تیم بی‌ستاره برنده شد. یک مجموعه کامل معتقد به کار گروهی. معتقد به وحدت رویه. تیم بدون خودخواهی بازیکنانش. بدون تلاش برای ستاره شدن و به رخ کشیدن قابلیت‌های فردی. مثلا برخلاف آرژانتین که حول مسی شکل گرفته بود. برخلاف برزیل که بر مبنای نیمار بازی می‌کرد. برخلاف پرتغال که همه چیزش را بر مبنای کریستیانو رونالدو سامان بخشیده بود. هشت نفر در صف ژرمن‌ها از دیداری به دیداری دیگر گل زدند. تک گل بازی فینال را ماریو گوتزه 22 ساله زد. بازیکن 31 میلیون یورویی بایرن مونیخ. با سانتر آندره شورله 23 ساله. با دو بار لمس توپ برابر گارای که لحظه‌ای درنگ کرده بود. یکی با سر و یکی با پا. گل گوتزه یادآور گل‌های هوشمندانه لیونل مسی بود. گوتزه بهترین بازیکن آلمان در زمینه تکنیک فردی است بی‌آن که او را مسی قلمداد کنند (او فقط هفت سانتی متر از لیونل بلندتر است). آنها دو فرزند مدرسه فوتبال آلمان بودند. مثل تونی کروس 24 ساله. مثل توماس مولر 24 ساله. مثل مت هاملس و مسعود اوزیل 25 ساله. همه آنها پیش از 13 سالگی پا به مدارس فوتبال رسمی گذاشته بودند. همه‌شان. همه اینها یعنی یک تیم یازده نفره توانست تیمی متکی بر یک نفر را شکست دهد... یورو 2016 که در فرانسه برگزار خواهد شد همین نزدیکی است. صدر