طرفداری| هافبک سابق تیم ملی ساحل عاج که در فصل 09-2008 با بارسلونا قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد، در گفت‌وگویی با وبسایت یوفا درباره مسیر ورودش به دنیای مربیگری، نخستین تجربه سرمربیگری و فلسفه کاری خود صحبت کرده است.

توره که چهار بار بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ به‌عنوان بهترین بازیکن سال آفریقا انتخاب شد، تأکید می‌کند که نمی‌خواسته بلافاصله پس از بازنشستگی وارد یک مسئولیت بزرگ شود و ترجیح داده ابتدا دانش و مهارت‌های لازم برای تبدیل شدن به یک مربی کامل را به دست بیاورد. توره درباره تصمیم خود برای طی کردن تدریجی مسیر مربیگری گفت:

فوتبال تمام زندگی من، علاقه اصلی من و در واقع همه‌چیز من بوده است و برایم اهمیت زیادی داشت که همچنان در این دنیا حضور داشته باشم. نمی‌خواستم برای رسیدن به مراحل بالاتر عجله کنم. از ارتباطاتم استفاده کردم و مربیان و مدیران سابقم درهای باشگاه‌هایشان را به رویم باز کردند. این فرصت به من اجازه داد یاد بگیرم، دانشم را افزایش بدهم و مهارت‌های دیگری به دست بیاورم تا به مربی کامل‌تری تبدیل شوم. دیده‌ایم که حتی بازیکنان بسیار خوب هم ممکن است در مربیگری با دشواری‌های بیشتری روبه‌رو شوند. به همین دلیل می‌خواستم زمان بگذارم و همه جزئیات این حرفه را یاد بگیرم.

ستاره سابق منچسترسیتی پس از تجربه دستیاری در المپیک دونتسک اوکراین، به آکادمی تاتنهام رفت و سپس در استاندارد لیژ بلژیک فعالیت کرد. او در ادامه به کادر فنی تیم ملی عربستان سعودی پیوست و در کنار روبرتو مانچینی تجربه بیشتری به دست آورد. توره درباره این مسیر توضیح داد:

پس از دوره حضورم در اوکراین، به تاتنهام برگشتم و با آکادمی این باشگاه کار کردم. بعد از آن، این شانس را داشتم که در بلژیک با یک مدیر ورزشی فوق‌العاده همکاری کنم. این مسیر در عربستان سعودی ادامه پیدا کرد؛ جایی که به‌عنوان دستیار مانچینی فعالیت داشتم و او هم از من حمایت کرد و به من کمک رساند. از آن مقطع به بعد احساس کردم هر چیزی را که لازم داشتم، به دست آورده‌ام و زمان آن رسیده است که به‌تنهایی کارم را آغاز کنم.

نخستین تجربه سرمربیگری در اسلوان براتیسلاوا

توره از مدیران اسلوان براتیسلاوا بابت فرصتی که برای هدایت این تیم در اختیارش گذاشتند، قدردانی کرد و گفت: واقعاً از مدیران اسلوان براتیسلاوا سپاسگزارم که این فرصت را در اختیارم قرار دادند. آن‌ها فردی را در من دیدند که برای انجام این کار انگیزه دارد و آن را جدی می‌گیرد. مردم معمولاً فکر می‌کنند فوتبالیست‌ها تا حد زیادی دیوانه و خودخواه هستند، اما باید بدانند وقتی از سنین پایین، مثل من، دنبال توپ می‌دوید، این عادت و ذهنیت ناگهان از بین نمی‌رود. شما همچنان آن نظم و انضباط و طرز فکر را با خودتان حفظ می‌کنید.

سرمربی اسلوان درباره میزان تعهدش به کار نیز توضیح داد:

من خیلی جدی هستم، شاید حتی کمی بیش از حد جدی از نگاه مسئولان اسلوان. خیلی زود کارم را شروع می‌کنم و خیلی دیر از محل کار می‌روم، اما فوتبال برای من همین است؛ این چیزی است که فوتبال به من یاد داده است. می‌خواهم تجربه‌ام را با بازیکنانم به اشتراک بگذارم و اشتیاق، عزم و ذهنیت برنده‌ام را به آن‌ها منتقل کنم.» توره در این مرحله از دوران حرفه‌ای خود تلاش می‌کند تجربه سال‌ها حضور در بالاترین سطح فوتبال اروپا را به بازیکنانی منتقل کند که حالا زیر نظر او برای موفقیت در رقابت‌های داخلی و اروپایی تلاش می‌کنند.

فلسفه مربیگری یحیی توره؛ احترام، نظم و لذت بردن از فوتبال

توره درباره فلسفه کاری خود، از تأثیر تربیتی پدرش گفت که در ارتش خدمت می‌کرد و نظم و احترام را از ارزش‌های اساسی زندگی می‌دانست. او توضیح داد:

پدرم نظامی بود و برای او احترام گذاشتن و وقت‌شناس بودن اهمیت زیادی داشت. او همچنین روحیه کار تیمی را دوست داشت. فلسفه بازی من بسیار ساده است: از فوتبال لذت ببرید و در داخل و خارج از زمین به حریفان احترام بگذارید. به پرچم باشگاه خود احترام بگذارید.

سرمربی اسلوان همچنین تأکید کرد که بازیکنان باید در زمین آزادی تصمیم‌گیری داشته باشند و نقش مربی، حمایت از آن‌هاست. او در ادامه گفت:

من به بازیکنانم می‌گویم وقتی وارد زمین می‌شوند، این خود آن‌ها هستند که تصمیم می‌گیرند. من فقط اینجا هستم تا از آن‌ها حمایت کنم و تماشایشان کنم که از فوتبال لذت می‌برند. فوتبال همین است. فکر می‌کنم اگر آن‌ها از بازی لذت نبرند، بیشتر ناامید می‌شوم؛ اما وقتی لذت می‌برند، بسیار خوشحال هستم. بعداً می‌توانیم درباره مثبت یا منفی بودن نتیجه صحبت کنیم. مهم‌ترین چیز این است که هر بار با اشتیاق و عزم راسخ وارد زمین شوند.