تو ایستگاه اتوبوس نشسته بودیم
با دوستم داشتم با آب و تاب درباره الکلاسیکویی که اونشب قرار بود پخش بشه صحبت می کردم...از لئو مسی که کولاکی به راه انداخته بود و خلاصه حسابی براش کری میخوندم که ناگهان یه آقایی وارد بحث ما شد و با لحنی حق به جانب شروع کرد به نصیحت کردن و اینکه این فوتبال به چه دردی میخوره؟! می گفت پولاشو یه نفر دیگه میگیره و میخوره و حرصاشو شما میخورید خلاصه از این حرفا دوستم که نمیدونست چی بگه سرش به سمت زمین بود و حسابی مشغول فکر کردن اما من گذاشتم حسابی حرفاشو بزنه وقتی صحبت هاش تموم شد بهش گفتم:
درسته که پول فوتبال تو جیب من نمیره اما من از تماشای اون چیزایی نصیبم میشه که قیمت نمیتونی روش بزاری چیزایی که احساساتمو زنده نگه میداره چیزایی که نمیذاره نسبت به اطرافم بی تفاوت باشم چیزایی مثل عشق,دوستی,برادری,دست هایی که رو شونه های هم انداخته میشه,نگاه هایی که پر از حس حمایته...
بهش گفتم فوتبال به من یاد داد مثل پویول هیچ وقت برای خانوادم کم نزارم و همیشه براشون بجنگم....
بهش گفتم فوتبال به من یاد داد مثل ژاوی سرم همیشه بالا باشه و حواسم به تمام نقطه های زندگیم باشه...
بهش گفتم فوتبال برای من یعنی اینیستا که با یک گل تونست یک تیم را قهرمان جهان کنه والبته یک ملت را غرق در شادی,درسته شادی,چیزی که با هیچ رقمی نمیتونی بخریش....
بهش از مسی گفتم,از اینکه مهم نیست چنتا مشکل سر راه زندگیت وجود داشته باشه ,مهم اینه که دل به دریا بزنی و بری جلو یکی یکی مشکلاتتو دریبل بزنی تا همه انگشت به دهان بمونند...
وقتی حرفام تموم شد چند ثانیه بهم نگاه کرد ,یه نگاه پر از حرف,پر از چیزای گمشده و البته پر از حسرت!
فوتبال برای من فقط دویدن 11 نفر دنبال توپ نیست!چون من بارسایی هستم....
چون بارسا فقط یک باشگاه نیست
فراتر از یک باشگاهه
منبع:پیج بارسلونا