در سه دوره ی اخیر جام جهانی تیم های اروپایی فوق العاده بوده اند و حداقل ۲ تیم اروپایی در نیمه نهایی حضور داشت.اما علت چیست؟ با بررسی ترکیب تیم های قهرمان جام جهانی 2006-2010-2014 به این نکته میرسیم که اسکلت اصلی تیم ها شامل ۱ یا ۲ باشگاه بزرگ آن کشور بوده و بازیکنان با نوع بازی همدیگر آشنا بودن. ایتالیا:بوفون(یووه)/کاناوارو(یووه)/زامبوروتا(یووه)/دل پیرو(یووه)/كامورانسي (یووه)/مالدینی (میلان)/پیرلو(میلان)/گتوسو(میلان)/اینزاگی(میلان)/جیلاردینو(میلان) اسپانیا:کاسیاس(رئال)/راموس(رئال)/آلونسو(رئال)/[پیکه/پویول/اینیستا/ژاوی/بوسکتس/ویا/پدرو] (بارسا) آلمان:بواتنگ/نویر/لام/کروس/شوانی/مولر/کروس/گوتزه/ همگی از بایرن هنگامی که بیشتر بازیکنان تیمی از یک باشگاه باشند دیگر مربی مجبور به ایجاد هماهنگی در تیم نیست.و نکته جالب اینکه نوع بازی تیم ملی بسته به نوع بازی باشگاهی است که بازیکنان بیشتری از آن تیم دعوت شده اندچرا که بازیکنان با آن تاکتیک آشنا هستند. ایتالیا با دفاع معروف خود. اسپانیا با تیکی تاکا. و آلمان که با اقتباس از بایرن با حفظ توپ و بازی روان خود تیم ها را یکی پس از دیگری شکست دادند تا قهرمان جام شدند. در حال حاضر تیم اسپانیا با وجود داشتن بازیکنان ستاره بازی های خوبی را ائه نکرده بازیکنانی که در تیم های باشگاهی خود نقش مهمی دارند . کاسیاس /دخیا/راموس/پیکه/آلونسو/بوسکتس/هررا/ماتا/کوکه/فابرگاس/اینیستا/کاستا/موراتا /سیلوا و .... اما شاید عدم هماهنگی بازیکنان موجب این گونه نتایج شده است. باید دید آیا دلبوسکه میتواند تیم خود را هماهنگ کند؟ آیا آلمان ها میتوانند بازی های درخشان خود در جام جهانی با روش بایرن را تکرار کنند. آیا ایتالیا میتواند با اوج دوباره ی بانوی پیر دوباره به قدرت اول جهان تبدیل شود؟ آیا انگلستان میتواند با تصویب قانون استفاده از بازیکنان بومی در تورنومنت های بزرگ مانند یورو و جام جهانی موفق شوند؟ باید منتظر ماند.