1 - قطعا جمله کلیشه ای و قدیمی "به ترکیب تیم برنده نباید دست زد" را شنیده اید اما یورگن کلوپ بار دیگر ثابت کرد که چرا اصولا به او یک مربی غیر قابل پیش بینی می گویند. ترکیب دورتموند نسبت به ترکیبی که با آن 3 پیروزی پیاپی را در بوندس لیگا کسب کرده بود، تفاوت هایی داشت. تئوری "ایموبیله در برابر یووه انگیزه دو چندانی دارد" باعث شده بود تا آقای گل اسبق سری آ مجددا به نوک خط حمله بازگردد و  اوبامیانگ بار دیگرحضور در کناره های زمین را تجربه کند. میکیتاریان گزینه جدی یووه در تابستان نیز جای کاگاوا درخشان را در پست شماره 10 اشغال کرد تا یورگن کلوپ در عین ناباوری از حضور همزمان رویس، میکیتاریان،اوبامیانگ و ایموبیله در خانه قهرمان بدون رقیب فوتبال ایتالیا استفاده کند!! چنین تصمیماتی از مربی منحصر به فردی همچون یورگن کلوپ به هیچ عنوان دور از انتظار نیست. با این حال تغییرات یاد شده نتوانست نمایش درخشانی  را در فاز تهاجمی دورتموند به همراه داشته باشد. ایموبیله تحرک زیادی داشت اما در مجموع نمایشی معمولی از خود نشان داد، اوبامیانگ نشان داد که فرارهایش در عمق خط دفاعی حریفان می تواند چاره ساز تر باشد و میکیتاریان نیز به وضوح بار دیگر یادآور شد که از فرم ایده آل گذشته اش فاصله دارد. البته  باید دید آیا ماروتا نیز امشب در رابطه با این مساله به همین نتیجه رسیده است، یا خیر.  2 - حکایت  بونوچی و همکار جدیدش کیلینی نیز رفته رفته تبدیل به حکایتی غم انگیز برای هواداران یوونتوس می شود. بونوچی به وضوح نسبت به اوایل حضورش در یووه پیشرفت کرده است اما همچنان این پتاسنیل را دارد که در یک ثانیه همه داشته های تیم را بر باد دهد. ویروس بونوچی گویا کیلینی مطمئن را نیز تحت تاثیر قرار داده چرا که او نیز دچار افتی غیر قابل قبول در فصل جاری شده است. شاید وقت آن رسیده باشد که بالاخره فردی در یووه سنت شکنی کرده و از امثال اوگبونا و کاسرس در مرکز خط دفاعی به عنوان مهره ثابت استفاده کند. کاملا قابل درک است، نیمکت نشین کردن بونوچی و کیلینی با توجه به سوابق درخشانشان کار دشواری است اما باید پذیرفت که اوگبونا یا کاسرس نیز شایسته اعتماد هستند. 2مدافعی که همواره در دقایق حضورشان نمایش قابل قبولی از خود ارائه کرده اند.  3 - نیمه دوم دیدار یووه - دورتموند برای مکس آلگری یک قمار تمام عیار بود. نتیجه 2-1 در خانه نتیجه ای است که صد البته ابتکار عمل را در بازی برگشت به یووه می دهد اما اگر از من بپرسید به شما خواهم گفت با توجه به تغییرات اجباری به وجود آمده در خط دفاعی دورتموند، اگر آلگری تیمش را با «ریسک» بیشتری در فاز تهاجمی روانه میدان می کرد نتیجه می توانست مطمئن تر از 2-1 باشد. توانایی یووه در نیمه دوم بسیار بیشتر از 2 موقعیت گل توز و پریرا بود اما به لطف گام های لرزان بونوچی و همکار جدیدش کیلینی، اعتماد به نفس یووه در فاز تدافعی از بین رفت تا آلگری ترجیح دهد با ریسک کمتری در فاز تهاجمی حاضر شود. نیمه دوم بازی یووه - دورتموند یک قمار تمام عیار برای آلگری محسوب می شود. مکس آلگری ترجیح داد عاقلانه تر بازی کند و به ابتکار عمل حداقلی راضی شود تا اینکه ریسک بازی تهاجمی تر و ضد حمله های احتمالی بازیکنان سرعتی همچون رویس و اوبامیانگ را در کنار اساتیدی همچون بونوچی و همکار شایسته اش کیلینی تحمل کند!! با این حال دورتموند همواره ثابت کرده در لیگ قهرمانان در خانه تیم متفاوتی محسوب می شود. مادرید فصل گذشته با ابتکار عملی بسیار مطمئن تر از یووه راهی وستفالن شد اما در  نهایت به لطف شاهکار میکیتاریان توانست صعود کند. هواداران یووه امیدوار هستند آلگری این بخش از صورت مساله را نیز در نظر گرفته باشد. با تمام این تفاسیر تصمیم آلگری در حال حاضر کاملا قابل احترام به نظر می رسد. اگر یووه بتواند راهی یک چهارم پایانی شود، آلگری این حق را خواهد داشت که بابت این تصمیم هوشمندانه اش در نیمه دوم  از تک تک هواداران یووه یک بوسه را طلب کند. البته آن روی سکه ماجرا نیز فعلا محفوظ است. 4 - خوش استایل ترین بازی مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان برای هر دو تیم و هوادارانشان به نوعی راضی کننده به نظر می رسد. دورتموند به تک گل خارج از خانه اش می نازد و یووه نیز ابتکار عمل را در دست دارد. بازی برگشت در وستفالن می تواند صحنه های فوق العاده هیجان انگیز تری را به همراه داشته باشد. وستفالن این سال ها در لیگ قهرمانان اروپا نمایش های هیجان انگیز فوق العاده زیادی را در خاطرات ثبت کرده و بسیار عجیب خواهد بود اگر دیدار برگشت دورتموند - یووه نیز به این خاطرات جذاب اضافه نشود. به درصد ها در فوتبال اعتقاد دارید؟ شاید بتوان همچنان شانس صعود دو تیم را 50-50 دانست اما از آن جا که برد حتی با گل خورده در خانه نیز در هر صورت  برد است، این درصد می تواند به 55 - 45 به سود یوونتوس تغییر کند.