دوره جدید... شکست ناپذیران تکرار میشوند ؟

( خواهشا از دادن نظر الکی جدا پرهیز کنید و اگه نمیخونید نظر الکی هم ندید ) بعد از سالهای زیاد حالا طرفدارهای توپچی خوب میدونن داره دوره جدیدی شروع میشه... تیم ترسی از بازی بزرگ نداره... نمونه بارزش بازی منچستر سیتی و یونایتد که هردو رو توی خونه زمین گیر کردند... به بازی اونها نمیشه ایرادی گرفت دیگه... به نظر میرسه مهره های گم شده پازل ونگر پیدا شدند... از کوکلین تا الکسیس گلزن... از اوزیل رو فرم این روزها تا استخدام بهترین مربی بدنساز دنیا، فورسایت... از نبودن مصدومیت در این موقع فصل که چیز خیلی غیر منتظره ای هست تا بودن استعداد های نابی مثل ریس و کرولی و بلرین و بکهام و زلالم و نبری در آکادمی... از تیم فوق العاده جوون و پر انگیزه تا با تجربه هایی که برگشتند مثل روسیچکی... دوره جدید شروع شده... نه سانچز شبیه آنری... نه اوزیل شبیه برگکمپ... نه کازورلا شبیه پیرس... نه رمزی شبیه فابرگاس و نه کوکلین شبیه ویراست... اونها خودشونن... به این باور رسیدند که کامل شدند... شاید از 5 6 8 های لیورپول و چلسی و یونایتد بگذریم بتونیم برسیم به یک سیستم رویایی... سیستمی که حالا دیگه نه از فرانسوی ها بلکه از انگلیسی های متعصب و باهوشی چون ویلشر - ولکات - گیبس - چمبرز - ولبک - چمبرلین تشکیل شده... که میانگین سنی همشون از 23 تجاوز نمیکنه... شاید تنها موضوعی که اونها رو از رسیدن به شکست ناپذیران اروپایی بازداره، غرور کاذب اونهاست... ولی به لطف شکست های 8 بر 2 و 6 بر 0 و 5 بر 2 و 6 بر 3 ... اونها الان نشونی از اون غرور شکست ناپذیران که باعث شد قافیه رو به چلسی 2005 و 2006 ببازند، ندارند... این غرور شکسته شده حالا لبه های تیزش باعث یه حس دوگانه جاه طلبی همراه با احتیاط شده... شکست ناپذیران پخته تر شدند... و دارن میوه میدن... ولی دیگه قرار نیست ورزشگاهی ساخته بشه تا یکدفعه باعث ایجاد سراشیبی های تند بشه... چیزی که مشخصه حالا اونها یک نسل ادامه دار از استعداد های ناب هستند... ممنونیم از هربرت چاپمن ها ... پیتر هیلوود ها... پت رایس ها... آرسن ونگر ها... شوالیه های سلطنتی قرمزهای اصیل جنوب نیلوفر یه توپچی