الکلاسیکوی فینال جام حذفی اسپانیا از راه رسید و طی آن رئال موفق شد بارسا را یک بر صفر شکست دهد و مورینیو اولین جام را از گواردیولا برباید. پس از آن مسابقه پپ با لحنی تند، تصمیم درست داور آن مسابقه را مبنی بر آفساید اعلام کردن گل پدرو، ناصحیح خوانده بود . این مسئله واکنش مورینیو را به همراه داشت . وی
درباره اظهارات گوادریولا گفته بود: تا به حال دو نوع مربی داشتیم، یک گروه اقلیت که هرگز درباره داوران صحبت نمی کنند و گروه اکثریت که من هم جزو آنها هستم. اکثریت مربیان از اشتباهات عمده داوران انتقاد میکنند ولی آن گروه دیگر همیشه سعی دارند کارهای خوب داوران را برجسته نشان بدهند . اکنون با اظهار نظر
پپ طبقه سومی هم تشکیل شده که فعلا فقط خود او جزو آن است، طبقه ای که از تصمیم های صحیح داوران انتقاد می کند. این پدیده ای است که من تا به حال در دنیای فوتبال ندیده ام .
چرا پپ؟ گواردیولا نیز به اندازه مورینیو عاشق جنگ روانی شده بود. او پس از اظهارات سرمربی رئال مبنی بر بی مورد خواندن اعتراضاتش به داوری فینال کوپا در واکنشی دور از انتظار و با خشم، خطاب به مورینیو گفته بود: او یک مربی تمام عیار است، یک استاد تمام عیار و نمی توانم با او رقابت کنم، چرا که خارج از زمین، او
همیشه مرا شکست داده است. من به او جایزه لیگ قهرمانان خارج از زمین را می دهم. امیدوارم این جایزه را به خانه ببرد و از آن لذت ببرد.
او همچنین، وقتی پیش از آغاز مسابقه نیمه نهایی دریافته بود پدرو پروئنکا داور مسابقه رفت هموطن مورینیو است ، سریع به این مسئله واکنشی منفی نشان داده بود و سعی داشت چنین القا کند که این داور ممکن است به
نفع تیم مورینیو سوت بزند. در حالی که اولا اگر قرار بود چنین گزاره ای صحیح باشد مورینیو نیز باید به همه ی قضاوت های داوران اسپانیایی در لیگ اسپانیا اعتراض می کرد. زیرا همگی هموطنان گواردیولا و سایر تیم های حریف رئال بودند. نیز، همه می دانستند که آن داور پرتغالی میانه چندان خوبی با مورینیو نداشت و پیش تر
دوبار وی را از زمین مسابقه اخراج کرده بود. بسیاری می گفتند اگر آن روزها گواردیولا بر آتش جنگ روانی پیش از مسابقه دامن نمی زد و نسبت به حضور داور پرتغالی اعتراض نمی کرد، کل حوادث داوری که طبیعا در هر مسابقه پیش می اید اینچنین به جنجال کشیده نمی شد. اعتراض پپ نسبت به اعلام پروئنکا باعث می شد سوت های نادرست اشتارک به ضرر رئال برای او و یوفا مسئولیت ایجاد کند و آنها را هدف اتهاماتی که قرار بود از رسد، قرار دهد. چرا یوفا؟ در دور رفت مسابقه ی یک چهارم نهایی تیم های بارسا و شاختار، آندرس اینیستا عامدانه کارت زرد گرفت تا بتواند به مسابقه رفت نیمه نهایی چمپیونز لیگ برسد. یوفا پیش از آن صراحتا تاکید کرده بود،
بازیکنانی که عمدا کارت زرد دریافت می کنند علاوه بر اینکه به دلیل دریافت دو کارت زرد از یک مسابقه محروم می شوند، با یک جلسه محرومیت دیگر هم روبرو خواهند شد. اما برای اینیستا چنین نشد و وی تنها بازی برگشت با شاختار را از دست داد اما توانست به دیدار نیمه نهایی مقابل رئال مادرید به میدان برود. یوفا
در این مورد هیچ توضیحی نداد. شاید یوفا آن عمل اینیستا را عامدانه نمی دانست ولی در هر صورت باید افکار عمومی را نسبت به این تصمیم توجیه می کرد.
یوفا در موارد مشابه دیگری باشگاه ویارئال اسپانیا را 06 هزار یورو و نیلمار مهاجم و سانتیاگو کازورلا هافبک این تیم را هر کدام 06 هزار یورو به دلیل دریافت عمدی کارت زرد دوم در جریان بازی خارج از خانه یک چهارم نهایی لیگ اروپا مقابل توئنته جریمه کرد. این بازیکنان که از حضور در بازی برگشت محروم شده بودند، توانستند بدون نگرانی از دریافت کارت زرد دوم در مسابقه نیمه نهایی با پورتو بازی کنند.
