکبار به من نگاه میکردند چون خیلی احساساتی شده بودند. این چیزی است که واقعاً اهمیت دارد. این چیزی است که تا آخر عمر با شما میماند. بقیه چیزها… بله، ما اینجا هستیم، همه چیز عالی است و همه میخواهند برنده شوند. اما در نهایت، فقط یک تیم میتواند قهرمان شود. مهمترین چیز زندگی کردن در این لحظات و تجربه کردن آنهاست، چون اینها خاطراتی هستند که باقی میمانند. صحبت از تیمهای بزرگ، گل زدن یا رسیدن به ۱۴۶ گل، نباید چیزی باشد که اهمیت دارد. صادقانه بگویم، این چیزها برای من مهم نیستند. چیزی که با خودم به خانه میبرم، عشق و محبتی است که مردم به تیم ملی پرتغال و بهویژه به من نشان دادهاند.
- چه پیامی برای همه پرتغالیهای سراسر جهان داری؟ و اینکه با انتقادات و تردیدهای مداوم درباره اینکه آیا هنوز باید در ترکیب اصلی باشی، چطور کنار میآیی؟
در ۲۳ سال گذشته، شما (رسانهها) سعی کردهاید مرا بکشید. اما تا الان دیگر فهمیدهاید که این کار بیفایده است. وقت تلف کردن است. هیچ فایدهای ندارد. شما تلاش میکنید، و تلاش میکنید، و تلاش میکنید… اما جواب نمیدهد. من کاملاً به آن عادت کردهام. برخی مردم مرا بیشتر دوست دارند، برخی کمتر. این بخشی از زندگی است. من هم سلیقههای خاص خودم را دارم. در مورد سوال دیگرت… پیام من به مردم پرتغال، چه در پرتغال باشند و چه اینجا، این است که آنها وفادارند. آنها هرگز ما را ناامید نمیکنند. همیشه کنار ما هستند و همیشه کنار من بودهاند. بقیه چیزها فقط اراجیف است و برای من هیچ معنایی ندارد.
- همانطور که امروز در اینجا اشاره شد، تو ۴۱ سال داری و در ششمین جام جهانی دوران حرفهایات بازی میکنی. آیا با این ذهنیت وارد تورنمنت شدی که فارغ از فشار برای بردن تنها جام بزرگی که هنوز در کارنامهات کم است، فقط از تجربه لذت ببری؟
هیچ چیزی در زندگی من کم نیست. خداوند نسبت به من فوقالعاده سخاوتمند بوده است. او هر چه را که هرگز تصور نمیکردم داشته باشم، هم در تیم ملی و هم در زندگی شخصیام به من داده است. پس حالا، تنها چیزی که میخواهم این است که از تکتک لحظات لذت ببرم. اگر جام جهانی را ببرم، کریستیانو بهتری نخواهم شد و اگر نبرم، چیزی از کریستیانو کم نمیشود. البته، همه ما اینجا هستیم به امید بردن و من هم تفاوتی ندارم. من وارد هر تورنمنتی میشوم با هدف اینکه آن را ببرم. اما میدانیم که فقط یک تیم میتواند جام را بالای سر ببرد، نمیتواند دو یا سه برنده داشته باشد. به همین دلیل سعی میکنم از سفر لذت ببرم و خیلی به فردا فکر نکنم. من روز به روز پیش میروم. این یکی از مهمترین درسهایی است که یاد گرفتهام. یکی از هدایایی که با بالا رفتن سن میآید، بلوغ، تجربه، توانایی دیدن مسائل از زاویهای متفاوت و برخورد با آنها با آرامش بیشتر است. و البته، نمیتوانم انکار کنم که حملات مداوم علیه خودم را میبینم. اما همانطور که همیشه میگویم، این چیز جدیدی نیست. گاهی حتی از شما برای آن تشکر میکنم، چون در فصل متفاوتی از زندگیام هستم. کلی چیز بعد از ۴۰ سالگی یاد گرفتهام و امیدوارم ۴۰ سال دیگر هم زندگی کنم. باید آماده باشم، چون سختترین انتقادها اغلب همانهایی هستند که به ما کمک میکنند تا بیشترین رشد را به عنوان انسان داشته باشیم. بنابراین از شما تشکر میکنم که ادامه میدهید، چون به من کمک میکند بیشتر و بیشتر رشد کنم. این مرا قویتر و حاضرتر میکند. من خوشحالم و روز به روز زندگی میکنم. فردا، مسابقه بسیار مهمی مقابل یک تیم فوقالعاده داریم، تیمی که قبلاً این تورنمنت را برده است. با عزم راسخ برای لذت بردن از این موقعیت و ارائه بهترین عملکردمان، به میدان خواهیم رفت.



