کجان جوونای مادریدی ؟؟؟؟ کجان استعداد های اسپانیایی ؟ کجان بازیکن هایی که از آکادمی باشگاه بیان به تیم اصلی؟؟؟؟چند ساله دیگه مثل رائول نیومده ؟؟؟ چند وقته باشگاه نتونسته مثل کاسیاس پرورش بده؟؟؟چند وقته که نسل دفاع هایی مثل هیرو تو مادرید منقرض شده؟؟قهرمانی ..... پول ...شهرت ...به چه قیمت؟؟؟؟ چندتا از بازیکنایی که الان بهشون میگین اسطوره ی رئال بخاطر پول و شهرت اومدن رئال؟؟؟رونالدو ؟ ژابی آولنسو ؟ تونی کروس؟؟؟ کریم بنزما؟؟ خدیرا؟؟؟ بیل؟؟؟؟ ......هه .....شما به این میگین رئال مادرید ؟؟؟؟ ...به تیمی که تنها چیزی که از هویت واقعیش مونده کاسیاس و راموس اند؟؟؟ ...به تیمی که سالهاست تیمهای دیگه رو تخلیه میکنه؟؟؟ ... چرا نباید مثل قدیمها رائول ها بیان ...کاسیاس ها بیان ..... چرا؟؟؟ چرا دیگه بازیکنا روحیه ی مادریدی ندارند؟؟؟ ....مطمعنم الان شما همه میاین و میگین تو طرفدار رئال نیستیو ....یه بارسایی در لباس رئالی...و..... ولی من حرفمو میزنم .... رائول درباره ی ورود فلورنتینو پرز به اتاق ریاست باشگاه مادرید می گوید:"وقتی پرز وارد باشگاه شد خیلی چیزها تغییر کرد. مخصوصا وضعیت اقتصادی باشگاه خیلی بهتر شد. او ثروت هنگفت را وارد باشگاه کرد و به محض ورودش رئال یک تور بزرگ آسیایی را برای اولین بار تجربه کرد. بازیکنان در آن سفر یاد گرفتند که به غیر از حقوق باشگاه از راه های زیادی می توانند پولدار شوند. با آمدن پرز فهمیدیم که پول یعنی سیاست و سیاست یعنی پول! آسیایی ها طوری دور ما حلقه می زدند که انگار از سیاره دیگری آمده ایم...جالب است که در تور آخری که همین اواخر داشتیم هم وضع بر همین منوال بود. با اینکه نسبت به دفعات پیش پیشرفت بیشتری در فوتبال کرده بودند. وقتی به پرز گفتم که اینگونه کارها دارد به پرستیژ باشگاه لطمه می زند گفت: پسر جوان! این تازه قطعه ای کوچک از سمفونی فلورنتینو پرز است. صبر کن تا تمام ستاره های دنیا را کنار تو جمع کنم. در آن زمان منظورش را نفهمیدم ولی حالا خوب متوجه منظورش شده ام. کاش پرز این کار را نمی کرد تا رئال همان رئال اسپانیایی می ماند و ما هم با همان تلاش و انگیزه و شور و حال فوتبال را تجربه می کردیم. ما از آن روزهای پر فروغ و عالی و پر از شور و حال و انگیزه به شدت فاصله گرفته ایم و من دلیل آن را می دانم. روح متعصب و تلاشگر مادرید پرواز کرده و دیگر خبری از آن عقاب با وقار و قدرتمند بر فراز قله های مرتفع اروپا نیست. حالا دیگر همه غرق در فیلم های تبلیغاتی و ثروت های باد آورده ای هستند که به هر صورت آینده ی آنها را در سنین بالا تأمین خواهد کرد. اما چه آینده ای بهتر از اینکه وارد اتاق شخصیتان بشوید و از دیدن ویترین افتخارات به خود ببالید؟ مرور خاطرات آمیخته با فوتبال ناب بهترین تفریح من در دوران کهولت خواهد بود. من نه قصر می خواهم و نه قراردادهایی با قیمت نجومی. من فقط یک ورزشگاه پر از هوادار عاشق می خواهم و یک توپ و گلزنی و دیگر هیچ..!"