کینگ توپ را روی نقطه ی پنالتی گذاشت... .رو به کاپیتان و سوپر فرانکی کرد و گفت:این بار کسی که اشک می ریزد ما نیستیم!!!...پشت توپ ایستاد.تمرکز کرد و یک پنالتی آرام و دقیق به سمت راست مانوئل نویر!...توپ به آرامی به تور نشست.کینگ با چشمانی گریان دوید و به آغوش پتر کبیر رفت.داوید لوییز گریان روی زمین زانو زد،به آسمان اشاره کرد و از خدا سپاس گزاری کرد. ولی یک چیز را هیچ کس ندید! روح پیتر آزگود کبیر که در گوشه ای از ورزشگاه آلیانز آرِنا بلند بلند می خندید و پسرانش را تشویق می کرد!