پسر توقف ناپذیر نیوکمپ آرزوی "پپ" را به باد داد !

دیگر کلمه‌ای برای توصیف او وجود ندارد؛ ظاهرا راهی هم برای متوقف کردنش نیست. در نتیجه امید واقع‌گرایی هم برای بایرن دیگر وجود ندارد. مسی نه تنها با ژرمن ها برابری کرد، بلکه خودش را به سطح بالاتری نیز رساند. بعد از تمام هیاهو و هیجان قبل از بازی، تمام آن تاریخ، تمام بحث های تاکتیکی، بازی رفت نیمه نهایی این گونه تمام شد. این آرژانتینی بهترین تلاشش را کرد، تا هم وطنش خاویر ماسکرانو بعد از بازی بگوید:« ما مسی را داریم.» خیلی سخت است اگر تفاوت دو تیم و دلیل رقم خوردن نتیجه 3-0 را در بازی دیشب، شماره 10 بارسلونا نبینیم، این شماره 10 کامل و بی‌نظیر. "پپ گواردیولا" در ابتدا سیستم دفاعی اشتباهی انتخاب کرد. او با 3 نفر در عقب قصد داشت یارگیری من تو من انجام بدهد. هرچند خیلی سریع اشتباهش را اصلاح کرد. همه‌چیز نزدیک و شدید بود. نتیجه نهایی صفر- صفر می‌توانست نتیجه عادلانه ای برای دقایق 13 تا 76 بازی باشد اما آنجا بود که مسی اراده‌اش را بر بازی تحمیل کرد. او قصد داشت مسئله را حل و بازی را تمام کند. گل دقیقه 77 او، یک بازتاب کامل از انگیزه و نحوه اجرای فوق العاده قدرتش بود. گلی که ما را به یاد گل مشابهش در فینال چمپیونز لیگ در سال 2011 می اندازد. گلی که بارسا را در مقطعی حیاتی از منچستر جلو انداخت. وقتی یک مسابقه حساس و بزرگ، به لحظات تعیین کننده می رسد، مسی خودش را بالاتر از همه نشان می دهد. این می‌تواند یک سوژه خوب برای تحقیق در روانشناسی ورزشی باشد. یک دلیل از این که چرا او می‌تواند بهترین بازیکن تاریخ باشد، آن تمرکز. اگر گل اول نمایش کاملی از قدرت ذهنی بالایش بود، گل دوم به طور کامل اساس بزرگی اش را نشان داد، آن استعداد جادویی. این که چرا او یک سطح بالاتر از همه در تاریخ است. مسی 4 لمس توپ انجام داد تا تعادل خودش را پیدا کند. با یک لمس توپ دیگر جروم بوآتنگ را تحقیر کرد، و با لمس آخرش نویر را مغلوب کرد. آن هم دقیقا به شکلی که بسیاری معتقدند سخت ترین راه برای شکست دادن مانوئل نویر است، این که بتوان به او چیپ زد. آن دو لمس توپ پایانی ابعادی داشتند که فراتر از یک گل معمولی بود. هر 4 ضربه او نیز در داخل چهارچوب بودند. درحالیکه بایرن حتی 1 ضربه هم داخل چهارچوب نداشت. برای همین است که دادن لقب بهترین به او، ارزشش را دارد. تقریبا تمام کار هایی که او در زمین انجام می دهد، تمیز و موثر است. او نیازی ندارد تا حرکات فانتزی انجام دهد یا با پا عوض کردن حریفش را فریب دهد. هر لمس توپ او تقریبا پرفکت و بی نقص است. لمس توپ های مسی به طور کلی کاری را می کنند که نیاز است انجام دهند. سخت است کسی را به خاطر آوریم که به طور شگفت انگیزی مینیمالیست است اما همیشه بالاترین اثرگذاری را دارد. او مستقیم ترین مسیر را به دروازه پیدا می کند و بعد محاسبه می کند چقدر می تواند به آن نزدیک شود، که معمولا هم خیلی نزدیک است. موضوعی که تقریبا در مصاحبه بعد از بازی او هم در مورد گل دوم نمایان شد. حرفی که بسیار شبیه به حرف مارادونا در مورد گلش به انگلیس در جام جهانی 1986 بود. مسی با خنده گفت:« من فکر کردم او پای تخصصی ام را پوشش می دهد. برای همین از آن یکی پا استفاده کردم.»  رویکرد او در پاس دادن هم به همین صورت است. حتی نابغه هایی که بهترین پاسور های تاریخ به شمار می روند، اکثریت متمایل به دور زدن مدافعان بودند چون آن توانایی حرکت مستقیم به عمق را نداشتند. مسی این گونه نیست. او همیشه به دنبال ارسال پاس عمقی است. در بازی دیشب هم 4 پاس عمقی ارسال کرد. از 5 پاس عمقی موفق دیشب، 3 تایش توسط مسی داده شد. او به خوبی سوزن را در کاه پیدا می کند. برای کامل کردن نمایش درخشانش، مسی گل سوم را هم برای نیمار ساخت. 3 سال پیش همه می گفتند مسی فقط برای گل زدن ساخته شده، اما حالا دیگر کسی چنین حرفی نمی زند. این سومین باری بود که مسی در لیگ قهرمانان امسال به نیمار پاس گل می دهد. این معمول ترین ترکیب پاس گل-گل بازی های امسال بوده. یک لیست دیگر نیز در حال رشد است. در یک دهه اخیر، او برابر تمام مربی های بزرگ دنیا موفق عمل کرده و اثر گذاری کشنده اش را نشان داده است. برابر الکس فرگوسن، آرسن ونگر، خوزه مورینیو، کارلو آنجلوتی، دیگو سیمئونه و حالا پپ گوآردیولا. حتی این نام های بزرگ هم نمی دانند چگونه می توان او را مهار کرد. مسئله ای که مصاحبه پس از بازی گوآردیولا هم آن را تایید می کند. مسی وقتی روزش باشد،  غیر قابل توقف است، و دیشب بدون شک شب او بود. هیچ دو دلی وجود نداشت. او می خواست کنترل بازی را در اختیار بگیرد. 10 دریبل موفقی که او انجام داد به خوبی این مسئله را نشان می دهد. در نظر بگیرید کل تیم بایرن تنها 3 دریبل موفق داشت. متوسط دریبل های موفق او به ازای هر بازی در لیگ قهرمانان امسال 7.4 و در لالیگا 4.5 بوده. او بالاتر از میانگین معمول سطح بازی‌اش عمل کرد که واقعا بالا است. او تقریبا بارسلونا را به فینال برلین رسانده. هیچ دو راهی اینجا وجود ندارد. اگر به خاطر مسی نبود، گیم پلن ریسکی گواردیولا احتمالا جواب می داد، و بازی متعادل باقی می ماند. مسی این تعادل را به هم زد. بدون شک، بازی هنوز تمام نشده. بازی برگشت باید هدایت شود و یک پیروزی هم در فینال لازم است. در یک تک بازی هر اتفاقی می تواند بیفتد. مسی خودش تنها تک نفری است که می تواند تقریبا هر کاری که می خواهد را درون زمین انجام دهد.  منبع: هوسکورد