تو دنیای فوتبال بعضی از بازیکن ها انقدر اخلاقشون حرفه ای و منش و رفتارشون فوقالعاده س که نمیشه دوستشون نداشت و فابیو کوالیارلا یکی از اون هاست. هیچ بیننده ای، هیچ تماشاگری، هیچ بازیکنی و هیچ مربی ای یک مورد بی اخلاقی یا حرکت غیرحرفه ای ازش سراغ نداره؛ نه توی زمین، نه بیرون زمین روی نیمکت. با اینکه خیلی از وقتا نیمکت نشین بود اما نشست و دم نزد. با اینکه مهاجم بود و در معرض خطاها و حرکت های خشن بازیکنای تیم مقابل، اما حتی یک بار هم عصبانی نشد؛ صداشو بلند نکرد و با دست به سینه بازیکن خطاکار نزد. حرفه ای بودن تنها به گل زدن های مکرر و گرفتن جوایز رنگارنگ نیست که اگه حتی نتونی یک نیمه نشستن روی نیمکت رو تاب بیاری و به مربیت بتازی، اسطوره نیستی؛ که واژه اسطوره معنایی فراتر داره.
اگه مصدومیت های مکرر و طولانی مدت دست به گریبانش نمیشد خیلی جایگاهش رفیع تر از الان بود.البته لازم به ذکرِ که الان هم فوروارد اصلی قدیمی ترین تیم ایتالیا و یکی از قدمت دار ترین تیم های اروپاست ... تورینو [ بوفالو های وحشی ]
