خصوصی سازی، عوامفریبی و دیگر هیچ !

از همان روزی که آقای خادم در برنامه 90 شروع به گفتن این حرف کردند که باید باشگاه ها درآمد زایی داشته باشند ، باید خصوصی بشوند سوالات بسیاری در ذهن من بوجود آمد !! خصوصی سازی ؟!! خب چه خوب و پسندیده درآمد زایی ؟!! در ایران ؟!! مگر میشود ؟!! کاش میشد همانجا به برنامه تلفن زد و پرسید : آقای خادم ، بر چه اساسی میگویید باشگاه ها باید "درآمدزایی" داشته باشند ؟! اصلا با چنین قوانینی در مملکت چطور میشود که باشگاهی بتواند درآمد داشته باشد؟ خصوصی سازی بسیار امر پسندیده ای هست که حداقل و کمترین سودش میتواند ایجاد رقابت بین باشگاه ها باشد اما سوال اینجاست : تا وقتی حق پخش تلوزیونی نداریم تا وقتی قانون کپی رایت نداریم تا وقتی ورزشگاه اختصاصی نداریم تا وقتی پول بلیط به صورت درصدی بین فدراسیون و باشگاه تقسیم میشود آیا درآمد زایی امکان پذیر است ؟!!! ولی حالا .. بعد از گذشت حدود 1 سال ، 2 باشگاه بزرگ ایران به مزایده گذاشته شده اند حال سوال اینجاست : این شرکت ها و سرمایه داران با چه منطق و انگیزه ی اقتصادی ای میخواهند چیزی حدود 300 میلیارد پول (سرمایه اولیه) را برای خرید این تیم ها خرج کنند ؟! دولت هرچی باشد حداقل به این تیم ها سالی 50-60 میلیارد (به گفته ی خود مسئولان و مدیران تیم ها ) خرج میکند! موضوع اینجاست که این شرکت ها 300 میلیارد باشگاه و به اصطلاح برند باشگاه را میخرند ، قیمتی سرسام آور و غیر قابل باور ! 300 میلیارد برای باشگاهی که نه ورزشگاه دارد ، نهحتی ساختمان مدیریتی دارد ، نه زمین تمرین دارد ! هیچ ندارد به غیر از یک "برند" که آنهم به لطف نبودن قانون کپی رایت ، ارزش اقتصادی خاصی ندارد ! یعنی 300 میلیارد برای هیچ ( از نظر اقتصادی ) و سالی هم 60-70 میلیارد باید خرج تیم کنند (حداقل) حق پخش که فعلا چیزی حدود 6-7 میلیارد هست ( که همان را هم صدا و سیما پرداخت نمیکند ) در آمد بلیط فروشی هم که چند درصد به حساب فدراسیون میرود و چند درصد هم صرف اجاره ورزشگاه میشود تبلیغات هم که وقتی شرکتی تیم را میخرد ، اصولا محصولات شرکت دیگه ای را تبلیغ نمیکنند و برند و محصولات خود را تبلیغ میکنند که قیمت تبلیغ روی پیراهن پرسپولیس تا سال قبل 12 میلیارد بود ! تا اینجا با احتساب بهره ی پولی که اول از همه داده اند (300 میلیارد) و خرج سالیانه تیم ، سالی چیزی حدود 100 میلیارد خرج تیم میشود و چیزی حدود 20 میلیارد درآمد یعنی چیزی حدود 80 میلیارد ضرر !!!!!!!!! حالا فقط 1 مورد باقی میماند : تخفیف و معافیت مالیاتی : ماده ۱۳۴ قانون مالیاتهای مستقیم ایران تصریح کرده که: “درآمد باشگاه ها و موسسات ورزشی دارای مجوز از سازمان تربیت بدنی حاصل از فعالیتهای "منحصراً" ورزشی از پرداخت مالیات معاف است.