طرفداری - شکست مقابل تیم ملی عراق در یک چهارم نهایی جام ملت های آسیا 2015، سومین وداع پی در پی ایران در یک چهارم نهایی جام ملت های آسیا بود. در حالیکه از آخرین قهرمانی تیم ملی در این رقابت ها 39 سال می گذرد هر دوره از بازی ها با امید تکرار این موفقیت آغاز و با موکول شدن آن به چهار سال بعد به پایان می رسد.
جمله معروف، "به امید موفقیت در دوره بعدی بازی ها" جمله ای است که 9 دوره پیاپی تکرار شده بود و این دوره نیز تکرار شد تا تعداد دفعات تکرار آن به عدد 10 برسد. نکته جالب اینجاست که بدون هیچ تغییر و اصلاح چشمگیر و تنها برای تسکین درد حذف، این جمله تکرار می شود و اقدام خاصی برای حضوری متفاوت در دوره بعد صورت نمی گیرد که آنرا با ادوار گذشته متفاوت ساخته و اندکی شانس قهرمانی را افزایش دهد.
اینک حدود یک هفته از حذف تیم ملی در یک چهارم نهایی جام ملت های آسیا می گذرد و پس از مشخص شدن تیم قهرمان کم کم تب و تاب بازی ها فروکش کرده و ظرف چند روز آینده، بازی های جام ملت های آسیا تا چهار سال دیگر به کلی فراموش خواهد شد تا آغاز دوره بعدی و شروع تب و تابی که نهایتش با چنین شرایطی رسیدن به عدد 11 در تکرار جمله معروف بالاست.
آخرین باری که کاپ قهرمانی بالای سر کاپیتان تیم ملی ایران رفت.
با نگاهی گذرا به ترکیب تیم موفق کره جنوبی در جام ملت های آسیا مشخص می شود که نصف این بازیکنان همان هایی هستند که در عضویت تیم ملی امید این کشور قرار داشتند و این یعنی یک معامله چند سر برد. معامله ای که ارزش بالای تیم های پایه را نشان می دهد و در کنار آن موجب تقویت تیم ملی در این رویداد بزرگ قاره ای و مهم تر از همه آبدیده کردن بازیکنان جوان برای رقابت بزرگتری به نام جام جهانی که دو سال آینده برگزار خواهد شد، می باشد. پس بی دلیل نیست که کشوری چون کره جنوبی از سال 1986 تا به الان در تمامی ادوار جام جهانی حضور داشته و در جام ملت های آسیا نیز اکثرا جزو تیم های موفق بوده است. البته بایستی این نکته هم ذکر شود که مسئولان فوتبال کره جنوبی همیشه اعلام کرده اند که جام ملت ها الویت دوم آنهاست و هدف اصلی شان همیشه محیا کردن یک تیم خوب برای جام جهانی است.
با شرایطی که ذکر شد می توان تفاوت یک فوتبال هدفمند را با یک فوتبال دیمی و لحظه ای متوجه شد. چه خوب است فوتبال ما نیز از همین امروز به فکر چهار سال بعد باشد و چه خوب تر است که با اهدافی فراتر از آسیا شرایطی فراهم شود که این بازی ها پلی به سوی میادین بزرگتر مانند جام جهانی در نظر گرفته شود. جمع کردن تیم و تشکیل چند اردوی گاه و بی گاه دو ماه مانده به جام ملت ها نمی تواند تغییر دهنده اوضاع فعلی باشد و این روند تکراری ناموفق که سال هاست تکرار می شود به شدت باید مورد اصلاح و بازبینی قرار بگیرد تا ما نیز بتوانیم با اقتدار سخن از قهرمانی در آسیا بزنیم چرا که دیگر غیرت و تعصب و اینگونه حرف ها متضمن قهرمانی در فوتبال نوین نیست.