اسطوره موطلایی بایرن مونیخ مهاجمی تمام عیار و کم نظیر بود و رهبری پرقدرت. در بیست و پنج سالگی، پس از فرانس بکن بائر جوانترین کاپیتن تاریخ تیم ملی آلمان شد و در 1986 تحت هدایت قیصر رکورد کاپیتانی او را نیز در تیم ملی شکست.
هم گلزن و هم گلساز بود و همیشه هم مؤثر و مفید. کمتر با سر ولی بسیار با هر دو پا به اشکال گوناگون گل می زد. شگردش گلزنی با قوزک پا از زوایا و در حالات بسیار سخت و حتی پشت به دروازه بود. چند بار هم با رو و بغل زانو گل زده بود! یک بار با قیچی افقی و در حالتی غیر ممکن گل سال 1981 آلمان را به بوخوم زد. دو بار مرد سال فوتبال اروپا، دو بار گلزن سال اروپا، یک بار آقای گل جام باشگاههای اروپا (بعدا جام قهرمانان اروپا)، یک بار مرد سال فوتبال آلمان، دو بار آقای گل بوندس لیگا و ... شد.
اگر مصدومیت در جریان جام جهانی 1982 و پیش از جام جهانی 1986 گریبانش را نمی گرفت، چه بسا به افتخارات شخصی و ملی بیشتری نیز در فوتبال می رسید...
ورود حماسی اش به زمین در بازی افسانه ای آلمان - فرانسه در نیمه نهایی جام جهانی 1982 و گل فنی و روحیه بخشش موجب برگشتن ورق بازی باخته 3-1 و صعود آلمان به فینال شد.
کارل_هاینس رومنیگه در زمین و در تمرین، بازیکنی منضبط و باشخصیت بود. به خاطر ندارم حتی یک کارت زرد گرفته باشد. در دنیای خارج از فوتبال نیز کاملا بی حاشیه، قانونمند و محترم زیسته است. همین ویژگی باعث شد پس از پیوستن به کادر رهبری بایرن مونیخ به همراه فرانس بائر و به دعوت اولی هوینس در 1991، رومنیگه به تدریج به مهمترین چهره فنی در کادر رهبری باشگاه بدل شود. رومنیگه، بکن بائر و هوینس، سالها (1991 تا 2009) مثلث پرقدرت رهبری بایرن را ساخته بودند. مثلثی که معمار بایرن مونیخ نوین شد و مربیان و ستارگان بایرن مونیخ، هر چند بزرگ و پر آوازه، باید تابع برنامه های آن و موفق می بودند یا ... می رفتند! مثل اوتو ریهاگل، لویی فان خال، یورگن کلینزمن و ...
با رفتن بکن بائر در 2009 و رسیدن هوینس به ریاست باشگاه، عملا رومنیگه که رئیس هیأت مدیره بود، تصمیم گیرنده اصلی در امور فنی شد. وی که از سرمایه گذاری روی "روبری" (روبن+ریبری) کاملا راضی بود، به تز "هر سال، یک ستاره" جامه عمل پوشید.
با رفتن هوینس از نیمکت بایرن، کریستین نرلینگر جانشین وی شد. عملکرد سه ساله نرلینگر برای سران جاه طلب بایرن -به ویژه رومنیگه- کافی نبود و با جانشینی ماتیاس زامر، مثلث فنی قدرت بایرن مونیخ بار دیگر تشکیل شد. ماتیاس زامر با سابقه قهرمانی در جام ملتهای اروپا و بردن آخرین توپ طلا به آلمان در 1996 فوتبالیست بزرگی بود. به علاوه بعدا مربی و در 2002 با دورتموند قهرمان آلمان هم شده و نیز شش سال نیز مدیر ورزشی تیم ملی آلمان بود.
انتخاب درست زامر در نخستین سال حضورش متجلی شد. با ترکیب سخت هاینکس_زامر پربارترین سال تاریخ بایرن مونیخ با بردن همه جامهای رقم خورد.
پشت همه این پیروزیها، رهبری بزرگ ایستاده بود؛ مردی آرام، شکیبا، مؤدب، منضبط، دقیق، تیزبین؛ مدیری توانا و جاه طلب اما بسیار فروتن و واقع بین! یک آلمانی تمام عیار: کارل_هاینس رومنیگه.
