لی لی مارلن

از شروع قرن بيستم تا بحال هيچ ترانه‌اى در سراسر جهان به اندازه ترانه لى‌لى مارلن معروفيت پيدا نكرده و به زبان‌هاى مختلف اجرا نشده است. نام اين ترانه با اجراى لاله آندرسن، خواننده آلمانى، به اوج شهرت خود رسيد. غم خفته در اين ترانه و دلتنگى نسبت به محبوب و خانه خود، از مرز زبان‌ها و كشورهاى درگیر در جنگ جهانى دوم گذشت و به سرودى براى همه سربازان، حتى در جبهه‌هاى متخاصم تبديل شد. اگرچه شعر اين ترانه از زبان يك مرد بيان مى‌شود، ولى اجراهاى مختلف آن هميشه توسط زنان خواننده انجام شده است. لیریک: جلوی سربازخانه جلوی دروازه بزرگ فانوس خیابانی آویخته بود و هنوز هم آنجاست جایی که ما دوباره یکدیگر را خواهیم دید در زیر آن چراغ دوباره خواهیم ایستاد مانند آن وقت‌ها، لی لی مارلن سایه‌هامان در هم می‌رفت و یکی می‌شد آن زمان که ما در زیر چراغ ایستاده بودیم و تصویر عشقی را می‌آفرید که بر همه آشکار بود لی لی مارلن نگهبان صدا می‌زد شیپور آخر زده می‌شد می‌توانست برایم گران تمام شود "همقطارها من الساعه می‌آیم" زمان وداع و چه اشتیاقی در من بود تا به همراه تو دور شوم با تو، لی لی مارلن فانوس خیابانی قدم‌های تو را می‌شناسد گام‌های زیبای انتظار تو را هر شب می‌سوزد و مرا فراموش کرده است با نبود من چه کسی در نور فانوس خیابانی منتظرت خواهد بود؟ منتظر تو، لی لی مارلن لب‌های عاشقت مرا فرا می‌خوانند از آرامش ابدی، از قعر زمین مانند یک خیال زمانی که مه پایین می‌آید من در زیر فانوس منتظرت خواهم بود مانند آن وقت‌ها، لی لی مارلن منبع متن: http://www.dw.de/%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%84%D9%89-%D9%84%D9%89-%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%84%D9%86/a-2407786