1. قصه همین است.جام یاجام!وقتی که حیران ماندند جام های شراب را بالا بردند و هنگامی که سرمست بودند جام قهرمانی را.می گویند:در واقع چلسی ازسال 2004 یک برند شد.دلیل می آورند تیمی که در سال1905 تاسیس شد هیچ شباهتی به چلسی ندارد.یعنی غرب لندن هیچگاه در کورس قهرمانی نبوده است اما حالا آبراموویچ اینجاست! واقعیت این است که قصه چلسی را تد دریک نوشت،ویالی ویراستار بود و مورینیو چاپش کرد با وجود اینکه جام های زیادی در این بین بدست آمد اما چلسی با قهرمانی لیگ2004 به یاد آورده می شود
2. 30 آوریل2004 نوشیدنی ها باز می شوند این بار کسی نمی خورد.فقط برای اسراف.یک اسراف زیبا.چند جوان ویک مرد جذاب.خام وجاه طلب.خودخواه نبودند.جدا از سیاه وسفید وبلوند ..همه برای تفریح آمدند و جامی بالا بردند.یک جام فلزی.آن روزها هنوز اسطوره نبودند.هنوز کسی نام دیدیه را با بایرن مونیخ به یاد نمی آورد...خوشحال بودند..وشیطان.. به علاوه شرارت های چند جوان
3. 10سال بعد عکس را نگاه می کنم. چیزهای زیادی تغییر کرده.فرانکی آن روزها امروز نیست.دیدیه37 ساله شده.از تیپ جوانانه خبری نیست.مثل یک مرد سنگین وباوقارشده.آرین سالهاست کوچ کرده است.آه...به وسعت موهای پنهان شده پیتر.آن کلاه لعنتی..خبر خوب اینکه جان هنوز اینجاست این یعنی غرب وفادارانی به قدمت تاریخ دارد.از جان فرانکو تا تری. شاید روزی کول را دیدیم.. اما خبر بد اینکه:عکس امسال شیطنت ندارد
