سلام امروز قصد داریم بازی مارسل رگولا رو بررسی کنیم
سبک بازی
پروفایل ورزشی — شتاب و مستقیم‌بودن
از نظر ورزشی، این احتمالاً اولین چیزی است که برجسته می‌شود.
رگولا یک انفجار اولیه بسیار تیز دارد، به خوبی به صورت جانبی حرکت می‌کند و در حمله به مدافعان در حال عقب‌نشینی بسیار راحت است. او می‌تواند به سرعت بدون نیاز به تکنیک‌های نمایشی، فاصله ایجاد کند.
او همچنین در رویکردش کاملاً فیزیکی است. به جای اینکه صرفاً دور مدافعان دریبل بزند، در درگیر شدن با آن‌ها راحت است، توپ را محافظت می‌کند و از هیکلش برای تحمل برخورد استفاده می‌کند (۶.۷۴ دوئل برده در هر ۹۰ دقیقه فصل گذشته).
این فیزیکی بودن همچنین در تعداد خطاهایی که به دست می‌آورد نمایان می‌شود — ۱.۷۴ در هر ۹۰ دقیقه فصل گذشته.
حرکت — نیم‌فضاها و دوندگی‌های پنهانی
حرکت بدون توپ او احتمالاً یکی از قوی‌ترین بخش‌های بازی‌اش است.
رگولا دوست دارد در نیم‌فضاها فعالیت کند، جایی که می‌تواند توپ را در نیم‌چرخش دریافت کند و بلافاصله به خط دفاعی حمله کند.
او همچنین در فعالیت در جناح و ارسال سانترهای پیچ‌دار راحت است.
او فضا را به خوبی اسکن می‌کند، به‌طور منظم از مدافعان دور می‌شود و قبل از شتاب گرفتن به داخل شکاف حرکت می‌کند و دوندگی‌های پنهانی بسیار هوشمندانه‌ای به داخل محوطه جریمه انجام می‌دهد.
با وجود اینکه فصل گذشته به‌طور میانگین تنها ۳۶.۵۱ لمس توپ در هر ۹۰ دقیقه داشت، هنوز ۳.۸۷ لمس در محوطه جریمه حریف در هر ۹۰ دقیقه (۱۱٪ از لمس‌ها) ثبت کرد که کارایی حرکت او را برجسته می‌کند.
این رقم امسال بیشتر هم شده و به ۴.۶۴ لمس در محوطه در هر ۹۰ دقیقه رسیده است (۳۸.۹۹ لمس در هر ۹۰ دقیقه — ۱۲٪ در محوطه جریمه).
تمام‌کنندگی — تنوع واقعی اما فاقد کارایی
در پروفایل تمام‌کنندگی او نیز چیزهای زیادی برای پسندیدن وجود دارد.
او فصل گذشته ۵ گل به ثمر رساند. ۲ گل با پای راست، ۲ گل با پای چپ و ۱ گل با سر. این نشان‌دهنده خوبی از میزان راحتی او در تمام‌کردن از موقعیت‌های مختلف است.
او از ۵۰ شوت، ۴.۸۷ xG تولید کرد و به‌طور میانگین حدود ۰.۱۰ xG در هر شوت داشت، بنابراین کیفیت زیربنایی شوت‌هایش نیز نسبتاً معقول بود.
راحتی او با هر دو پا به‌ویژه ارزشمند است زیرا به او اجازه می‌دهد به هر یک از نیم‌فضاها حمله کند بدون اینکه قابل پیش‌بینی شود. با این حال، کارایی هنوز نیاز به کار دارد. او فصل گذشته تنها ۱۰٪ از شوت‌هایش را تبدیل به گل کرد.
امسال او ۱ گل از ۲.۶۸ xG دارد، در حالی که موقعیت‌هایی به ارزش ۰.۷۹ و ۰.۳۲ xG را از دست داده و از موقعیتی به ارزش تنها ۰.۰۶ xG گلزنی کرده است. مطمئنم کیفیت او جبران خواهد شد.
حجم شوت‌های او به ۳.۱۹ در هر ۹۰ دقیقه افزایش یافته، اما نرخ شوت در چارچوب او از ۴۲٪ به ۲۷٪ کاهش یافته است.
حمل توپ — آزمون چشمی
اعداد دریبل او به‌تنهایی چشمگیر نیستند، اما فکر می‌کنم اثرگذاری واقعی او را کمتر از واقع نشان می‌دهند.
او فصل گذشته ۱.۴۶ دریبل در هر ۹۰ دقیقه با نرخ ۴۶.۱٪ تکمیل کرد، اما بازی او کمتر درباره انزوای مداوم ۱ به ۱ و بیشتر درباره دریافت توپ و سپس بلافاصله راندن به فضا است.
او به‌ویژه در برابر مدافعان در حال عقب‌نشینی خطرناک است زیرا توپ را با سرعت به خوبی دستکاری می‌کند و می‌تواند در هر دو جهت راحت حرکت کند.
دریبل با هر دو پا راحت است. توانایی ایلیمان اندیایه را به یادم می‌آورد.
بزرگ‌ترین مشکل امنیت توپ بوده است. او فصل گذشته ۲.۱۲ بار در هر ۹۰ دقیقه توپ را از دست داد که او را نسبت به هم‌تیمی‌های موقعیتی‌اش در جایگاه بسیار ضعیفی قرار می‌دهد (صدک نهم).
