طرفداری - یوونتوس شایدنتواند فاتح لیگ قهرمانان اروپا شود اما در دیگر بخش های این جام تقریبا تمامی گوی های زرین را به خود اختصاص داده است. آن ها سخت کوش ترین تیم جام بوده اند. علی رغم اینکه در دور رفت مرحله گروهی 2 بار شکست خوردند و در اولین بازی برگشت دور گروهی نیز تا اواسط نیمه دوم کاملا حذف شده به نظر می رسیدند، اما هیچ گاه رویاهای خودشان را برای بازگشت به جمع بزرگان فوتبال اروپا از دست ندادند. آن ها احتمالا متواضع ترین تیم جام نیز بوده اند. در تورین نتیجه مورد نظر برابر دورتموند را تا حدی کسب کرده بودند اما تا زمان بازی برگشت این آلمان ها بودند که یورگن کوهلر وار انواع و اقسام کری ها را نثار سیاه و سفید ها کردند. نتیجه وستفالن البته چندان رنگ و بوی یکسانی با این کری ها نداشت. در یک چهارم نهایی نیز گرچه نتیجه کاملا مناسبی را مقابل موناکو در خانه گرفتند اما مجددا تا بازی برگشت مصاحبه های مختلفی چه در جایگاه مدیریت و چه در جایگاه بازیکن این تیم نثارشان شد که " یووه آن چنان هم آش دهن سوزی نبوده و آرسنال به مراتب از آن ها بهتر بوده است." با این حال واکنش متقابلی در ایتالیا وجود نداشت و یوونتوسی ها برای دومین بار پیاپی تصمیم گرفتند متواضعانه در زمین حرف های خود را بیان کنند. همین شد که با یک تساوی مدیرانه 0-0 بلیط خود را در جمع بزرگان فوتبال اروپا اکی کردند. اکنون نیز که دور نیمه نهایی قرعه کشی شده، رقص و پایکوبی در اردوی مادرید شدت گرفته است. شدت خوشحالی طرف مادریدی از تیتر نخست یکی از 2 روزنامه حامیش کاملا هویدا است. اما یوونتوس توجه چندانی به این کل کل ها ندارد. آن ها تا همین جا هم ماموریت خود را به طور تمام و کمال انجام داده اند. صعود یوونتوس به جمع 4 تیم برتر اروپا در سال 2015 حاوی پیام مهمی برای طرفداران جدیدتر فوتبال است که از سال 2006 به این سمت به طور جدی فوتبال را دنبال کرده اند. آن ها کاملا حق دارند که در ذهنشان نامی از یوونتوس در میان قدرت های برتر اروپا نیاورند. در دوران آن ها یووه محل چندانی از اعراب در لیگ قهرمانان اروپا نداشته است و اگر ویکی پدیا این تیم را نیز چک کنید تنها به 2 قهرمانی بر خواهید خورد، هم تراز با ناتینگهام فارست. حضور مجدد یووه در جمع 4 تیم برتر اروپا اما هواداران جدید فوتبال را بر این خواهد داشت تا تاریخچه این تیم را با وسواس بیشتری بررسی کنند. آن موقع خواهد بود که درخواهند یافت جایگاه یوونتوس در میان قدرت های اروپا همواره محفوظ بوده است. 3 فینال پیاپی در دهه 90 با آن تیم رویایی تنها یکی از جنبه های قدرت نمایی یوونتوس در عرصه اروپا محسوب می شود. بازگشت دوباره یکی از قدرت های جدی فوتبال اروپا به جمع 4 تیم برتر این قاره، قطعا فارغ از هرگونه تعصب و دلبستگی به تیم خاصی جای خوشحالی دارد. تورینی ها از این جنبه نیز مطمئنا گوی زرین لیگ قهرمانان این فصل را به خود اختصاص داده اند. از کل کل ها و کری خوانی های دورتموند، موناکو و مادرید در رابطه با یوونتوس گفتیم. مهم ترین بخش این کل کل ها مربوط به زمانی می شود که یووه توانسته بود بلیط خود را در جمع 4 تیم برتر اکی کند. فضای مجازی مملوء از کاریکاتورها و ترول هایی شده بود که یوونتوس را در مقایسه با 3 غول تکراری فوتبال اروپا، تیمی نحیف تر جلوه داده است. از کاریکاتور مثل همیشه عالی عمر مومانی تا ترول های گوناگون مشهورترین سایت در این حوزه. از میزان اغراق های این فعالیت ها که عبور کنیم، به اصل صورت مساله می رسیم: بله، یوونتوس کاملا نسبت به 3 تیم دیگر نحیف تر و کم ادعا تر به نظر می رسد.قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا مساله ای نیست که به سادگی نصیب چنین تیم هایی شود. خیلی قصد ندارم از آمار و تاریخ و اعداد در این مطلب سخنی به میان آورم اما با یک حساب سرانگشتی در همین 4 سال گذشته به این نتیجه می رسیم که تیم هایی توانستند قهرمان این تورنمنت شوند، که از وضعیت اقتصادی خارق العاده و همچنین ترکیبی بی نقص بهره برده اند. چنین تیم هایی را من تیم های "100 میلیونی" عنوان می کنم. تیم های 100 میلیونی تیم هایی هستند که این توانایی را دارند در یک چشم به هم زدن 100 میلیون یورو برای یک بازیکن بدون کوچک ترین مساله ای خرج کنند. طبیعتا چنین تیم هایی با چنین توانایی اقتصادی مجموعه ای از بهترین بازیکنان را در ترکیب خود جای می دهند. چه درون زمین، چه روی نیمکت و حتی روی سکوها!! یوونتوس حقیقتا در برابر چنین تیم هایی «نحیف» است. آن ها تابستان پیش به خاطر اختلافی 5 میلیونی معامله آلکسیس سانچز را به هم زدند در حالی که به عنوان مثال بارسلونا این توانایی را دارد که برای به خدمت گرفتن بازیکنان مورد نظرش تا چند سال پول چای قلیان پدر بازیکن را نیز حساب کند!! 3 فصل پیش یوونتوس به علت اختلافی زیر 10 میلیونی فن پرسی را نتوانست راهی تورین کند در حالی که مادرید این توانایی را دارد به محض اینکه فلورنتینو پرز عاشق بازیکنی شود، فردا او را در برنابئو معارفه کند. 2 ماهی می شود که ماروتا مشغول سر و کله زدن با مورد عجیبی همچون مدیر پالرمو (تیم میانه جدولی سری آ) است تا بهترین بازیکنشان را به تورین بیاورد. در حالی که بایرن مونیخ این توانایی را دارد در طول 2 فصل 2 تن از بهترین بازیکنان تیمی با ابعاد دورتموند را همچون آب خوردن راهی آلیانزآره نا کند. چنین مسائلی در ظاهر کاملا بدیهی و عادی به نظر می رسند اما در عمل وقتی به ترکیب یک تیم راه پیدا کنند، تفاوت های معناداری را رقم می زنند. به ترکیب یووه و 3 تیم دیگر نیز که نگاه می کنیم این تفاوت های معنادار کاملا برجسته شده به نظر می رسند. بایرن در دیدار برگشت مقابل پورتو 2 سوپر استار تهاجمی خود را در ترکیب نداشت اما باز هم 3 مردهجومی اش را توماس مولر، ماریو گوتزه و رابرت لواندوفسکی تشکیل می دادند!!آخرین باری که یوونتوس 3 بازیکن با این ابعاد در ترکیب خط حمله خود داشته است به 9 سال پیش بر می گردد. مادرید نیز در روزی که 2 سوپر استار تهاجمی اش گرت بیل و کریم بنزما را در ترکیب نداشت، با 3 ضلع رونالدو، خامس و چیچاریتو راهی میدان شد و تازه هنوز خسه را نیز روی نیمکت داشت!! در حالی که اگر از خط حمله یوونتوس کارلوس توز را بگیرید، جوانی جویای نام همچون موراتا باقی می ماند و صد البته آلساندرو ماتری!! ترول ها و کاریکاتورها گرچه اغراق شده بودند، اما در حقیقت صورت مساله را به خوبی بیان می کردند. یوونتوس حقیقتا در مقایسه با 3 غول برتر اروپا نحیف است و در 4 سال اخیر هیچ تیم نحیفی نتوانسته قهرمان اروپا شود. بازگشت یوونتوس به قله فوتبال اروپا پس از سال ها دوری مطمئنا اولین گام در راه احیای تیمی محسوب می شود که تا همین 8 سال پیش با انبوهی از امتیازات منفی در سری ب فوتبال ایتالیا حضور داشته است. توقع و انتظار قهرمانی از یوونتوس با توجه به مسائل کاملا بدیهی و ابتدایی ذکر شده، صد البته انتظاری غلط و توقعی نابه جا خواهد بود.لیگ قهرمانان اروپا و ماموریت یوونتوس در فصل جاری کاملا تمام شده  و اتفاقا کاملا نیز موفقیت آمیز بوده است. از این پس آن ها تنها باید از حضور در جمع 3 غول فوتبال اروپا لذت ببرند و بازگشت شکوهمندانه مجددشان را به جمع سلاطین فوتبال اروپا جشن بگیرند. یوونتوس احتمالا نتواند جام قهرمانی را تصاحب کند، اما تقریبا در دیگر بخش های لیگ قهرمانان تمامی گوی های زرین فصل را به خود اختصاص داده است و این مساله نوید روزی را می دهد که یوونتوس بتواند شانه به شانه غول های فوتبال اروپا خودش را تقویت کند...