به یاد روزهایی که چمپیونز لیگ زیبا بود
شاید خیلی از دوستانی که سن کمتری دارند از این دلنوشته خوششون نیاد اما برای دوستان سن بالاتر این نوشته شاید یک نوستالوژی است روزهایی که چمپونز لیگ خیلی زیباتر بود روزهایی که فوتبال رونالدو ومسی نبود رونالدو مسی کاکرو بودند و سوباسا توی کارتون همه از فوتبال لذت می بردند کل کل فراوان بود اما توهین نه همه از دیدن تیم هایی که حتی طرفدارش نبودند هم لذت می بردند روس ها توی کشور خودشون بودند و عرب ها و تایلندی ها و سنگاپوری ها و آمریکایی ها در قاره خودشون خیلی پول توی تیم ها نبود و بازیکن ها قراردادشان غیرتشان بود تا پولشان .
آن روزها هنوز انتخاب بهترین بازیکن جهان جذابیت داشت و نتیجه از قبل معلوم نبود .
در همه لیگ ها رقابت ها جذاب بود و حساس و صرفا تیم های پولدار قهرمان نمی شدند در بوندسلیگا همیشه بایرن قوی بود کان و افنبرگ اسطوره های همه بایرنی ها بودند و لورکوزن و دورتموند هم تیم های خوبی بودند اندی مولر یان کولر و روسیچکی دورتموند را قهرمان اروپا بردند و هانس یورگ بوت بالاک و لوسیو و برباتوف لورکوزن را تا فینال چمپیونز لیگ بردند اما آنجا حریف زیدان نشدند والبته از هامبورگ هم نمی شود گذشت که آن موقع بجای ته جدول در بالای جدول بود وجا دارد یادی بکنیم از هانزاروستوک
در اسپانیا بارسلونا بعد ازقهرمانی سال1992افول کردند قدرت اسپانیا والنسیا بود و البته رئال سلطنتی که همیشه قوی بود زوج رائول و مورینتس و کاسیاس جوان که برای دروازه بانی تیم ملی کانیزارس را حریف خودش می دید البته داستان والنسیا که یک درام بود و تیم همیشه نایب قهرمان چمپیونز لیگ
اما می رسیم به ایتالیای آن روزها و لیگی جذاب که دوست و دشمن تحسینش می کردند میلان بود تیم وحشتناک تیم مسی و رونالدو نبود کسی برای رکورد بازی نمی کرد همه برای قهرمانی میلان می جنگیدند مهم نبود چه کسی گل بزنه اینزاگی پیرلو شفچنکو یا کاکا خط دفاعی این تیم دیواری فولادی بود کافو مالدینی و نستا وگتوزو جنگنده گل زدن به این تیم از معجزات بود.
همشهری آن ها اینتر نقطه قوت آن ها دروازه بان بود که معمولا نسبت به میلانی ها دروازه بان های بهتری داشتند و یک آرژانتینی باوفا و یک برزیلی بی وفا دربی میلان را بسیار گرم می کردند.
اما رقیب این دو بانوی پیر هم تیم بسیار ترسناکی بود دلپیرو و بوفون و حتی ترزگه اساطیری در فوتبال بودند البته تیم هایی مثل فیورنتینا وپارما و رم هم همیشه دردسری برای این تیم های بزرگ بودند
سری به جزیره می زنیم وتیم هایی که با وجود فشردگی الان لیگ بازهم تیم هایی مدعی در چمپونز لیگ داشتند و منچستریونایتدی که در شهرمنچستر قدرت مطلق بود وبا فرگوسن نماد این تیم وگیگز واسکولزواشمایکل نماد های باشگاه بودند البته بکام هم بازیکن بزرگی بود اما هرگز به محبوبیت این ها نرسید
لیورپول هم با جرارد و پسر باد مایکل اوون سامی هیپیا و...یکی دیگر از مدعی های قهرمانی بود و شاید بزرگترین حسرت طرفداران این تیم رفتن ومحو شدن مایکل اوون بود.
مدعی دیگر آرسنال بود و تیم خوب آرسن ونگر با پیرس آنری برکمپ و دیود سیمن که البته اشتباهات عجیب کم نداشت.
تیم هایی هم درچمپیونز لیگ بودند که در حال حاضر محو یا بسیار ضعیف شدند مثل لیون که تقریبا هرسال قهرمان فرانسه بود وآژاکسی که نهایت آرزوی آن ها سوم شدن درگروه خودشون ورسیدن به جام یوفا سابق نبود بلکه هدف قهرمانی درچمپیونز لیگ بود تیم بسیار ترسناکی بودند و فوتبال دوستان قدیمی این تیم را حتما به خاطر دارند .
به اروپای شرقی می رویم و تیم هایی که غول کش بودند استوابخارست رومانی ,ستاره سرخ بلگراد و اسپارتا پراگ جمهوری چک دیناموکیف اوکرایین لوکوموتیو مسکو و زسکا مسکو تیم هایی بودند که اصلا دست وپا بسته نبودند و البته در ترکیه گالاتاسرایی بود با کلی بازکن ترک مثل هاکان شکور یا حسن ساس و... که بدنه تیم ملی ترکیه در جام جهانی2002 را تشکیل می دادند و شاید افول این تیم ها باعث به وجود آمدن نتایج بعضا بسیار پرگل و عجیب و غریب و بازی های کاملا یک طرفه در چمپیونز لیگ شده باشد
