طرفداری | بوندسلیگا در حال بررسی دریافت وامی یک میلیارد یورویی از یک شرکت سرمایه‌گذاری آمریکایی است؛ اقدامی که می‌تواند بدون نقض قانون ۱+۵۰، منابع مالی تازه‌ای برای رقابت با قدرت اقتصادی لیگ برتر انگلیس فراهم کند.

بر اساس گزارش اتلتیک، مدیران لیگ فوتبال آلمان (DFL) مذاکراتی در سطح بالا را با شرکت سرمایه‌گذاری آمریکایی Apollo Sports Capital درباره دریافت این وام آغاز کرده است. این مذاکرات پس از نشستی محرمانه در ماه ژوئن در نیویورک شکل گرفت؛ جایی که مدیران ارشد لیگ با نمایندگان این شرکت آمریکایی درباره ساختار یک وام ۲۰ ساله گفت‌وگو کردند.

به گفته منابع آگاه، این پیشنهاد نتیجه یک فرآیند رسمی مناقصه نیست، بلکه آپولو مستقیماً این طرح را ارائه کرده است. در این مدل، درآمدهای آینده حاصل از حق پخش داخلی مسابقات به‌عنوان تضمین اصلی بازپرداخت وام در نظر گرفته می‌شود. با این حال، اجرایی شدن این طرح مستلزم عبور از یک مانع مهم دموکراتیک و جلب موافقت اعضای لیگ است.

این اقدام تازه DFL بار دیگر چالش اصلی فوتبال آلمان را آشکار می‌کند؛ حفظ توان رقابتی در بازاری جهانی که بیش از هر زمان دیگری تحت سلطه مالی لیگ برتر انگلیس قرار گرفته است. اگرچه بایرن مونیخ همچنان یکی از قدرت‌های اصلی فوتبال اروپا محسوب می‌شود، اما بسیاری از باشگاه‌های آلمانی به دلیل دسترسی نداشتن به سرمایه‌های خارجی، در مقایسه با رقبای خود با محدودیت‌های جدی مالی روبه‌رو هستند. 

چالش اصلی اینجاست که فوتبال آلمان چگونه می‌تواند با باشگاه‌هایی رقابت کند که از سوی صندوق‌های ثروت ملی یا میلیاردرهای آمریکایی حمایت مالی می‌شوند، بدون آنکه هویت سنتی و ساختار خاص خود را از دست بدهد. طبق این طرح، سرمایه یک میلیارد یورویی قرار است صرف حمایت مالی از تورهای پیش‌فصل باشگاه‌های عضو در خارج از کشور و تقویت فعالیت‌های بازاریابی داخلی شود تا بوندسلیگا بتواند حضور پررنگ‌تری در بازارهای بین‌المللی داشته باشد.

بوندسلیگا در آستانه توافق یک میلیارد یورویی با سرمایه‌گذار آمریکایی  

قانون ۱+۵۰؛ مانع یا مزیت؟

یکی از مهم‌ترین ابعاد این پیشنهاد، ارتباط آن با قانون مشهور ۱+۵۰ در فوتبال آلمان است؛ قانونی که بر اساس آن اعضای باشگاه‌ها باید همچنان اکثریت حق رأی را در اختیار داشته باشند. این قانون، ستون اصلی فرهنگ فوتبال آلمان به شمار می‌رود و تضمین می‌کند که هواداران همچنان مهم‌ترین ذی‌نفعان باشگاه‌ها باقی بمانند. همچنین از تبدیل شدن باشگاه‌ها به ابزاری برای تطهیر وجهه سرمایه‌گذاران یا قرار گرفتن کامل آن‌ها تحت کنترل یک سرمایه‌گذار خارجی جلوگیری می‌کند.

قانون ۱+۵۰ همچنین یکی از دلایل اصلی پایین ماندن قیمت بلیت‌ها و حفظ ورزشگاه‌های مملو از تماشاگر است؛ ویژگی‌هایی که از مهم‌ترین نقاط قوت فوتبال آلمان محسوب می‌شوند. با این حال، همین قانون تا حد زیادی امکان ورود سرمایه‌گذاری‌های کلان را محدود کرده است. اکنون DFL امیدوار است با دریافت وامی که بازپرداخت آن از محل درآمدهای آینده انجام می‌شود، بتواند بدون واگذاری مالکیت یا حقوق رأی، مخالفت‌های ایدئولوژیک با سرمایه‌گذاری خارجی را دور بزند.

سابقه مخالفت هواداران با سرمایه‌گذاری خارجی

ورود سرمایه‌گذاران خارجی به فوتبال آلمان همواره با مخالفت گسترده هواداران همراه بوده است. در سال ۲۰۲۳، طرح فروش ۱۲.۵ درصد از درآمدهای آینده حق پخش رسانه‌ای در ازای دریافت دو میلیارد یورو با مخالفت شدید روبه‌رو شد و به نتیجه نرسید. پس از آن نیز نسخه تعدیل‌شده‌ای از این طرح که جذب یک میلیارد یورو سرمایه در ازای واگذاری هشت درصد از حقوق رسانه‌ای را هدف قرار داده بود، ابتدا به تصویب باشگاه‌ها رسید، اما در نهایت در فوریه ۲۰۲۴ کنار گذاشته شد.