طرفداری | در فصل گذشته لیگ برتر انگلیس، گرفتن، هل دادن، تنه زدن، درگیر شدن و کشتی گرفتن بازیکنان داخل محوطه جریمه به نوعی به یک معضل فراگیر تبدیل شده بود. حالا اتحادیه فوتبال انگلیس تمهیدات ویژهای را برای فصل ۲۷-۲۰۲۶ لیک برتر در نظر گرفته تا از پیش آمدن جنجالهای داوری در چنین موقعیتهایی تا حد امکان جلوگیری کند.
دیوید مویس، سرمربی اورتون، پس از دیدار جنجالی تیمش مقابل منچستریونایتد در ماه فوریه گفت:
الان این حس به وجود آمده که داوران واقعاً نمیخواهند در هیچکدام از این صحنهها دخالت کنند. اینکه آنها برای حل این مشکل تلاشی نکردهاند، واقعاً نشانهی ضعف است.
سپس در ماه مه، گل مردود وستهم مقابل آرسنال به این بحثها دامن زد؛ جایی که همزمان تا پنج خطای احتمالی در محوطه رخ داد. این موضوع یکی از مسائل کلیدیای بود که در تابستان، هنگام مشورت با کاپیتانها، مربیان، داوران و دیگر افراد مرتبط با فوتبال مورد بررسی قرار گرفت.
به گزارش BBC Sport، حالا قرار است برای حل این مشکل اقدام شود. فصل جدید لیگ برتر جمعه شب آغاز میشود؛ جایی که قهرمان فصل گذشته، آرسنال، از تیم تازهصعودکردهی کاونتری میزبانی خواهد کرد. داوران از این فصل موظفاند در برخورد با رفتارهای واضح و غیرمرتبط با بازی، قاطعانهتر، سختگیرانهتر و آمادهتر برای اعلام خطا باشند.
اما این تغییر دقیقاً به چه معناست؟ آیا موفق خواهد بود؟ و آیا بازیکنان و مربیان نیز با آن همراه خواهند شد؟
داوری متفاوت روی ضربات ایستگاهی
قوانین فوتبال از نظر متن و ساختار تغییر نکردهاند، اما تمرکز بیشتری روی رفتار بازیکنان وجود خواهد داشت. داوران، از جمله در لیگ برتر انگلیس و سوپرلیگ زنان، از این پس توجه بیشتری به «گرفتن و مهارهایی که تأثیر واضح و قابلتوجهی روی جریان بازی دارند» خواهند داشت. 
تمرکز اصلی همچنان روی بازیکنانی خواهد بود که مانع از بازی کردن حریف با توپ میشوند، چرا که این مسئله مستقیماً روی روند بازی تأثیر میگذارد. با این حال، از میان ۲۰ موردی که فصل گذشته VAR در آنها باید مداخله میکرد اما نکرد، یکچهارم موارد مربوط به پنالتیهایی بود که پس از درگیری فیزیکی یا سرنگون کردن بازیکنان بدون توپ صورت گرفت، اعلام نشدند.
بنابراین تأکید بیشتری روی «گرفتنها و مهارهای غیرمرتبط با فوتبال که جایی در زمین فوتبال ندارند» خواهد شد. این موارد شامل شرایطی است که یک بازیکن:
- فقط روی حریف تمرکز دارد و به توپ نگاه نمیکند؛
- هیچ تلاشی برای بازی کردن یا رقابت بر سر توپ ندارد؛
- حریف را با هر دو دست نگه میدارد؛
- حریف یا لباس او را بهصورت مداوم و/یا تأثیرگذار نگه میدارد.
به این ترتیب، مدافعی که پشتش به محل ارسال ضربه ایستگاهی است و تنها هدفش جلوگیری از حرکت مهاجم باشد، با اعلام خطا مواجه خواهد شد. هاوارد وب، رئیس داوران لیگ برتر، میگوید میخواهد داوران فعالتر و پیشدستانهتر عمل کنند. وب گفت:
ما تلاش میکنیم داوران تا حد امکان اعتمادبهنفس داشته باشند و خطاهایی را که میبینند، اعلام کنند. بنابراین هشدارهای کمتری خواهیم داشت و خطاهای بیشتری جریمه خواهند شد. اگر تعداد خطاهای اعلامشده کاهش پیدا کند، این کاهش باید نتیجه تغییر رفتار بازیکنان باشد، نه اینکه ما دیگر قوانین را اجرا نکنیم.
