باخت سختی بود. هر کی یه جور آروم میشه منم فقط با نوشتن آروم میشم! امیدوارم تاتنهامیها با این نوشته بیشتر ناراحت نشن! فدای سرتون ...
"""
انگار همین دیروز بود که رابی کین با آن حرکات منحصر به فردش صعود تاتنهام به فینال جام اتحادیه را کنار زمین جشن میگرفت
آرسنال میهمان تاتنهام بود و درخشان ترین بازی فصل 2008 تاتنهام آنها را راهی خانه کرد و تاتنهام را راهی ومبلی!
انگار همین دیروز بود که رابی کین دوست داشتنی آنقدر برای بالا بردن جام اتحادیه لحظه شماری کرده بود که وقتی برق جام به نگاهش خورد یادش رفت صبر کند تا مدالها بین بازیکنان دیگر تقسیم شود و بی صبرانه جام را بالای سر برد!
گرمای فینال اتحادیه ی 2008 را آنقدر حس میکنم که حتی با دیدن هایلایت های آن فینال مهیج دستانم یخ میکند و آنقدر میخکوب میشوم که انگار همین الآن برباتوف پشت ضربه ی پنالتی ایستاده!
و اما فینال اتحادیه ی امسال ...
فینالی که برای رسیدن به آن، تاتنهام باید از 5 مرحله جان سالم به در میبرد!
آرسنال، لیورپول، فیورنتینا، وست هام و باز هم فیورنتینا
مرحله ی اول آنقدر خوب پیش رفت که همه و همه فراموش کردند که چلسی تیمی به مراتب قدرتمند تر از تاتنهام است و شانسی بزرگ برای قهرمانی تاتنهام در اتحادیه قائل شدند!
مرحله ی دوم آنها باز هم عالی بودند اما نتیجه ی لازم کسب نشد اما کسی از تاتنهام خرده نگرفت
مرحله ی سوم فقط قابل قبول بودند و تساوی خانگی مقابل فیورنتینای مونتلا همه را نگران کرد
مرحله ی چهارم بد تر از سوم! یک بازی ضعیف و نتیجه ای کمرنگ
مرحله ی پنجم و فاجعه! شکست در فلورانس و خداحافظی با یورو لیگ
همه چیز ماننده یک بازی رایانه ای! پوچتینو با سلاحی به نام تاتنهام در یک بازی مرگ به نام فوتبال!
سلاحی که انگار مرحله به مرحله خشابهایش خالی تر میشود!
دو روز پس از حذف از اروپا انتظار ها به پایان میرسد و فینال اتحادیه فرا میرسد
نیمه ی اول را تاتنهام باخت درست مثل فینال دیروز! اما اینبار بازگشتی در کار نیست
قرار نیست که باز هم تاتنهام نتیجه را برگرداند، گل دوم در نیمه ی دوم و تمام
تاتنهام در کمتر از سه روز همه چیز را در فصل 2014-2015 از دست داد
یورو لیگ را، اتحادیه را و با "هیچ" به لیگ بازگشت تا نیم نگاهی به آخرین شانسشان داشته باشند که آن هم کسب سهمیه ایست که هرگز از دیدن تاتنهام خوشحال نمیشود!
باز هم ما ماندیم و تاتنهام دوست داشتنیمان
من و یک سر پر از علامت سوال! پر از نگرانی و ناراحتی و استرس
انگار شکست های تاتنهام طرفدارانش را دیوانه تر میکند! چقدر این تاتنهام را دوست دارم!
چلسی جام را برد و همه چیز تاتنهام را! طرفداران چلسی این لحظه ها را به خاطر بسپارید
لحظاتی که ما همه چیزمان را از دست دادیم ولی شما اولین جامی که در انتظارش بودید را در مسیر سه گانه به دست آوردید
لحظاتی که سالها بعد به آن افتخار میکنید و وقتی یادتان می افتد میگویید انگار همین دیروز بود! مثل همان تاتنهامِ ما و رابی کینِ ما!
ما نیز به خاطر میسپاریم! لحظات ویران شدن خانه ی آرزوهایمان را
کسی چه میداند؟ شاید سال بعد و سالهای بعد هرگز حسرت این لحظه ها را نخوریم
ما میمانیم و تاتنهامِ بی پایانمان، ما و یک دنیا دیوانگی، ما و قلب لبریز از عشق سفید زنبقیهای رویاییمان
اما بزرگترین سوال ذهن من در این دقایق:
چه کسی میگوید مرد گریه نمیکند؟
"گاهی باید فقط مرد باشی تا بتوانی گریه کنی ..."
"""
