استعداد انگلیسی

نویسنده: Ali Anfield همیشه صحبت از این است این تعداد زیاد بازیکن خارجی در بیشتر تیمهای انگلیسی مانعی هستند برای ظهور بازیکنان انگلیسی. اگر این چند فصل گذشته لیگ برتر را چند ثانیه ایی در ذهن بگذرانیم متوجه میشویم این تئوری (بازیکنان خارجی زیاد سدی برای شکوفایی بازیکنان انگلیسی هستند) فقط یک بهانه و یک در پوش برای توجیه ضعف آکادمی تیمهای انگیسی در پرورش بازیکنان بومی در این سالها بوده است، با یک نگاه اجمالی به تیم ملی انگلیس در این 10 – 15 سال گذشته میتوان متوجه شد بعد از آن نسل طلایی (از 98 تا 2006:شیرر-سیمن-پل اینس-اوون-بکام-فاولر- برادران نویل-اشلی کول-مک منمن-اسکولز-تدی شرینگهام-جرارد-اشلی کول-کرگر-لمپارد-تری-رونی و...) این آکادمی ها نتوانسته اند جایگزینان درخوری را به فوتبال انگلیس عرضه کنند ولی فکر کردن به این موضوع که اگر انگلیس مهد فوتبال است پس چرا در پرورش بازیکن بومی به اینجا رسیده است به یک تلنگر برای آکادمی تیمهای انگلیسی تبدیل شد و آنها را از خواب بیدار کرد، ظهور بازیکنانی نظیر تئو والکات-جک ویلشر- دنی ولبک- و حالا هم دنیل استاریج-لوک شاو-جردن هندرسون-آدام لالانا-چارلی آستین-هری کین-رحیم استرلینگ-روس بارکلی-جردن آیب-براهینو و در آینده ای نزدیک جردن روسیتر و هری ویلسن و حضور با تجربه هایی نظیر رونی- جو هارت- میلنر نوید یک انگلیس قدرتمند و پادشاهی جدید در فوتبال را برای سالها به انگلستان میدهد.