فوتبال هم برایت شد نان؟؟؟ این جمله شاید هزاران بار توسط بزرگ تر هایمان به ما گوشزد شده است. هر وقت ما فوتبال بازی می کردیم و یا فوتبال می دیدیم والدینمان با گفتن این حرف ما را از صرف کردن وقتمان برای فوتبالی که هیچ نفعی برایمان ندارد سرزنش می کردند. شاید هیچ کدام از دهه شصتی ها و اویل دهه هفتادی ها از تشویق والدینشان بخاطر فوتبال بازی کردن خاطره ای نداشته باشند!
اما این روزها شاید آرزوی هر پدر و مادری این باشد که فرزندش در آینده فوتبالیست بزرگی شود. این تغییر تفکر در چند سال اخیر به عینه در جامعه ما رخ داده و اکثر خانواده ها از فوتبالیست شدن فرزندانشان استقبال می کنند. شاید این مساله برای ما کمی عجیب به نظر برسد چرا که وقتی ما در سنین کودکی بودیم حداقل در فوتبال داخلی پول چندانی رد و بدل نمی شد. اما این روزها با بالا رفتن دستمزد بازیکنان فوتبال، این قشر جزو مرفه ترین اقشار جامعه محسوب می شوند.
پدر و مادرهایی که فرزنداشان را مجبور به خواندن رشته تجربی می کردند تا در آینده فرزندشان دکتر شود این روزها فوتبالیست شدن فرزندشان را به دکتر شدن ترجیح می دهند. با نگاهی به درآمد شغل های پردرآمد کشور به این نتیجه می رسیم که فوتبال راحت ترین راه برای رسیدن به درآمدی بالا به حساب می آید. البته فوتبالیست شدن به این راحتی نیست ولی به هر حال هر ساله شاهد ثبت نام هزاران کودک در مدرسه های فوتبال هستیم که والدینشان با آرزوی ستاره شدن آنها را در این کلاس ها ثبت نام می کنند.
زمانی نه چندان دور فوتبال فقط تفریح، عشق و آرزوی ماها بود ولی امروز پول و زندگی مرفه از راه فوتبالیست شدن اولویت هر جوان و نوجوان ایرانی شده است.