طرفداری- زمانی که خیلی کوچک بود، پدرش را به علت بیماری از دست داد. به همراه مادرش در اصفهان زندگی کرد و از زادگاه پدری اش شهر تبریز دور بود. شهر تبریز جایی بود که پدرش زمانی در آن فوتبالیست سرشناسی بود ولی بیماری خیلی زود وی را از فرزندش جدا کرد. پیام جوان که از مسئولان فوتبال تبریز به علت کم لطفی هایی که به اعتقادش در مورد پدری وی انجام داده بودند دل خوشی نداشت و فوتبال خود را در شهر اصفهان آغاز کرد و خیلی زود به تیم ذوب آهن پیوست.
حضور در ذوب آهن و ارائه بازی های قابل قبول پیام صادقیان را خیلی زود به فوتبال ایران معرفی نمود و این بازیکن علی رغم سن و سال کمی که داشت، با پیشنهادات خوبی از تیم های بزرگ مواجه گردید. ستاره جوان ذوبی ها پرسپولیس را به عنوان مقصد بعدی خود انتخاب و اصفهان را به مقصد پایتخت ترک نمود و این آغازی بود بر داستان ناتمام پیام و پرسپولیس.
حضور در تیم بزرگ پرسپولیس با جوی خاص و زوم خبری متفاوت از آنچه که بازیکن جوانی چون پیام صادقیان با آن آشنا بود وی را وارد مرحله حساسی در زندگی حرفه ای کرد. بدون شک جوی که بر تیم های استقلال و پرسپولیس حاکم است در هیچ تیم دیگری وجود ندارد و حضور در این تیم ها فشار و حواشی خاصی دارد که هر بازیکنی باید به خوبی خود را برای مقابله با آنها آماده کند. صادقیان جوان در حالی که تنها 22 سال داشت افتخار پوشیدن پیراهن یکی از دو تیم محبوب پایتخت را به دست آورد ولی رفتارهایی که خیلی زود از این بازیکن سر زد به کلی بار فنی چشمگیر این بازیکن جوان را زیر سوال برد.
درگیری فیزیکی با داور بازی و شکستن شیشه رختکن اولین اتفاقی بود که به صورت رسمی پیام صادقیان را وارد دنیای حاشیه کرد و این بازیکن نشان داد علاوه بر پتانسیل بالای فنی، بار حاشیه ای سرشاری نیز دارد. درگیری با جواد نکونام در دربی و اتفاقات و مصاحبه های پس از آن نیز جزو اتفاقاتی بود که سال اول حضور صادقیان در پرسپولیس در پی داشت و این بازیکن جوان نشان داد یک تنه قصد پیمودن یک روزه راه صد ساله حاشیه را دارد. لیگ چهاردهم اوج کار پیام صادقیان در بحث حاشیه بود و این بازیکن که دومین سال حضورش در تیم بزرگی چون پرسپولیس را تجربه می کرد، در عمل نشانی از یک بازیکن حرفه ای نداشت و بارها با کارهایی که انجام داد ضمن ورود به عمق حاشیه، حیثیت تیمش را نیز زیر سوال برد. خمیازه های معروف در تمرین، درگیری با سرمربی تیم و نافرمانی از دستورات تاکتیکی وی در تمرینات، محرومیت سنگین به علت درگیری با داور بازی، شرکت در درگیری داخل زمین به عنوان یک بازیکن تعویضی و حواشی خارج از میدان همه و همه نشان داد که پیام صادقیان جوان در مسیری قرار گرفته که کاملا نشانگر عدم آمادگی اش برای حضور در جو بزرگی چون فوتبال پایتخت و پرسپولیس می باشد.
همه این حواشی از آن جوانی که با هزار امید راهی پایتخت شد، یک نیمکت نشین محض و افول کرده ساخته است. باور کردنی نیست که تمامی این نوشته ها در مورد بازیکنی است که از لحاظ فنی شرایط بسیار مطلوب و منحصر به فردی نسبت به بسیاری از همسن و سالهای خود دارد اما خود را وارد مسائلی کرده است که به وضوح می تواند آینده تباه وی را نشان دهد. حضور در تیم های بزرگ علاوه بر بار فنی، نیازمند برخی رفتارهای حرفه ایست که بازیکنان جوانی چون صادقیان باید به خوبی آنها را دانسته و رعایت کنند، البته اگر می خواهند عمر فوتبال حرفه ایشان دو سه ساله نباشد!