یعنی فقط درامدی شامل تخفیف و معافیت میشه که از راه ورزش بدست اومده باشه(یعنی فقط آن 20 میلیارد شامل تخفیف مالیاتی میشوند) حالا تا به اینجا چیزی حدود 80 میلیارد ضرر در سال برای شرکت یا موسسه در نظر بگیریم ! اکنون میرسیم به بحث خرید و فروش بازیکن و آکادمی تیم ! در مورد بحث فروش بازیکن ، نکته ی جالب اینجاست که در ایران حدود 90% بازیکن ها(مخصوصا بازیکن های نامدار) قراردادهای 1 ساله میبندن که اگه پیشنهاد بهتری داشتن ، بدون دردسر بتونن تیم رو ترک کنن ! در ضمن مگر در حال حاضر در ایران چند بازیکن وجود دارد که در سطح بالایی قرار دارند که امکان ترانسفرشان با قیمت خوب باشد ؟!! آکادمی فوتبال هم در ایران چیزی حدود صفر هست ! بنابراین حداقل 2-3 سالی طول میکشد که یک تیم بتواند زیرساخت های آکادمی را "درست" تشکیل بدهد و بازیکن تربیت کند ! یعنی چیزی حدود 4-5 سال طول میکشد که باشگاه بازیکن را تربیت کرده ، استفاده کند و بعد بفروشد ! ساختن ورزشگاه هم اگر همین فردا گلنگ زنی بشود ، 2-3 سال طول میکشد و حداقل 300 میلیارد دیگر خرجش میشود ( زمین+ ساختن ورزشگاه حداقل 70 هزار نفری +خرج های متفرقه ) با تمام این تفاسیر : در بهترین حالت ( وضع قوانین کپی رایت ، پرداخت شدن درست حق پخش و بقیه موارد ) چیزی حدود 7-8 سال طول میکشد که باشگاه به درآمد زایی رسیده و چیزی حدود 4-5 سال دیگر طول میکشد که به سود دهی کامل برسد ! یعنی با یک ضرب معمولی : 80 میلیارد * 10 سال = 800 میلیارد تومان ( ضرر در 10 سال ) حال سوال اینجاست : آقایان رویانیان و سیاسی و فتح الله زاده و .... هرکدامشان یک دوره آمدند ، خرج کردند و با بدهی های میلیاردی تیم را ترک کردند اما چون باشگاه تحت نظارت دولت بود ، هرچقدر هم بدهی داشتند ، دولت موظف بود که بدهی ها را پرداخت کند ولی حالا چه آقای خادم ؟!! اگر این شرکت ها بعد از 3-4 سال ضرر دادن ، تصمیم گرفتند که دیگر برای تیم ها خرج نکنند ، آن وقت چه اتفاقی میافتد ؟!! یا در مملکتی که هر روز میلیون ها تغییر در مدیریت ها اتفاق میافتد ، اگر هیئت مدیره این شرکت ها عوض شد و مدیر عامل عوض شد و تصمیم گرفتند که برای تیم خرج نکنند ؟!! آیا این تیم ها منحل میشوند ؟!! آیا دولت اینبار از شرکت تیم ها را خریداری میکند؟! یا به شرکت دیگری فروخته میشود ؟!! وقتی "پایه و اساس" قوانین خصوصی سازی در ایران مشکل دارد ، چرا باید با عجله و بدون در نظر گرفتن مسائل پیچیده دست به خصوصی سازی باشگاه ها زد آیا بهتر نبود بجای صرف انرژی برای خصوصی سازی ، اول برای پرداخت حق پخش تلوزیونی تلاش میکردید ؟!! یا بهتر نبود اول مجلس شورای اسلامی رو موظف به تصویب قانون کپی رایت برای حمایت از باشگاه ها میکردید ؟!!! بعضی هوادارهان دوست دارند تا کسی بیاید و در این بحران وحشتناک اقتصادی چمدان های پول خود را نیز بیاورد ! ولی آیا همین هواداران فکر 1-2 سال بعد را هم میکنند ؟!! در مملکتی که از این شرکت ها بزرگتر ، از این آقایان پولدارتر ، یک شبه غیبشان میزند و 1 هفته بعد سر از کانادا در میاورند ، چه تضمینی وجود دارد کسی بیاید و بدون داشتن هیچگونه سود مالی ، 10 سال ، سالی حداقل 80 میلیارد ضرر را تحمل کند "آنهم فقط به عشق طرفدار"! آقای خادم و وزیر محترم ورزش آیا این حرکت ، صرفا یک حرکت عوام فریبانه و پوپولیسمی برای راضی کردن "مقطعی" هوادار و پرکردن جیب وزارت خانه نیست ؟!! آخرین سخن من با هواداران عزیز است ( یک جمله از کتاب لطفا گوسفند نباشید) كسی كه راه غلطی را می رود ، بیشتر شانس آن را دارد كه به راه درست آید . تا كسی كه راه درست را غلط می رود.!!