سه جدول بالا عملکرد کلی نمایندگان کشورهای فوتبال خیز اروپایی در رقابتهای جام باشگاههای اروپا از سال 1987 و طی سه باز زمانی 10 ساله و 8 ساله رو نشان میدهد.
با نگاهی کلی به این امار میتوان نکات جالبی را مشاهده کرد:
1- اولین نکته چشم گیر , رشد فزاینده سطح کیفی باشگاههای انگلیسی است به طوریکه از قدرتهای درجه چندم اروپایی سه دهه قبل به سطح فعلی رسیده اند و هم اکنون مجموع عملکردشان از عملکرد نمایندگان بقیه کشورها بالاتر است.
2- تاثیر مثبت تغییر فرمت مسابقات و افزایش سهمیه کشورها در این جام بر روی تیمهای اسپانیایی هم بسیار جلب توجه میکند . به طوریکه از سال 2000 که جام باشگاهها به روش جدید برگزار شد. تیمهای اسپانیایی همگی بالاترین کیفیت را به نمایش گذاشته اند و همواره در جمع چهار تیم پایانی حاضر بوده اند.
3- تاثیر منفی تغییر فرمت مسابقات بر روی قدرتهای باشگاهی سابق اروپا یعنی نمایندگان هلند و فرانسه و حتی ایتالیا بعد از تغییر شکل مسابقات کاملا مشخص و عیان است. و به نظر میرسد افزایش تعداد سهمیه بعضی از کشورها در این مسابقات عملکرد کلی انها رو تحت الشعاع قرار داده اسا. مثلا در بازه زمانی 2000-2006(سال منتهی به کالچو پولی) ایتالیا (قدرت برتر باشگاهی دهه 80-90) در 2 دوره با سه نماینده در دور نهایی مسابقات حضور داشته است . و از این کشور همیشه حاضر در بازی فینال در سه دوره اول فقط یک تیم (فیورنتینا)توانسته به مرحله یک چهارم نهایی مسابقات راه پیدا کند.
4-تاثیر مهلک واقعه کالچو پولی بر کیفیت کار تیمهای ایتالیایی هم بسیار به چشم می آید. البته در دوران 8 ساله بعد از کالچو پولی تیمهای ایتالیایی توانسته اند دو دفعه فاتح این جام بشوند. اما ناتوانی نمایندگان ایتالیا در رسیدن به مراحل بالایی جام(2 فینال و 2 نیمه پایانی و تنها 7 یک چهارم نهایی) طی این هشت سال نشان دهنده تاثیر فوق العاده کالچو پولی بر افت نمایندگان ایتالیا و مقطعی و جرقه بودن موفقیت های میلان و اینتر طی سالهای بعد از کالچو پولی است به خصوص که این تیمها نتوانستند سالهای بعد از قهرمانی حتی تا نیمه نهایی این مسابقات نیز صعود کنند.
