برای من به همراه ریوالدو او از محبوب ترین ستاره های بارسای آن زمان بود. سبک بازی اش بسیار مدرن و البته خاص بود و با آن پای چپ ویرانگرش نقشی کلیدی در ترکیب بارسا ایفا میکرد. اما مهمترین ویژگی او قابلیت بازی در پست های مختلف بود به گونه ای که هیچ گاه نمیتوانستی بگویی او یک مدافع است یا یک هافبک. هم سرسختی و توپ گیری یک مدافع و هم خلاقیت و تکنیک یک هافبک را دارا بود.
فیلیپ کوکو در قامت مربی نیز با بازیکنانی عمدتا ناشناس پس از چند سال سلطه مطلق آژاکس بر فوتبال هلند، در اولین تجربه مربی گری خود موفق به قهرمان کردن آیندهوون شد و نشان داد به عنوان مربی نیز حرف هایی برای گفتن دارد. هر چند قضاوت در مورد قابلیت های او در این زمینه بسیار زود است اما شخصیت، قدرت رهبری و توانایی هایش در زمان بازیگری میتواند ما را امیدوار کند که او حداقل پتانسیل تبدیل شدن به یک مربی بزرگ، خوش فکر و معتقد به فوتبال زیبا و هجومی را دارد.
به امید موفقیت فیلیپ کوکو در عرصه مربی گری
