طرفداری | فرانکو بارزی، مدافع سابق میلان و تیم ملی ایتالیا و یکی از شناختهشدهترین بازیکنان دوران طلایی فوتبال ایتالیا در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، در ۶۶ سالگی درگذشت.
سال گذشته، باشگاه میلان که بارزی در آن سمت نایبرئیس افتخاری را برعهده داشت، اعلام کرده بود که او تحت عمل جراحی برداشتن یک ندول ریوی قرار گرفته و یک متخصص سرطانشناسی برایش دوره درمان و بهبودی تجویز کرده است. در ماه فوریه، بارزی یکی از حاملان مشعل المپیک در مراسم افتتاحیه بازیهای زمستانی میلانو-کورتینا بود و در کنار جوزپه برگومی، مدافع سابق اینتر و تیم ملی ایتالیا و رقیب دیرینهاش در زمین فوتبال، ظاهر شد.
بارزی که تمام ۲۰ سال دوران بازیگری خود را در باشگاه میلان سپری کرد، بهعنوان یکی از نمادهای این باشگاه شناخته میشود؛ او شش عنوان قهرمانی سری آ و سه جام معتبر اروپایی را با میلان به دست آورد و پیش از خداحافظی از فوتبال در سال ۱۹۹۷، به مدت ۱۵ فصل کاپیتان این تیم بود. در پایان دوران بازیگریاش، باشگاه میلان پیراهن شماره ۶ او را بایگانی کرد و به این ترتیب او نخستین بازیکنی بود که در تاریخ این باشگاه چنین افتخاری نصیبش شد.
بارزی عضو تیم ملی ایتالیا در جام جهانی ۱۹۸۲ بود که قهرمان این رقابتها شد و در سال ۱۹۹۴ نیز کاپیتان تیم ملی در فینال جام جهانی بود؛ فینالی که با شکست نزدیک ایتالیا برابر برزیل در ضربات پنالتی به پایان رسید و بارزی یکی از بازیکنانی بود که نتوانست پنالتی خود را گل کند. او بهطرز شگفتانگیزی تنها ۲۵ روز پس از عمل جراحی زانو، تمام ۱۲۰ دقیقه آن بازی را به میدان رفت.
وفاداری او به باشگاه میلان از همان ابتدای دوران حرفهایاش شکل گرفت؛ او حتی در جریان دو بار سقوط این تیم به سری بی در اوایل دهه ۱۹۸۰ نیز در باشگاه ماند و در هر دو نوبت به بازگشت میلان به رده برتر فوتبال ایتالیا کمک کرد. بارزی برای نزدیک به دو دهه، ستون اصلی خط دفاعی میلان و تیم ملی ایتالیا بود؛ او در دوران پرافتخارترین دوره تاریخ باشگاه، کاپیتانی این تیم سری آ را برعهده داشت و در مجموع ۸۱ بازی ملی برای ایتالیا انجام داد.
در دورانی که مدافعان قدرتمند و بدنی بر فوتبال حاکم بودند، بارزی با درک و خوانش بینظیرش از بازی متمایز شد و با ترکیب اقتدار دفاعی و توانایی آغاز حملات از عمق زمین، نقش سوئیپر را بازتعریف کرد. او هدایت خط دفاعی مشهور میلان را برعهده داشت که پائولو مالدینی، الساندرو کوستاکورتا و مائورو تاسوتی را نیز در برمیگرفت؛ خط دفاعیای که در تکامل خط دفاعی بلند و تله آفساید نقش کلیدی داشت، تاکتیکی که پایه و اساس رکورد ۵۸ بازی بدون شکست میلان در سری آ بود و تیم فابیو کاپلو را به لقب شکستناپذیرها رساند.