فرانس بکن بائر، قیصر افسانه ای فوتبال آلمان، اهل و زاده ایالت بایرن، اسطوره بزرگ بایرن مونیخ و از ارکان مهم اعتلای بایرن به سطح قدرتمندترین و پایدارترین تیم فوتبال جهان است.
نامدارترین و شاید بهترین فوتبالیست تاریخ آلمان، رئیس و رهبر زاده شد. همیشه و از همان آغاز درخشش در بیست سالگی و در جام جهانی 1966 با تیم ملی آلمان، رهبر تیم ملی و بایرن مونیخ بود و تا سال 1977 که به کازموس نیویورک رفت، عناوین متعددی با هر دو تیم به چنگ آورد. و نیز عنوان شخصی "مرد سال اروپا" و توپ طلای قاره سبز...
کاریزمای ذاتی و چهره جذاب و پیروزمند قیصر محبوبیت بی نظیری برایش فراهم آورد، به گونه ای که پس از ناکامی یوپ دروال فقید در جام ملتهای 1984، فشار افکار عمومی آلمان باعث شد قیصر فرانس بدون مدرک و سابقه مربیگری، مربی تیم ملی آلمان شود!... و پاسخ این اعتماد بزرگ را با قهرمانی مقتدرانه آلمان در جام جهانی 1990 داد.
اولی هوینس در بحران بزرگ 1991 بایرن مونیخ، هوشمندانه از چهره محبوب و کاریزماتیک قیصر فرانس سود جست؛ بکن بائر نایب رئیس و در 1994 رئیس باشگاه بایرن مونیخ شد. وی تا 2009 قدرتمندانه در این مقام باقی ماند و در طول این پانزده سال، ضمن رهبری بایرن به عناوین و افتخارات گوناگون، بنای بزرگی بایرن را بنیان نهاد؛ با تأسیس مدارس فوتبال و پرورش تیمهای پایه و بانوان، تأسیس شرکت سهامی بایرن مونشن و شرکت در بازار بورس، سرمایه گذاری حساب شده در خرید ستارگان بزرگ فوتبال جهان، سود جستن از دانش و رهبری بهترین مربیان جهان، گسترش اسپانسرینگ به کمک صنایع بزرگ ایالت بایرن، ساختن زیباترین و مدرن ترین استادیوم فوتبال جهان "آلیانس آرنا" و ...
قیصر یک بایرن مونیخی تمام عیار و پاکباخته است. وی دو بار حاضر شد در بحران اخراج اریش ریبک و اوتو ریهاگل، تا پایان فصل جانشین ایشان و مربی موقت بایرن مونیخ شود که در 1996 با جام یوفا نیز مزین شد.
قیصر افسانه ای در سال 2009 جایش را به اولی هوینس داد و باشگاه بایرن با عنوان "رئیس افتخاری" از وی تجلیل نمود... اما قیصر محبوب و کارشناس، همیشه در نقد از خود -این خصلت شاخص و ستودنی آلمانی- و نیز برخورد با رقیبان و دشمنان بایرن حاضر بوده و گهگاه اصالت رک گوی بایرنی اش جنجال نیز آفریده است!
