پس از اعلام خبر خداحافظی پویول، جرارد پیکه نامه ای را خطاب به کاپیتان تیمش نوشت. در ادامه متن این نامه را مشاهده خواهید کرد. بالاخره روز وداع با تو فرا رسید. رسم زمانه چنین است؛ تصور بارسایی بدون تو برای من بسی دشوار است. اندکی به گذشته نگاه می کنم و قهرمانی در فینال های رم و ومبلی را به خاطر می آورم. تو آن کسی بودی که افتخار بلند کردن جام قهرمانی در ومبلی را به آبیدال دادی، این یکی از نکاتی است که تو را در ذهن من بزرگتر جلوه می دهد. نسل من و نسلهای بعد از من، نمی دانند که پویول با آن بازو بند کاپیتانی و شماره پنج افسانه ای خود چه نعمتی برای خط دفاعی بارسلونا بود. هیچکس نمی تواند جای تو را پر کند. من شش سال پیش با تو آشنا شدم. تو آن زمان کاپیتان تیم و نماد باشگاه بودی و من پسر بچه ای به دنبال کسب عناوین مختلف. از همان دقیقه اول، ارتباط فوق العاده ای در داخل و خارج از زمین با هم داشتیم. زمانی که تو در کنار من حضور داشتی، همیشه می دانستم که اگر اشتباهی مرتکب شوم، تو آنجا هستی تا آنها را جبران کنی. تو فرشته محافظ من بودی. می دانم که دلم برای صحبتهایی که در رختکن می کردیم و نصیحتهای که در شرایط سخت به ما می کردی، تنگ خواهد شد. تو منحصر به فرد و یگانه هستی. وقتی در باره پویولی جدید صحبت می کنند، خنده ام می گیرد. آنها می توانند تا ابد به گشتن ادامه دهند؛ اما هیچگاه پویولی جدید را نخواهند یافت. پویی، بابت همه چیز از تو تشکر می کنم.