هافبک ها: همانطور که انسان بدون مغز پوچ به نظر می رسد;تیم هایی فقدان بازیساز دارند هم ضعیف و کم اثر به نظر می آیند. اما خوشبختانه آلبی سلسته در میانه ی میدان ،سرمایه های خوبی برای حال و آینده دارد.از هافبک های تخریبی تا بازیسازهای تهاجمی. سال هاست که ماسکرانو در پست هافبک تدافعی آرژانتین را بیمه کرده و انصافا خاویر در کارهای تدافعی در جهان نظیر ندارد و بهترین است.چنان خوب است که با 4 سال بازی کردن در قلب دفاع هم پست اصلی خود را فراموش نمی کند.اگر او را باور ندارید،آرین روبن او را به شما خواهد شناساند.اما وارد دهه چهارم زندگی خود شده و به نظر نمیرسد برای آینده چندان به کار آید.جانشین اصلی او هافبکی است که میلان و اینتر در به در دنبالش هستند،ماتیاس کرانویتر هافبک دفاعی ریورپلاته و یکی از بهترین های لیگ کلاسورا.البته زوکولینی هافبک جوان منچسترسیتی که به طور قرضی در والنسیا بازی می کند هم هست.اما زوکو تا به امروز یک نیمه بیشتر برای والنسیا بازی نکرده و بعید است به کوپا برسد.اما مسلما در نیم فصل دوم لالیگا بیش از پیش به میدان خواهد رفت. گل سرسبد هافبک های بازیساز آلبی سلسته آنخل دی ماریاست که همگان او را می شناسید.مالک خسیس و یهودی منچستر یونایتد برایش 70 میلیون یورو پرداخت تا او را از برنابعو به شمال بریتانیا بکشاند.امسال هم بالاتر از نابغه مستطیل سبز بهترین بازیکن آرژانتین شد.اگر در فینال جام جهانی هم حضور داشت،هم اکنون تعداد قهرمانی های ژرمن ها با یارانش مساوی بود. دیگر هافبک بازیساز اور بانگاست.زیاد خوش اخلاق نیست و کمی هم سرکش است.به همین دلیل نتوانست به باشگاه های برتر از والنسیا و سویا راه پیدا کند.هر چند که این دو باشگاه هم خوب هستند.البته فصل گذشته در آستانه پیوستن به منچستر و میلان هم بود اما کارش نشد. سابه یا هم نام او را در لحظات آخر از فهرست سربازانش در برزیل خط زد.امسال هم در سویا خوب کار کرده و اخیرا هم ستاره لاماسیا را نیمکت نشیخ کرده.البته گاهی اوقات هر دو همزمان در ترکیب قرار می گیرند. نفربعد لوکاس بیگلیاست.این بازیکن اصالتا ایتالیایی هم به شدت مورد توجه رعال مادرید است.یک هافبک دفاعی پاسور و با ثبات.نه تنها بهترین هافبک جهان نیست بلکه میان 10 هافبک برتر جهان هم نیست.اما در بین 8هافبک برتر سری آ می توان او را جای داد.اشتباهات مرگبار نمی کند و مورد اعتماد و مسعولیت پذیر و حرف گوش است بر خلاف هموطنش در سویا.در جام جهانی هم بود و اواخر هم جایگزین گاگو در ترکیب اصلی شد و بد هم کار نکرد. نامی از فرناندو گاگو هم آوردیم.ستاره ای پرنور که خیلی سریع بخشی از درخشش را از دست داد اما نه تمامش را.روزگاری یکه تاز میدان کهکشانی ها بود اما مرد امروز باواریا از روشنایش کاست و او را ناخواسته به والنسیا و رم فرستاد.عملکرد متوسطی داشت و به اصل خود بوکاجونیوز برگشت و آنجه هم بد کار نکرد.مجددا میلان به سراغش آمد اما حاضر نشد به قاره سبز برگردد.از بدو ورود تاتا دیگر دعوت نشده و بعید است دعوت شود اما به هرحال انسان به امید زنده است. تیم اول شهر رم بازیکنی مستعد را به نام پاردس از بوکا جونیوز خرید و هنوز خیلی میدان به او نداده اما در آینده خواهد داد و بیشتر از او خواهیم شنید.چون به هرکسی لقب ریکلمه را نمی دهند. از نام پریرا هم نباید غافل شد که امسال در تورین بد کار نکرده و تاتا هم روی نامش دست گذاشته.اما احتمالا در ترکیب اصلی جای نخواهد داشت و بیشتر برای پلن بی مورد استفاده قرار می گیرد. یکی دیگر از ستاره هایی که مورد توجه سابه یا نبود و روی نام او برای حضور در جام جهانی خط قرمز کشید،خاویر پاستوره بود.اما مارتینو به اندازه سابه یا لجباز نبود و اورا به بوینس آیرس برگرداند.البته علاوه بر خصوصیات اخلاقی مارتینو،عملکرد بهتر خودش در فصل اخیر نیز در تصمیم این سرمربی سابق بارسلونا تاثیرگذار بود. همان باشگاهی که پاستوره را به جهان فوتبال معرفی کرد،در پست هافبک میانی،یک آرژانتینی دیگر را هم به اهالی فوتبال نشان داد.خاویر وازکوعز.یک بازیساز مادرزادی و سریع. نام های دیگری هم چون خوان سانچز مینو و ریکی آلوارز و آگوستو فرناند هستند که سال خوبی نداشتند و بیشتر در خدمت نیمکت تیمشان بودند.