آنالیز: وسواسِ آنچلوتی و نتیجه‌یِ معکوس‌اش

قرار دادنِ سه بازیکن در پست‌هایِ غیرطبیعی‌شان مشکلِ بزرگِ رئال در این بازی بود، و البته تمرکزِ وسواس‌گونه‌یِ رئالِ برایِ مهار کردنِ پیرلو ترکیبِ اولیه‌یِ آنچلوتی کمی عجیب به نظر می‌رسید. آنچلوتی تیمش را 2-4-4 فلت به زمین فرستاد، با رونالدو و بیل به عنوانِ مهاجمین. در حالیکه آلگری 2-1-3-4 تیمش را چیده بود (زیرشاخه‌ای از دایمند)، مربیِ رئال تصمیم گرفت به جایِ اینکه به بزرگترین ضعفِ دایمند و هم‌خانواده‌هایش حمله کند، خط هافبکش را برایِ مهارِ پیرلو بچیند. شاید شناختی که کارلتو از پیرلو دارد و این حقیقت که خودش اولین کسی بود که از او در نقشِ رجیستا در میلان استفاده کرده، وسواش را بالا برده بود. تمرکزِ بالایِ کروس و ایسکو رویِ پیرلو باعث شد تا هافبکِ یووه شب چندان خوبی نداشته باشد و چند اشتباهِ بد در نیمه‌یِ زمین مرتکب شود، اما از سویِ دیگر استورارو، مارکیزیو و ویدال یک دنیا فضا پیدا کرده بودند برایِ بازیسازی و پیدا کردنِ تبس و مواراتا. این تقریبا مشکلِ تمامِ تیم‌هایی است که مهارِ پیرلو را طرحِ اصلیِ بازیشان قرار می‌دهند. عرضِ کم دایمند بزرگترین مشکلِ این سیستم است و بهترین راهِ حمله بهش 3-3-4. دایمند فقط وقتی می‌تواند بی نقص جواب بدهد که دو راسِ خارجی‌اش در اوج انرژی و آمادگی باشند. دلیل موفقیتِ یوونتوس در بازیِ این سیستم و البته 2-5-3 ای که کونته و بعد آلگری برایِ تیمشان طراحی کرده‌اند، وجودِ دوتا از بهترین هافبک‌هایِ باکس-تو-باکسِ حالِ حاضرِ دنیا، یعنی ویدال و پوگبا، در بیانکونری است. اما پوگبا این بازی نبود و ویدال در راسِ لوزی قرار گرفته بود تا دفاعِ رئال را پرس کند. پس دو راسِ خارجی مارکیزیو بودند، که با تمامِ توانایی‌هایش قطعا فیزیکالیته‌ و سرعت ویدال و پوگبا را ندارد، و استورارویِ 22 ساله. استفاونو استورارو که در ایتالیا لقبِ گتوزویِ جدید را بهش داده‌اند آینده‌یِ درخشانی دارد (دلیلِ انتخابش به جایِ روبرتو پریرا در ترکیبِ اصلی هم همین جنگندگی‌اش بود)، اما اگر آنچلوتی از اول 3-3-4 بازی می‌کرد و چیچاریتو را بینِ بیل و رونالدو قرار می‌داد، احتمالِ اینکه لیش‌اشتاینر و اورا مقابلِ رونالدو-مارسلو و بیل-کارباخال ایزوله بشوند خیلی زیاد بود. آنچلوتی که از اولِ بازی رونالدو، بیل، راموس و حتی به نوعی خامس را در پستِ غیرطبیعی‌شان قرار داده بود، دقیقه 63 بالاخره چیچاریتو را به بازی آورد. این تعویض همراه بود با واکنشِ یک دقیقه بعدِ آلگری: بارتزالی به جایِ استورارو به زمین فرستاده شد تا 2-5-3 یوونتوس بازهم بر حالا 3-3-4 رئال برتری پیدا کند. با توجه به مصاحبه‌یِ بعد از بازیِ آلگری به نظر می‌رسد یوونتوس با کیلینی و بونوچی و بارتزالی و لیش و اورا هفته‎یِ آینده 2-5-3 بازی کند. اگر پوگبا هم به بازی برسد، شکست دادن یوونتوس سخت‌تر هم می‌شود. آیا آنچلوتی بازهم از راموس، با توجه به پاس‌هایِ اشتباهِ زیادش، در بازیِ برگشت در خط میانی استفاده خواهد کرد؟ اگر بنزما آماده نشود، این بار چیچاریتو را از اول به زمین می‌فرستد؟ این‌ها سوالاتِ کلیدی‌ای هستند که پاسخشان پیش‌بینیِ نتیجه‌یِ نهایی را تا حدی ممکن می‌کند. آرشِ حقیقی