شاید حال و روز این روزهای استقلال، برای خیلی از طرفداران استقلال عجیب باشه، اما استقلال 12 سال پیش، سالها بود بخاطر جذب ستاره های لیگ توسط پرسپولیس، استقلال فروغ قبلی رو نداشت و موفقیت های چندانی نداشت، نه قهرمان میشد نه دربی ای میبرد، همین امر بود که طرفداران پرسپولیس رو بیشتر کرد! اما بعد از آخرین ناکامی استقلال در قهرمانی در روز آخر با منصور پورحیدری اتفاق جدیدی افتاد، امیرقلعه نوعی به مدت 3 سال سرمربی استقلال شد. طرفدارانی که بخاطر بازیهای زیرکانه شماره هشت سابق خود در استقلال به این بازیکن لقب ژنرال داده بودند، این بار قلعه نوعی رو به عنوان سکان دار تیمشون میدیدن، با توجه به تیم پرمهره پرسپولیس در آن سالها که اکثرا ملی پوش بودن، هواداران استقلال امید زیادی به این تیم نداشتن، مخصوصا با جدایی ستاره های بزرگ استقلال و جایگزینی بازیکنان رده امید استقلال به تیم اصلی! اما رفته رفته، هفته به هفته این استقلال جوان و کم مهره بود که روز به روز محبوب هوادارن میشد، بازیهای سجاعانه و هجومی تیم جوان قلعه نوعی همه رو مجذوب خودش کرده بود. رفته رفته نزدیک دربی میشد، همه از برد پرگل پرسپولیس پر مهره مقابل استقلال جوان خبر میدادن ولی این استقلال بود که با یه بازی شجاعانه با پرسپولیس قدرمتمند آن روزها، محبوبیت بیشتری نزد هواداران پیدا کرد... قلعه نوعی طبق برنامه سه ساله ای که در فوتبال ایران عجیب بود، توانست اولین قهرمانی استقلال در لیگ برتر رو رقم بزند و محبوبترین شخص استقلال لقب بگیرد، تیمی که آن روزها قلعه نوعی از بازیکنان امید استقلال و جوان های لیگ ساخت، توانست نزدیک به 10 سال در بهترین فرم خود باشد و2 بار دیگر با خود قلعه نوعی قهرمان لیگ برتر شود. اما بعد از آخرین قهرمانی استقلال که همراه شد با حضور این تیم در جمع 4 تیم پایانی آسیا، استقلال روند نزولی خود را آغاز کرد و به حالی که امروز دارد رسید، اما آیا قلعه نوعی به تنهایی مسبب این افت استقلال هست؟ آیا قلعه نوعی که موفقیت های سال های اخیر استقلال بخاطر شجاعت این مربی در بازی دادن به جوانهایی مانند صادقی، قربانی،طالبلو و ... بود شایسته این برخورد از سوی هواداران تیمش هست؟ بهتر نیست هواداران استقلال، یادشان نرود کسانی که در بدترین روزهای تحمیل شده به استقلال در کنار تیم بودند و تیم رو تنها نذاشتند، استقلالی هستند یا بازیکنانی که میلیاردها میلیارد پول گرفتند و با بهانه های بچگانه رفتن و تنها گذاشتن تیم خود رو توجیه کردن؟