مسی، نیمار، سوارز، متشکرم!

نمیتوانم تصور کنم تیمی را دوست داشته باشم که در آن خودخواهی یک بازیکن، حرف اول را میزند! نمیتوانم چهره مسی را در حالی که 90 دقیقه به فکر منفعت شخصی اش است و زیر لب به زمین و زمان ناسزا میگوید را تصور کنم و همچنان از فوتبالش لذت ببرم! نمیتوانم تصور کنم مسی از پیروزی های بارسا به دلیل ناکامی خودش در گلزنی خوشحال نباشد! نمیتوانم تصور کنم سوارز و نیمار به خاطر پاس گل ندادن به مسی با پاهایی لرزان بازی کنند و ترس از مسی در چهره هایشان هویدا باشد! نمیتوانم تصور کنم نیمار و سوارز بترسند که بگویند گل را آنها زده اند چون شوت مسی را قطع کرده اند! نمیتوانم تصور کنم مسی را فقط به خاطر گل هایش دوست داشته باشم، نه به خاطر جادویش در تمام 90 دقیقه بازی! مسی، نیمار، سوارز، متشکرم... توجه: شخصیت های مجهول در این نوشته، خیالی هستند و هرگونه تشابهی با شخصیت های حقیقی کاملا اتفاقی است!