محافظت از دروازهبانها؛ اما نه به اندازه جام جهانی
در جام جهانی، تعداد درگیریهای فیزیکی بازیکنان هنگام کرنر کمتر بود و محافظت بیشتری از دروازهبانها صورت گرفت. اما لیگ برتر قرار نیست تا این اندازه سختگیر باشد. بنابراین نباید انتظار داشت هر گلی که در آن دروازهبان صرفاً با یک برخورد جزئی مواجه شده، مردود اعلام شود؛ بهخصوص اگر دروازهبان در حال تلاش برای بازی کردن توپ نباشد. وب اضافه کرد:
برخورد همچنان بخشی از فوتبال است و ما همچنان همان آستانه بالای لازم را حفظ میکنیم. با این حال، اگر حرکت دست یک دروازهبان محدود شود، همانند اتفاقی که برای داوید رایا، دروازهبان آرسنال، مقابل وستهم رخ داد، همچنان خطا اعلام خواهد شد.
چه تیمهایی سود میبرند و چه تیمهایی ضرر میکنند؟
لیگ برتر در فصل گذشته شاهد ۲۶۹ گل از روی ضربات ایستگاهی بود؛ پنالتیها و ضربات آزاد مستقیم در این آمار محاسبه نشدهاند. گلهای حاصل از ضربات ایستگاهی ۲۵.۷٪ از تمام گلهای لیگ برتر را تشکیل دادند؛ رکوردی که بالاترین میزان در میان لیگهای بزرگ اروپا بود. سری آ ایتالیا با ۲۲.۳٪ در رتبه بعدی قرار داشت.
در جام جهانی، این رقم ۱۷.۵ درصد بود که تنها از لیگ یک فرانسه کمتر نبود و نشان میدهد سختگیری بیشتر داوران میتواند روی اثربخشی ضربات ایستگاهی تأثیر بگذارد. وب نیز این موضوع را تأیید میکند و معتقد است اگر داوران قاطعتر عمل کنند، رفتار تیمها نیز تغییر خواهد کرد. او گفت:
اگر شروع به اعلام و جریمه کردن خطاها کنیم، بازیکنان مجبور خواهند شد تاکتیکهای خود را تغییر دهند. در نتیجه تعداد این موقعیتها کاهش پیدا میکند. اما صحبتهایی نیز در حاشیه مطرح شده که اگر تاکتیکها همچنان به شکلی پیش بروند که قضاوت مسابقه را بسیار دشوار کنند، ممکن است در نهایت نیاز به رویکردهای متفاوتی داشته باشیم.
آرسنال؛ پادشاه ضربات ایستگاهی
آرسنال، البته، سلطان ضربات ایستگاهی فصل گذشته بود و ۲۵ گل از این طریق به ثمر رساند. اما موفقیت آنها فقط به فاز تهاجمی محدود نمیشد. آرسنال با دریافت تنها ۷ گل از روی ضربات ایستگاهی، بهترین عملکرد دفاعی لیگ برتر در این زمینه را نیز داشت. بخش عمده موفقیت آرسنال به اجرای دقیق و برنامهریزیشده تاکتیکهای ضربات ایستگاهی مربوط میشد، اما آنها در برخی مواقع از قدرت فیزیکی نیز استفاده میکردند.
منچستریونایتد با ۲۱ گل، دومین تیم برتر لیگ از نظر گلهای ضربات ایستگاهی بود. تاتنهام هاتسپر نیز با وجود فصل ضعیفش، ۱۹ گل از این طریق به ثمر رساند.
از سوی دیگر، شاید این تغییرات به تیمهایی که در دفاع روی ضربات ایستگاهی مشکل داشتند کمک کند؛ تیمهایی مانند لیورپول که با دریافت ۱۹ گل، بیشترین گل از روی ضربات ایستگاهی را در لیگ متحمل شد. پس از لیورپول نیز چلسی و نیوکاسل هر کدام ۱۷ گل دریافت کردند.
آیا این تغییرات واقعاً دوام خواهند داشت؟
تغییر قوانین و طرحهایی از این دست معمولاً با شک و تردید مواجه میشوند. سختگیری روی بدترین نمونههای گرفتن و مهار کردن حریف برای تغییر رفتار بازیکنان، در حالی که همچنان اجازه برخوردهای فیزیکی داده شود، تعادل بسیار دشواری است.
داوران اغلب متهم میشوند که در هفتههای ابتدایی فصل بیش از حد سختگیر هستند، اما پس از مدتی دوباره شرایط به همان وضعیت قبلی برمیگردد. بنابراین چالش اصلی این است که ثابت شود این سیاست صرفاً یک اقدام کوتاهمدت نیست و لیگ برتر واقعاً میتواند وضعیت کرنرها و ضربات ایستگاهی را بهبود ببخشد.