طرفداری | یوفا، AFC و کونکاکاف علیه اینفانتینو متحد شدند و احتمالاً این مسیر را تا برکناری رئیس فیفا پیش خواهد برد. 

یوفا در اقدامی کم‌سابقه، همراه با کنفدراسیون فوتبال آسیا و کنفدراسیون کونکاکاف، فشارها بر جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا را افزایش داده است. سه کنفدراسیون بزرگ فوتبال جهان با انتشار بیانیه‌ای مشترک، ضمن تأکید بر ضرورت حفظ اتحاد فوتبال، نسبت به نحوه مدیریت فیفا و آنچه «نبود شفافیت و پاسخگویی» در رهبری این نهاد خوانده‌اند، به‌شدت انتقاد کردند.

این اقدام چند روز پس از آن صورت می‌گیرد که یوفا اعلام کرد با وجود عقب‌نشینی اینفانتینو از طرح جنجالی واگذاری تجاری جام جهانی به سرمایه‌گذاران خصوصی و عذرخواهی او، همچنان قصد دارد رقابت‌های تحت نظر فیفا را تحریم کند. یوفا پیش‌تر اعلام کرده بود که اعتماد خود را به رئیس فیفا از دست داده است؛ با این حال، اینفانتینو همچنان در سمت خود باقی مانده است.

متن کامل بیانیه مشترک سه کنفدراسیون به شرح زیر است:

خانواده بزرگ فوتبال، فوتبال بزرگ‌ترین علاقه مشترک مردم در سراسر جهان است. فوتبال متعلق به هیچ فرد یا نهاد خاصی نیست. این ورزش متعلق به بازیکنان، هواداران، باشگاه‌ها، فدراسیون‌های عضو و تمامی نهادهایی است که مسئولیت حفاظت از آینده آن را بر عهده دارند.

ما نیز با همین رویکرد، به‌عنوان کنفدراسیون‌هایی که نماینده اعضای خود هستیم، امروز به‌صورت جمعی سخن می‌گوییم. رشد فوتبال در طول یک دهه گذشته واقعی بوده است. اما این پیشرفت هرگز حاصل کار یک فرد نبوده است. این دستاورد حاصل تلاش مشترک فیفا، کنفدراسیون‌ها، فدراسیون‌های عضو و هزاران نفری بوده که زندگی خود را وقف این ورزش کرده‌اند.

برگزاری مسابقات توسعه‌یافته، اعطای میزبانی جام‌های جهانی ۲۰۳۰ و ۲۰۳۴ و توزیع منابع میان فدراسیون‌ها، همگی دستاوردهایی مشترک بوده‌اند؛ تصمیماتی که با همکاری یکدیگر گرفته و با همکاری یکدیگر اجرا شده‌اند.

موضوع پول نیست. کنفدراسیون‌ها پیش از این خواستار توزیع مسئولانه بخش قابل‌توجهی از ذخایر عظیم موجود فیفا شده‌اند تا سرمایه‌گذاری در مسیر توسعه فدراسیون‌های عضو بیش از پیش تقویت شود.

این موضوع همچنین درباره از دست رفتن حمایت از سوی هیچ فدراسیون عضوی نیست؛ حمایتی که آن فدراسیون‌ها به‌حق به دست آورده‌اند، با وجود ایجاد فضای ترس و نگرانی در میان اعضای ما و القای این تصور که چنین حمایتی ممکن است از آنها گرفته شود.

همچنین مسئله، بازنگری در گسترش رقابت‌ها، سهمیه‌های جام جهانی یا هر تصمیم دیگری که به‌صورت جمعی اتخاذ شده است، نیست. این تصمیمات با همکاری یکدیگر گرفته شده‌اند و باید به قوت خود باقی بمانند.

موضوع، مسئله‌ای بنیادی‌تر است: تمامیت و سلامت بازی و همچنین تمامیت و سلامت افرادی که برای رهبری آن انتخاب شده‌اند. در جایی که باید پاسخگویی وجود داشته باشد، سکوت حاکم است و جایی که باید شفافیت و صراحت وجود داشته باشد، فاصله و دوری دیده می‌شود.

این‌ها ویژگی‌هایی نیستند که فوتبال شایسته آن باشد. همین دلیل است که ما این موضع را اتخاذ کرده‌ایم؛ تصمیمی که نه با سهل‌انگاری و نه به‌تنهایی، بلکه به‌صورت مشترک و از روی احساس وظیفه در قبال ورزشی که به آن خدمت می‌کنیم، گرفته شده است.

قدرت فوتبال همواره از اتحاد آن سرچشمه گرفته است. اکنون ما خواستار آن هستیم که به این اتحاد احترام گذاشته شود؛ خواستار رهبری‌ای که در خدمت فوتبال باشد، نه رهبری‌ای که در پی فرمانروایی بر آن باشد.