طرفداری | صحبت‌ها در مورد میزبان بعدی جام جهانی باشگاه‌ها ادامه دارد. نخستین دوره‌ی ۳۲ تیمی این رقابت‌ها تابستان ۲۰۲۵ به میزبانی ایالات متحده آمریکا برگزار شد و با قهرمانی چلسی به پایان رسید.

به گزارش آاس، قطر به‌عنوان گزینه پیشتاز برای میزبانی دوره بعدی این رقابت‌ها در سال ۲۰۲۹ مطرح شده است. با این حال، کلودیا شینبائوم، رئیس‌جمهور مکزیک نیز پیشنهاد داده که مکزیک می‌تواند پس از استقبال گسترده از تیم ملی خود و سومین میزبانی خود از جام جهانی فوتبال که در این کشور برگزار شد، این رقابت‌ها را برگزار کند.

یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها در مذاکرات جاری میان فیفا و باشگاه‌های شرکت‌کننده، جایگاه این تورنمنت در تقویم مسابقات است. در صورتی که قطر به‌عنوان میزبان انتخاب شود، این امکان فراهم خواهد شد که رقابت‌ها بر اساس برنامه‌ای مشابه جام جهانی ۲۰۲۲ و در ماه‌های زمستانی برگزار شوند.

در جریان کارزار انتخاباتی ریاست باشگاه رئال مادرید در سال گذشته، فلورنتینو پرز، که به همراه جیانی اینفانتینو از اصلی‌ترین حامیان این تورنمنت محسوب می‌شود، اشاره کرد که می‌توان جایگاهی جدید برای این رقابت‌ها در تقویم مسابقات بررسی کرد. برگزاری جام جهانی باشگاه‌ها در زمستان نیز منتفی دانسته نشده است. چنین تصمیمی نیازمند رویکردی متفاوت نسبت به فصل مسابقات داخلی خواهد بود، اما حامیان این طرح معتقدند که تأثیر آن نسبت به جام جهانیِ تیم‌های ملی کمتر خواهد بود؛ چراکه لیگ‌ها می‌توانند با تغییر برنامه خود، به‌جای توقف کامل رقابت‌ها، به فعالیت ادامه دهند.

سازمان باشگاه‌های فوتبال اروپا (EFC) نیز نقش فعالی در این مذاکرات ایفا می‌کند و پتانسیل مالی این تورنمنت را برای آینده فوتبال باشگاهی اروپا بسیار حیاتی می‌داند. باشگاه چلسی برای قهرمانی در دوره گذشته حدود ۱۴۱ میلیون دلار درآمد کسب کرد، در حالی که هر یک از تیم‌های راه‌یافته به نیمه‌نهایی نزدیک به ۱۱۸ میلیون دلار دریافت کردند. اتلتیکو مادرید نیز با وجود حذف در مرحله گروهی، حدود ۲۷ میلیون دلار درآمد داشت.

موضوع دیگری که در دست بررسی است، افزایش تعداد تیم‌های حاضر از ۳۲ به ۴۸ تیم است. این تغییر امکان حضور بیش از دو باشگاه از یک کشور را فراهم کرده و مستلزم بازتوزیع سهمیه‌ها خواهد بود. بلندپروازانه‌ترین پیشنهاد، برگزاری این رقابت‌ها هر دو سال یک‌بار به‌جای هر چهار سال یک‌بار است. در حال حاضر چشم‌اندازی دور محسوب می‌شود، اما به‌عنوان هدفی بلندمدت همچنان به‌طور کامل رد نشده است.