طرفداری | امیر قلعهنویی پس از حذف تیم ملی از جام جهانی ۲۰۲۶، بار دیگر در قامت مدافع مطلق کادر فنی و عملکرد خود ظاهر شد و در یک برنامه تلویزیونی با دستهبندی تلویحی منتقدان به «محترم» و «لوده»، ادعا کرد که نقد را میپذیرد اما تخریب را نه. سرمربی تیم ملی با طرح این ادعا که «یکسری افراد بیوطن و ایرانفروش فقط به دنبال تخریباند»، ناکامی در صعود را به شرایط جنگی و عدم همراهی مسئولان ربط داد و در نهایت با منت گذاشتن بابت دو بار عذرخواهیاش، پرسید: «کدام مربی بعد از جام جهانی آمد و از مردم عذرخواهی کرد؟»
این مصاحبه، مجموعهای کامل از مغلطهها و فرار رو به جلوی تکراری بود؛ کلمات و مواضعی که پاسخ به آنها دیگر نه یک تحلیل ورزشی، بلکه یک ضرورت برای شفافسازی افکار عمومی است.
کارگاه آموزش «نقدِ مقبول» با تدریسِ همراهانِ مکزیک!
آقای قلعهنویی! لطفا دقیقتر و بدون تعارف بفرمایید ما چطور نقد کنیم که به ما اتهامات امنیتی وارد نکنید و برچسب «بیوطن» و «ایرانفروش» بر پیشانیمان نزنید؟
مثلا خوب است بنویسیم امیر قلعهنویی مدعی و شایسته دریافت جایزه بهترین مربی سال فیفا بود، اما آفسایدهای ۵ سانت، ۱۰ سانت و ۳۰ سانتی او را از این افتخار دور کرد و مقصر اصلی هم قانونگذاران فیفا هستند که قوانین آفساید را اینقدر سختگیرانه نوشتهاند؟ آیا اگر بگوییم همهچیز در تیم ملی ایران گل و بلبل است و ساختار تاکتیکی شما بینقص بوده، نقد مناسب و باب میل دربار همایونیتان محسوب میشود؟
اگر امکان دارد، به اطرافیان رسانهای خودتان که تعدادشان هم کم نیست و زحمت کشیدید و در سفر جام جهانی آنها را تا مکزیک با خود بردید، بفرمایید یک کارگاه آموزشی برای جامعه رسانهای برگزار کنند و یادمان بدهند چطور بنویسیم تا نقد ما از نظر شما «تخریب» تلقی نشود و بالاخره بفهمیم کدام مدل از نقد را قبول میکنید!
کاش پس از حدود ۴۰ ماه حضور روی این نیمکت، بالاخره این واقعیت ساده را درک میکردید که هر کس که امروز از شما نقد میکند، دلسوز واقعی این تیم است؛ چرا که روند اشتباه را میبیند و بارها تکرار میکند تا شاید این مسیر باطل اصلاح شود. در مقابل، آن کس که مجیز میگوید و چشمبسته تمام خطاهایتان را تایید میکند، دشمن اصلی شما و این فوتبال است؛ چرا که هرگز نمیخواهد و نمیتواند ببیند این تیم به نتیجه واقعی برسد.
از درسِ مردانگیِ کنگو تا فرار پشتِ خاکریزِ مظلومنمایی
شما مدام به شرایط خاص تیم ملی در جام جهانی اشاره میکنید، اما چرا هیچوقت نام کشورهایی مثل جمهوری دمکراتیک کنگو را به زبان نمیآورید؟ تیمی که با شرایطی به مراتب بحرانیتر و در پی شیوع شدید بیماری در کشورش به قرنطینه رفت و حتی در آستانه کنار گذاشته شدن از جام جهانی قرار گرفت، اما در گروهی به مراتب سختتر، با شایستگی صعود کرد و در نهایت در مرحله حذفی، با عملکردی غرورآفرین و با سری بالا از تورنمنت خداحافظی کرد.
چرا دائم به دنبال مظلومنمایی هستید و یک بار به این واقعیت اشاره نمیکنید که ما باید نیوزیلند را که بدترین تیم جام از نظر رنکینگ فیفا بود شکست میدادیم؟ چرا از پاسخ به این سوال فرار میکنید که چرا نتوانستید برابر بلژیکی که بیش از ۵۰ دقیقه ۱۰ نفره جلوی ما بازی کرد یا مصری که از نظر فنی کاملاً همسطح ما بود، نتیجه بهتری بگیرید؟
اگر امروز حجم انتقادات علیه شما بیسابقهتر و تندتر از هر زمان دیگری شده، دلیلش را در جای دیگری بجویید: در وعدههای بزرگ و شیرینی که خودتان پیش از جام جهانی دادید و نتوانستید به هیچکدامشان عمل کنید. وقتی خودتان سقف انتظارات را با شعارهای بزرگ بالا میبرید، نباید پس از ناکامی از واکنش جامعهای که به وعدههایتان اعتماد کرده بود شگفتزده شوید.
شما از یک طرف ادعا میکنید تیم ملی لیاقت و توانایی صعود از دو مرحله جام جهانی را داشت، و از طرف دیگر شرایط جنگی و اتفاقات مسیر آمادهسازی را بهانه میکنید. مردم خیلی وقت است به جواب این سوال رسیدهاند که آیا این تیم توانایی صعود داشت یا نه؛ اما سؤال اصلی ما از خودِ شماست: بالاخره ما باید به ادعاهای بزرگ شما استناد کنیم یا به بهانههای کوچکتان؟
منتِ عذرخواهی و شیرینیِ پاداشهای چند صد میلیاردی
شما بابت صعود نکردن عذرخواهی کردید، چون این کمترین و ابتداییترین وظیفه اخلاقی شما در قبال غرور جریحهدارشده یک ملت بود؛ نه کاری که بخواهید بابت آن بر سر مردم منت بگذارید. اما در پاسخ به این پرسش شما که «کدام مربی بعد از جام جهانی عذرخواهی کرد؟» باید آدرس دهها سرمربی را داد که پس از همین جام جهانی ۲۰۲۶، وقتی در برآورده کردن انتظارات ناکام ماندند، نه تنها عذرخواهی کردند، بلکه بلافاصله از سمت خود استعفا دادند؛ کاری که شما هرگز انجام نمیدهید؛ چرا که شیرینی مبلغ قرارداد و پاداشهای چندصد میلیاردی دریافتی آنقدر زیر زبانتان مزه کرده که از همین حالا روی حسابوکتابهای مالیِ جام ملتهای آسیا هم حساب باز کردهاید.
آقای قلعهنویی! جام جهانی ۲۰۲۶ با تمام تلخیهایش تمام شد، بهانهها تاریخ مصرفشان گذشت و ادعاهای بزرگ در محکمه فنی عیارسنجی شدند. شما میتوانید همچنان مجیزگوهای اطرافتان را دوست داشته باشید و به منتقدان دلسوز، برچسب بزنید، پروندهسازی کنید و پشت واژههای مقدس سنگر بگیرید، اما حقیقت فنیِ آنچه در زمین فوتبال به نمایش گذاشتید، تغییری نمیکند.