فصل گذشته خیلی زود برای چلسی از مسیر خارج شد. آبیها که تازه قهرمان جام جهانی باشگاهها شده بودند و با خوشبینی زیادی نسبت به پروژه انزو مارسکا وارد فصل شده بودند، در نهایت با پایانی ناامیدکننده و کسب رتبه دهم لیگ برتر، فصل را به پایان رساندند.
آنها در میانه فصل مارسکا را با لیام روزنیور جایگزین کردند، اما او نیز نتوانست شرایط را تغییر دهد و پیش از پایان فصل از سمت خود کنار رفت.
از پایان فصل ۲۰۲۵/۲۶ تاکنون، بازسازی چلسی بسیار چشمگیر بوده است. با حضور ژابی آلونسو روی نیمکت و موج دیگری از تغییرات در ترکیب اصلی، آبیها وارد فصل جدیدی میشوند؛ تیمی با چهرهای کاملاً متفاوت که میتواند برای کسب جامهای مختلف شانسهای جذابی داشته باشد.
ژابی آلونسو و تغییر هویت نقلوانتقالاتی
آلونسو پس از اینکه خود را بهعنوان یکی از درخشانترین مربیان جوان اروپا معرفی کرد، به استمفورد بریج آمده و چلسی نیز زمان زیادی را برای بازسازی ترکیب بر اساس ایدههای او تلف نکرده است.
برخلاف سیاست خریدهای پراکنده سالهای گذشته که بیشتر بر جوانی و پتانسیل بازیکنان متمرکز بود، فعالیتهای نقلوانتقالاتی این تابستان هویت تاکتیکی مشخصتری داشته و بازیکنان باتجربهتری جذب شدهاند.
واضحترین نشانه این تغییر مسیر، جذب مورگان راجرز است. مهاجم سابق استون ویلا به نظر میرسد کاملاً مناسب نقشی باشد که فلوریان ویرتز زیر نظر آلونسو در بایر لورکوزن ایفا میکرد؛ یعنی یکی از دو هافبک هجومی پشت سر مهاجم.
راجرز فصل گذشته ۱۰ گل و ۶ پاس گل در لیگ برتر ثبت کرد و هیچ بازیکنی از استون ویلا بیشتر از او موقعیت بزرگ خلق نکرد یا آمار بالاتری در Expected Assists (xA) نداشت.
توانایی او در حمل توپ، خلق موقعیت و حضور در فضاهای گلزنی باید باعث شود یکی از مهرههای کلیدی خط حمله آلونسو باشد؛ در حالی که انتظار میرود کول پالمر نیز در سمت مقابل او در نقش هافبک هجومی بازی کند.
خریدهایی متناسب با سیستم ۳-۴-۲-۱
سایر خریدهای چلسی نیز نشان میدهند که آلونسو قصد دارد سیستم محبوب ۳-۴-۲-۱ خود را پیاده کند.
مارکو پالسترا پس از درخشش بهعنوان وینگبک هجومی آتالانتا به تیم اضافه شده و جئوانی کوئندا نیز گزینهای طبیعی برای همین سیستم محسوب میشود.
هر دو بازیکن عرض مورد نیاز آلونسو را فراهم میکنند و به هافبکهای هجومی اجازه میدهند با حرکت به مرکز زمین، بین خطوط حریف تأثیرگذار باشند.
لاکروا؛ قطعه کلیدی خط دفاع
در خط دفاعی، مکسنس لاکروا میتواند یکی از مهمترین خریدهای تابستان باشد.
نبود ثبات در قلب دفاع، چلسی را در طول فصل گذشته بارها دچار مشکل کرد، اما لاکروا پس از کار کردن زیر نظر اولیور گلاسنر در کریستال پالاس، با بازی در خط دفاع سهنفره کاملاً آشناست.
اگر آلونسو بخواهد ساختار دفاعی مورد علاقه خود را در کوتاهترین زمان ممکن پیاده کند، این مدافع فرانسوی نقشی کلیدی خواهد داشت.
ابهامهایی که هنوز باقی ماندهاند
با وجود خریدهای جدید، هنوز پرسشهایی درباره ترکیب چلسی وجود دارد.
- جدایی مارک کوکوریا به رئال مادرید، خلأ مهمی در سمت چپ ایجاد کرده است.
- علاقه گزارششده چلسی به الکس اسکات، هافبک بورنموث، نشان میدهد آلونسو هنوز خط میانی خود را کامل نمیداند.
- همچنین هماهنگ کردن انزو فرناندز (در صورت ماندن) در کنار پالمر و راجرز، به تعادل تاکتیکی دقیقی نیاز خواهد داشت.
همین ابهامها توضیح میدهد چرا چلسی هنوز در میان مدعیان اصلی قهرمانی لیگ برتر قرار ندارد. آرسنال، لیورپول و منچسترسیتی ترکیبهایی تثبیتشده دارند که توان رقابت در طول ۳۸ هفته را دارند، در حالی که آلونسو هنوز در حال ساخت تیم خود و پیادهسازی چارچوب تاکتیکی جدیدش است.
ارزش ضرایب؛ لیگ یا جامهای حذفی؟
چلسی با ضریب ۸ به ۱ شانس قهرمانی لیگ برتر، با ضریب ۱۰ به ۱ شانس قهرمانی جام حذفی و با ضریب ۸ به ۱ شانس قهرمانی جام اتحادیه را دارد؛ اما شاید ارزش واقعی شرطبندی، روی کسب حداقل یک جام توسط این تیم باشد.
اگرچه قهرمانی لیگ هنوز کمی دور از دسترس به نظر میرسد، اما دلایل قانعکنندهای وجود دارد که نشان میدهد چلسی در رقابتهای حذفی شانس موفقیت بیشتری خواهد داشت؛ رقابتهایی که آلونسو میتواند سریعتر اثرات تاکتیکی خود را در آنها نشان دهد.
مزیت بزرگ؛ نبود رقابتهای اروپایی
بدون حضور در رقابتهای اروپایی، چلسی برنامه مسابقات سبکتری نسبت به بسیاری از رقبای مستقیم خود خواهد داشت.
زمان بیشتر برای تمرین به اجرای سریعتر ایدههای آلونسو کمک میکند و نبود بازیهای فشرده وسط هفته، این امکان را میدهد که او در جام حذفی و جام اتحادیه از ترکیبهای قدرتمندتری استفاده کند.
از سوی دیگر، رقابتهای حذفی معمولاً بیش از ثبات طولانیمدت، به سازماندهی و نظم تاکتیکی پاداش میدهند؛ دو ویژگیای که تیم آلونسو در لورکوزن بهخوبی نشان داد و با آنها هم بوندسلیگا و هم جام حذفی آلمان را فتح کرد.
جمعبندی
ترکیب فعلی چلسی برای رقابتهای حذفی بسیار امیدوارکننده به نظر میرسد.
پالمر بهتنهایی توانایی تغییر نتیجه بازیها را دارد، راجرز خلاقیت بیشتری به خط حمله اضافه میکند و تغییر به سمت یک سیستم منظمتر، استحکام دفاعی تیم را نیز افزایش خواهد داد.
در مسابقات تکحذفی، این مجموعه کیفیت لازم برای شکست دادن هر حریفی را در اختیار دارد.
شاید قهرمانی لیگ هنوز زود باشد، اما چلسی واقعاً میتواند فصل آینده را با حداقل یک جام به پایان برساند.
نویسنده: گراهام روثون – The Athletic