۴شنبه شب در بازی تماشایی کاتالونیا گواردیولا در مقابل شاگردان سابقش به زانو درآمد تا باز هم زمزمه هایی درباره ی قدرت واقعی پپ شنیده شود. کسی نمی گوید که پپ مربی بدیست. یا اینکه اگر مسی نبود گواردیولا در دسته ی چندم کدام لیگ ،مربی بود؟
دیدن بایرن پپ که با وجود داشتن مصدومان بسیار که از قضا همگی نیز بازیکنان تاثیر گذار وی بودند عجیب نبود . عجیب آنجایی بود که با شروع بازی و پس از گذشت ۳۰ دقیقه دیدیم تیم پپ با استراتژی همیشگی و بدون سنجیدن توان خود و توان تیم مقابل پا به بازی گذاشته بود و تعداد پاس های دو تیم در پایان این بازی هم موید همین نکته بود که پپ پایبند به شیوه ی خویش مانده است . نتیجه ی این تک بعدی بودن پپ هم البته تنبیه سختی بود که شاگردان سابقش بر وی انجام دادند و البته سومین نیمه نهایی بدون گل زنده برای بایرن پپ!!
پپ مدت ها قبل و در رویارویی با اینتر مورینیو و چلسی دی ماتیو این ضعف را از خود نشان داده بود اما عجیب برطرف نشدن مشکل پلانB در تیم های پپ پس از گذشت سالها می باشد. نگاهی به بازی های مهم این فصل بایرن مثل بازی با ولفسبورگ، شاکله، لورکوزن و... نشان می دهد که این ضعف روز به روز پر رنگ تر می شود. البته این ضعف مختص به پپ هم نیست پیرمرد هلندی شهر منچستر هم به مشکلی مشابه برخورده است در لیگ پر فشار و فیزیکی جزیره تیم وی با تاکتیکی مشابه در همه ی بازی ها به میدان می رود و به همین علت با مصدومیت بازیکنی مثل کریک یا کنترل مناسب تیم رقیب بر نقاط قوت تیم ونخال موتور تیم وی از کار می افتد.
تفاوت مربیانی مانند پپ و ونخال با مورینیو در همین جاست در "حکایت پلانB". به جرات میتوان گفت که امسال تنها تیم اروپایی که هر گاه هرگونه خواسته بازی کرده است تیم مورینیو بوده است (البته به استثنای بازی برگشت با پی اس جی) و البته این برتری چلسی بهایی نیز برای آن ها داشته است و آن هم اتهام خسته کننده بودن است که البته تا زمانی که منجر به نتیجه گیری بشود نه برای مورینیو و نه برای هواداران چلسی حائز اهمیت نیست.همچنین به نظر میرسد که پپ راه زیادی برای رسیدن به سطح مربیانی چون مورینیو یا فرگوسن داشته باشد و باید دید که وی بالاخره موفق به کشف پلان B خود می شود یا خیر؟؟