امیدوارکننده اینکه این رقم امسال به ۱.۳۰ در هر ۹۰ دقیقه کاهش یافته است.
اعتماد به نفس مشکلی نیست.
مالکیت توپ — تمام‌کننده به جای خلاق
اینجاست که پروفایل او کمی غیرمعمول‌تر می‌شود. رگولا در مالکیت توپ حجم بسیار کمی دارد.
او فصل گذشته به‌طور میانگین تنها ۹.۴۹ پاس در هر ۹۰ دقیقه داشت (صدک دوم)، با نرخ تکمیل ۶۴.۶٪ (صدک سوم)، در حالی که ۰.۹۶ موقعیت در هر ۹۰ دقیقه خلق می‌کرد (صدک بیست و ششم).
حتی در این فصل نیز دقت پاس او تنها ۶۳.۴٪ باقی مانده است.
او بسیار راحت‌تر دریافت‌کننده پیشروی است تا بازیکنی که خودش مسئول پیشبرد مالکیت توپ باشد.
این بدان معنا نیست که او هیچ چیز خلاقانه‌ای ارائه نمی‌دهد. او می‌تواند از مناطق کناری به خوبی سانتر کند و فصل گذشته ۳ پاس گل ثبت کرد، اما گرایش طبیعی او همچنان حمله به محوطه جریمه است، نه دیکته کردن مالکیت توپ و ترکیب‌سازی حول آن.
چندکاره بودن موقعیتی — داخل یا خارج
فکر می‌کنم چندکاره بودن او یکی دیگر از جذابیت‌های بزرگ است.
بهترین نقش او احتمالاً به‌عنوان مهاجم داخلی یا مهاجم دوم است، جایی که می‌تواند به نیم‌فضاها حمله کند، توپ را در نیم‌چرخش دریافت کند و دوندگی‌های پنهانی beyond مهاجم انجام دهد.
با این حال، او می‌تواند به‌عنوان یک وینگر سنتی خط کناری نیز عمل کند. او قادر است عرض را حفظ کند، مدافع کناری را منزوی کند و از مناطق کناری ارسال کند، در حالی که دوپا بودنش باعث می‌شود مدافعان نتوانند به سادگی او را به بیرون هدایت کنند.
پتانسیلی نیز به‌عنوان مهاجم شماره ۹ متحرک وجود دارد.
او فصل گذشته ۱.۷۵ دوئل هوایی در هر ۹۰ دقیقه برد و تمایلش به دوندگی خط دفاعی همراه با تنوع تمام‌کنندگی‌اش، پایه منطقی‌ای برای رشد در مرکز به او می‌دهد. قد ۱۸۰ سانتی‌متری‌اش به او اجازه رقابت می‌دهد.
پروفایل دفاعی — تهاجمی و فعال
اینجا خروجی دفاعی بسیار بیشتری از آنچه معمولاً از این نوع مهاجم انتظار می‌رود وجود دارد.
رگولا فصل گذشته ۱.۸۷ تکل و ۰.۹۶ قطع توپ در هر ۹۰ دقیقه ثبت کرد، در حالی که خروجی تکل او امسال تقریباً یکسان و ۱.۷۴ در هر ۹۰ دقیقه باقی مانده است. او تهاجمی است، مایل به پرس کردن است و عموماً از برخورد فیزیکی نمی‌ترسد.
مشکل کنترل این تهاجمی بودن است. او فصل گذشته ۲.۰۴ خطا در هر ۹۰ دقیقه مرتکب شد و ۵ کارت زرد و ۱ کارت قرمز دریافت کرد. هنوز لحظاتی وجود دارد که او خیلی زود می‌پرد یا یک پرس را به خطای غیرضروری تبدیل می‌کند.
فصل جاری — درگیرتر، کم‌بازده‌تر
یکی از تحولات جالب این فصل این است که مشارکت او افزایش یافته است.
لمس‌های او از ۳۶.۵۱ به ۳۸.۹۹ در هر ۹۰ دقیقه رسیده، در حالی که لمس‌هایش در محوطه جریمه حریف از ۳.۸۷ به ۴.۶۴ افزایش یافته است.
او همچنین کمتر توپ را از دست می‌دهد. نگرانی اساسی این است که مشارکت بیشتر هنوز به بهبود تمام‌کنندگی ترجمه نشده است.
او در حال حاضر ۱ گل و ۰ پاس گل دارد، با وجود تولید ۲.۶۸ xG و ۰.۵۴ xA. با توجه به حجم نمونه، من هنوز بیش از حد نگران نمی‌شوم، اما قطعاً چیزی است که باید تحت نظر باشد.
ترکیب ورزشکاری انفجاری، حرکت هوشمندانه بدون توپ، تمام‌کنندگی دوپا، شدت دفاعی و چندکاره بودن موقعیتی، به رگولا پروفایلی می‌دهد که باید به خوبی به سطح بالاتر منتقل شود.
| سن | ۱۹ |
| تیم | زاگلیب لوبین |
| ملیت | لهستان |
| پست | مهاجم نوک/پست ۱۰/وینگر |
| قد | ۱۸۰ |