یوفا همچنین چنین جرائمی را برای کاسیاس و آلونسو اعمال کرده بود . این دو نیز یک جلسه بیش از محرومیتشان از همراهی رئال مادرید محکوم شدند.
اما تبرئه اینیستا باعث می شد این بار شایعات نسبت به حمایت یوفا از بارسا قوت گیرد. از سوی دیگر، پس از اعتراضات گوادیولا نسبت به پرتغالی بودن الکلاسیکوی نیمه نهایی یوفا، یوفا اشتارک آلمانی را به عنوان داور برگزیده بود. این تعویض یکباره داور که مقارن شده بود با اظهارات گواردیولا، حساسیت ها را در رابطه با آن
بالا برد. در ذهن افکار عمومی یوفا به خاطر اظهارات پپ داور را عوض کرده بود. آنهم در حالی که سابقه نداشت این نهاد پس از اعتراض یک مربی داور مسابقه را تغییر دهد. اگر چنین نمی بود یوفا و رسانه های مرتبط با آن باید در این زمینه شفاف سازی می کردند.
همچنین ، پس از مسابقه دور رفت رئال - بارسا فیلم هایی از نمایش دنی آلوز ، پدرو و بوسکتس و همینطور، توهین نژادپرستانه بوسکتس به مارسلو در محافل خبری منتشر شد. اما یوفا هیچ واکنشی نسبت به آنها نشان نمی داد. از طرفی ، پس از الکلاسیکوها پلاتینی صراحتا از مسی حمایت واز بارسا تمجید کرده بود.
منتقدان معتقد بودند پلاتینی به عنوان عالی ترین فرد سازمان ناظر بر فوتبال اروپا نباید علاقه اش به بارسا را علنا ابراز می کرد. چرا که این ابراز علاقه بر شبهات هواداران ضدبارسایی می افزود.
همینطور، یوفا نباید پرونده های مسابقه چلسی – بارسا را مسکوت می گذاشت و به جای حمایت از آن قضاوت ضعیف بهتر بود به طور ضمنی از اهالی فوتبال عذرخواهی کند. این عذرخواهی به اندازه ی بسیار زیادی از شبهات بعدی فوتبالدوستان به یوفا می کاست .
چرا اشتارک؟ اشتارک آلمانی به عنوان جانشین پروئنکای پرتغالی وظیفه خطیری برعهده داشت : قضاوت الکلاسیکوی نیمه نهایی. او په په را به خاطر آنچه استفاده از نیروی مضاعف می نامید، اخراج کرد. در حالی که تصاویر نشان می داد په په در آن صحنه بی مبالاتی کرده است . او با اینکه می دانست دنی آلوس ممکن بود
پایش را برای گرفتن توپ به جلو بیاندازد، نباید با کف پا به قصد گرفتن توپ حرکت می کرد. این عمل مصداق بی مبالاتی بود. در آن حالت اگر برخوردی میان دو بازیکن صورت نمی گرفت داور باید به نفع بارسا خطا اعلام می کرد و اگر برخورد می شد، باید به په په کارت زرد نشان می داد. اما نمایش دنی آلوس و موقعیت قرارگیری
اشتارک، باعث شد داور تصور کند په په هنگام بروز آن خطا نیروی بیش از حد به حریف وارد کرده و به همین دلیل او را اخراج نمود.
او همچنین نسبت به نمایش های پدرو و بوسکتس و نیز، اعتراض دسته جمعی بازیکنان بارسا نسبت به تصمیماتش بی تفاوت بود. وی در بین دو نیمه نیز باید پینتو را به دلیل شروع درگیری با آربلوا از زمین مسابقه
اخراج میکرد اما چنین نکرد. اشتارک در ادامه باید مارسلو را که به دلیل توهین نژادپرستانه به بوسکتس تاخته بود از زمین اخراج می نمود اما باز هم چنین نکرد.
با اینکه اشتارک در آن مسابقه قضاوت بسیار ضعیفی داشت، اعتراض مورینیو به قضاوتش کمی بی جهت بود.
زیرا آلوس چنان نمایشی بازی کرده بود که هرکسی در آن صحنه جای اشتارک می بود، په په را اخراج می کرد. اما بعدها همین داور در جریان برگزاری مسابقه پرتغال بوسنی در حالیکه که بازیکن بوسنایی ساق پای په په – را با کف پا کاملا لگد کرد هیچ واکنشی نشان نداد. این دوگانگی در قضاوت ، ناخواسته مهر تاییدی بود بر
اتهامات منتقدان یوفا.__
