با توجه به سطح پایین فوتبال ایران اکثر بازیکنان خارجی شاغل در لیگ برتر ایران سطح فنی چندان بالایی ندارند. اما جالب اینجاست که این بازیکنان به نسبت کارایی شان با قراردادهایی با مبالغ نسبتاٌ بالا به عضویت تیم های ایرانی در می آیند. اکثر این بازیکنان نیز در دریافت این مبالغ با باشگاه به مشکل بر می خوردند و به ندرت یک بازیکن خارجی در دریافت دستمزد از باشگاه ایرانی خود با به دردسر نیفتاده است.
هر ساله شکایت های متعددی نیز در این زمینه به فیفا ارجاع داده می شود و معمولاٌ باشگاههای ایرانی مقصر شناخته شده و محکوم به پرداخت مبالغی به بازیکن شاکی می شوند. چنین اتفاقاتی به شدت وجهه فوتبال ما را در میان بازیکنان خارجی پایین آورده و بارها شاهد مصاحبه های تند آنان بعد از خروج از ایران بوده ایم. مطمئناٌ چنین اتفاقاتی باعث افت شان کشور ما نیز می شود چرا که نام ایران در میان خارجی هایی که با خاطرات نه چندان مطلوب کشورمان را ترک کرده اند، به بدی توصیف می گردد.
اکثر بازیکنان خارجی شاغل در ایران به استثنای چند مورد خاص فاقد کیفیت لازم هستند و خرید آنها کاملاٌ غیر ضروری است. علاقه تیم های ایرانی به جذب خارجی های درجه چندم سوالی است که هنوز پاسخ قانع کننده ای برای آن یافت نشده است. بستن قرارداد با این بازیکنان به راحتی صورت می گیرد ولی با توجه به وضعیت کنونی کشور پرداخت پول قرارداد آنان با مشکلات بسیاری همراه می شود. بسیاری از این بازیکنان نیز خیلی زود به تعویق پرداخت های باشگاهشان واکنش نشان می دهند و برخلاف بازیکنان داخلی صبر زیادی از خود نشان نمی دهند.
چه خوب است باشگاههای ایرانی اولاٌ از خرید بازیکنان خارجی بی کیفیت دوری نمایند و دوماٌ در صورت خریدشان طوری رفتار کنند تا وجهه فوتبال کشور خدشه دار نشود. در بسیاری از موارد می توان بجای خرید چنین بازیکنانی با صرف هزینه بسیار کمتر به بازیکنان داخلی جوان خودمان بها داد. به هر حال این داستان همچنان در فوتبال ما ادامه دارد و به نظر نمی رسد پایانی برایش وجود داشته باشد. بالا رفتن سطح مدیریت در باشگاهها می تواند راه گشای بسیاری از مشکلات از جمله همین مورد باشد.