چند روز پيش بحثي بود بين كاربران سايت در مورد فوتبال ماشيني آلمان و فوتبال دفاعي ايتاليا.
متاسفانه يا شايدم خوشبختانه طرفداراي جديد اين دو تيم دلشون ميخواد گذشته ي تيماشون رو از ياد ببرند اينكه هواداران جديد فوتبال المان با افتخار اعلام ميكنند كه فوتبال ماشيني آلمان مرد برام عذاب آور بود مقاله زير با اينكه خيلي ساده است...با اينكه مال 11 سال پيشه...با اينكه هيچ ربطي به الان نداره... ولي هميشه گوشه ذهن من جا داره...هميشه برام بوي تازگي ميده... اينو تقديمش ميكنم به تمام عاشقان قديمي فوتبال آلمان
اين مقاله ايه كه بعد از جام جهاني 2002 تو ويژه نامه روزنامه جهان فوتبال(بهترين روزنامه نسل من) چاپ شد.
به قلم فرخ پروين:
وقتي پير لوئيجي كولينا داور منحصر به فرد ايتاليايي سوت پايان ديدار فينال جام هفدهم را كشيد مات و مبهوت به صفحه تلوزيون خيره شدم.گويي افتخارات اين تيم رويايي من از كودكي همانند فيلمي از جلوي چشمانم رد مي شدند.تصاوير سفيد و سياهي كه اخيرا ديده بودم و در آن فريتز والتر جام ژول ريمه را بالاي سر برد...لحظاتي كه فرانس بكن باوئر خوش چهره جام جديد را بالاي سر برده بود و همينطور لوتار ماتئوس.
ولي جديد ترين افتخار آلمان براي من زيباترين بود.زماني كه محبوبترين ورزشكار تاريخ زندگي ام يعني يورگن كلينزمن جام نقره اي ملتهاي اروپا را در يورو 96 در شهر لندن و در ورزشگاه ويمبلي بالاي سر برد.
وقتي در ايران به كسي ميگويي طرفدار آلماني كمتر كسي با تو هم عقيده است و اكثرا تو را ملامت ميكنند كه:اين چه تيمي است...مگر آلمان هم شد تيم...اينها ماشين هستند يا بازيكن!
به شنيدن اين حرفها عادت كرده ام ولي با مصاحبت با طرفداران آلمان اوضاع فرق ميكند.
همه ما طرفداران آلمان از بازي ماشيني . مكانيكي و خشك آلمان ها لذت مي بريم و و علت علاقه ما به اين تيم همين است.
قبل از جام جهاني نمي دانم چرا ولي به اين تيم آلمان اميد داشتم.شايد چون ديگر از ستارگان بزرگ در اين تيم خبري نبود وشايد به خاطر بازي با اكراين!!!!
به هر حال آلمان در اين جام واقعا بهتر از حد انتظار ظاهر شد.گر چه قرعه اين رقابتها نيز به سود اين تيم بود ولي به هر حال نمي توان از شايستگي هاي اين تيم گذشت.
بدون شك بهترين دروازبان اين رقابتها يعني اليور كان رمز اصلي صعود به ديدار پاياني است.
حتي با دو گلي كه او در بازي فينال دريافت كرد اصلا از ارزشهايش كاسته نشد.روزهاي شادي آلمان نيز روزي فرا خواهد رسيد و شايد آن روز چهار سال ديگر و در خاك كشور ژرمن ها باشد.
اين درست كه رودي فولر در اين جام نتوانست آلمان را به مقام قهرماني برساند ولي همه ژرمن ها در اين مسابقات قهرمان بودند چه در پيروزي مقابل عربستان و چه شكست در بازي فينال.
به اين بازيكنان و مربيان بايد افتخار كرد...
ما به فوتبال آلمان افتخار ميكنيم...
